نصراله آبادیان، شهردار منطقه 11 تهران درباره حفظ بنای ارزشمند و تاریخی متین دفتری اظهارداشت: خانه متین دفتری که در مجموعه خانه باغ عبدالحسین میرزا فرمانفرما در اواخر قرن گذشته و اوایل قرن کنونی ساخته شد؛  متعلق به داماد محمد مصدق بوده و به لحاظ معماری و قدمت واجد ارزش است که پیش از این مالک حکم تخریب از دیوان عدالت اداری دریافت کرد و به مرور زمان نیز دچار آسیب های زیادی شده بود.

آبادیان با بیان این که حفاظت از ابنیه ارزشمند تاریخی برای مدیریت شهری حائز اهمیت است؛ در خصوص اقدامات انجام شده برای حفاظت از خانه متین دفتری ادامه داد: علی رغم این که مالک رأی دیوان را در سال 1398 برای تخریب ملک دریافت نموده بود؛ با کمک های شایانی که از سوی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران انجام شد و نیز طی جلسات متعدد با مالک برای تغییر نظر ایشان توانستیم  او را برای حفظ و مرمت ملک متناسب با نیاز ذی نفعان مجاب کنیم.

وی با اشاره به این که تاکنون 15 خانه واجد ارزش تاریخی با  تسهیلگری شهرداری منطقه 11 و مشارکت بخش خصوصی حفظ و مرمت شده است؛ بیان کرد: پیش از این چندین خانه تاریخی  از جمله خانه فاموری ، خانه زی، خانه عطایی، بوتیک هتل حنا، کافه کتاب دارالخلافه ، بوتیک هتل تاج، کافه رستوران میعاد، کافه گالری ری را به همین ترتیب حفظ و دارای کاربری شده اند و اکنون با توجه به ارزشمند بودن بنای خانه متین دفتری پیگیری های مستمری برای حفاظت از بنا و بهره برداری از آن با لحاظ نمودن نیازهای مالک انجام شد که خوشبختانه مرمت بنا با بهره گیری از نظر کارشناسان و مرمت کاران مورد تأیید میراث فرهنگی آغاز و در حال انجام است.

آبادیان همچنین گفت: اگر می خواهیم این بناها را در شهر و کشورمان احیاء کنیم باید با توجه به درخواست ذی نفعان باشد که این توجه در منطقه 11 وجود دارد و مرمت خانه متین دفتری یکی از آن هاست.

به گفته شهردار منطقه 11 تهران خانه تاریخی متین دفتری در زمینی به مساحت 383متر مربع با 300 متر مربع اعیانی در دوران پهلوی اول ساخته شده و دارای ارزش های معماری و تلفیقی دوران گذر از سبک سنتی قاجاری به معماری نوین  است که در خیابان فلسطین جنوبی نبش خیابان فلاح زادگان واقع شده است و بیش از یکصد سال قدمت دارد.

بر اساس این گزارش خانه متین دفتری در سال 1382 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده بود و 13 سال بعد با اعتراض مالک به دیوان عدالت اداری از ثبت خارج  و بار دیگر در سال 1395 ثبت ملی شد که مجددا با اعتراض مالک مواجه و رأی تخریب بنا از سوی دیوان عدالت اداری صادر شد و علی رغم دریافت دستور نقشه، مالک مجاب به حفظ و مرمت بنا شد.