تبلیغات
کد خبر: ۱۱۹۵۱۳

طنز: صد شکر که این گردنه را رد کردیم

این رعایت نکردن تناسب در خیلى از امور، کار را خراب مى کند. از قدیم گفته اند: بالاى دو چشم یار ابروست / هر چیز به جاى خویش نیکوست!

به گزارش افکار به نقل ازامروزی هادر تعریف زیبایى، تناسب و به قول آن ور آبى‌ها، هارمونى و هماهنگى جایگاه ویژه‌اى دارد. اینکه در حاشیه جاده‌هاى بین راهى تابلوهاى سبحان‌الله و الحمدالله ولا اله الا الله مستقر کنند، فى نفسه کار خوبى است. همه اینها ذکر و یاد نام خداوند است و بر اساس اعتقادات ما شک و شبهه‌اى هم در آن نیست. امّا چقدر خوب است، این کار را با توجه به تناسب آن سر و سامان بدهند. فى‌المثل وقتى راننده اى با زحمت فراوان و در برخى موارد با کم آوردن دنده و استفاده از دنده سنگین، گردنه یا سربالایى سختى را بالا مى رود و به هر جان کندنى شده آن را پشت سر مى گذارد، مناسب‌ترین وقت استفاده از تابلوى الحمدالله است. راننده به محض اینکه چشمش به این تابلو بیفتد آرامشى دلنشین به سراغش مىآید و خوشحال مى شود از اینکه کار نسبتا دشوارى به خیر و خوشى تمام شده و با خودش آن را زمزمه مى‌کند یا وقتى از کنار کوه‌هاى سر به فلک کشیده‌اى مى‌گذرد که در دامنه‌هاى آن زیبایى و چشم‌انداز خیره کننده طبیعت خودش را به رخ مى‌کشد، اگر چشمش به تابلویى بیفتد که روى آن عبارت لا اله‌الاالله نقش بسته است و در حقیقت با ذکر نام خدا از آن همه نعمت خداوند اظهار شگفتى کند این تابلو تأثیر گذار خواهد بود.

شعر: هرچند خدایا به تو ما بد کردیم

صد شکر که این گردنه را رد کردیم!

پاى گردنه هنوز بالا نرفته ناگهان چشمت مى افتد به لا اله‌الاالله بعد پایت شل مى‌شود براى اینکه ما وقتى احتمال انجام نگرفتن کارى را مى دهیم از این تکیه کلام استفاده مى کنیم. یا سر پیچ خطرناک آن هم در جاده اى که پر از پرتگاه است سرت را که به راست مى چرخانى چشمت مى‌افتد به تابلوى الحمدالله بدون تردید اینجا سبحانالله مناسب شرایط است و پناه بردن به بزرگى خداوند نه آن تابلو! یک پیکان مدل آن وقتها را که هنوز پلاک براى ماشین اختراع نشده بود برداشته و راه افتاده توى شهر در حالی‌که با سر و صدایى شبیه به صداى ماشین‌آلات فرسوده چند کارخانه صنعتى از کنار آدم مى‌گذرد، اگزوز آویزان است و روى زمین کشیده مى‌شود، انگار زیر ماشین جوشکارى و فرز کارى مى‌کنند و همین طور جرقه از آن صادر مى‌شود و بدنه و در و دیوار ماشین هم نمایشگاه مثلاً رنگ آبى است؛ یک مرتبه چشمت مى‌افتد به شیشه عقب و این جمله را روى آن مى‌خوانى: هر چه دارم از دعاى مادر است!!! بنده خدا عاق والدین شدى و خبر ندارى!! آدم پشت ژیان زنگ زده اى که در هر صد کیلو متر(اگر بتواند این مسافت را برود) پانزده لیتر بنزین و دویست و بیست لیتر روغن مصرف مى‌کند، باید بنویسد: فروشى نیست؟!!!

نخیر! تو را به خدا بفروشش!نفروشى مى رم پورشه مى خرم!

وانیل براى دیزى سنگى نیست!

چون رومى هم مناسب زنگى نیست

اجزاى جهان مناسب یکدگرند

وقتى که میانشان هماهنگى نیست

بیرون قشنگ وقتى از تو زشت است

کورى ست که با وجود ابرو زشت است

دنیا به مناسبات آن پا برجاست!

آهو نه مگر کنار یابو زشت است؟!

خوب است که بازجفت باشد با باز

نه اینکه قنارى بشود یار گراز!

از دور مشخّص است بى قاعدگى

مثل شترى میان یک گلّه ى غاز

همین الان نا هماهنگى و عدم تناسب در این است که وقتى حضرت شیخ اجل سعدى به زیباترین شکل ممکن در این موضوع داد سخن داده است بنده حقیر اصرار بر ادامه اظهاراتم داشته باشم:

هر کجا دردمندى از سر شوق گوش بر ناله حمام کند

چارپایى برآورد آواز وان تلذّذ بر او حرام کند

حیف باشد صفیر بلبل را که زفیر خر ازدحام کند

كاش بلبل خموش بنشستى كه خر آواز خود تمام كند!

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات