«کوین هارود»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه آلاباما، در این باره می‌گوید: «ما دریافتیم که این ترکیبات همراه با داروی ضدویروس رمدیسیویر برای مهار پلیمراز RNA وابسته به کروناویروس (RdRp)، آنزیمی که برای رونویسی و تکثیر ژنوم ویروسی بسیار مهم است، تأثیر مضاعفی دارد.»​

اگرچه تحقیقات زیادی برای شناسایی سریع درمان‌های ضدویروسی مؤثر تا حد زیادی بر روی استفاده مجدد از داروهای موجود متمرکز بوده است، اما تاکنون فقط رمدیسیویر به عنوان درمان کووید ۱۹ مجاز بوده و مزایای بالینی آن بسیار ناچیز است.

در حال حاضر، داروی مورد تأیید سازمان غذا و دارو آمریکا، داروی ضدویروسی رمدیسیویر است که تاکنون بهبود نتایج بالینی را نشان داده است، البته اثربخشی محدود و محدودیت تجویز وریدی دارد.

هنگامی که هارود و همکارانش ترکیبات برتر را برای ترکیبات هم افزایی غربال کردند، متوجه شدند که ترکیب رمدیسیویر و TPGS منجر به افزایش ۸ برابری قدرت ضدویروسی می‌شود.

محققان برای درک سازوکار اساسی فعالیت ضدویروسی TPGS، اجزای تشکیل دهنده آن را آزمایش کردند: D-α-توکوفرول، سوکسینات و پلی اتیلن گلیکول.

از آنجا که α- توکوفرول به تنهایی در یک محیط آبی نامحلول است، محققان در عوض α سوکوسیات α-توکوفرول (αTOS) و فسفات α-توکوفرول (αTOP) را آزمایش کردند.

نتایج نشان داد که αTOS قادر به جلوگیری از تکثیر کروناویروس در سلول‌های VeroE۶ است که نشان می‌دهد α-توکوفرول جز فعال ضد ویروسی در TPGS است.