افکارنیوز گروه اجتماعی:

اگر تا همین چند وقت قبل خانواده های بیماران، علاوه بر درد و رنج بیمار خود با مشکلات مالی و وضعیت بیمارستانها و عدم رسیدگی مناسب مواجه بودند؛ امروز باید رنج دیگری را هم به جان بخرند و آن هم کمبود دارو و بی کیفیتی داروهای موجود است.

نظام سلامت کشور و مسئولان متولی این حوزه هنوز توصیه رهبرمعظم انقلاب را که فرموده بودند خانواده های بیماران نباید جز درد بیمار، غم و رنج دیگری داشته باشند را جامه عمل نپوشانده بودند که درد دیگری هم بر خانواده های دردمند نگران افزوده شد.

طی هفته های اخیر زمزمه های کمبود دارو در کشور پیچیده شد و مسئولان وزارت بهداشت نه تنها در رد این مسائل و حل آن تلاشی نکردند بلکه با اظهارات خود بر نگرانی ها افزودند و طی روزهای اخیر هم دغدغه بی کیفیتی داروهای موجود توسط عده ای مطرح شد.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در گفت و گویی با بیان اینکه تحریم‌ها علت اصلی بروز مشکلات در حوزه دارو نیست، گفته است: اگرچه هم‌اکنون در شرایط سخت تحریم قرار داریم، اما چنانچه وضعیت این حوزه از سوی مسئولان مدیریت می‌شد با مشکلات امروز روبه‌رو نبودیم.

عابد فتاحی با بیان اینکه مصرف داروهای بی‌کیفیت تولید داخل، موجب بی‌اعتمادی بیماران به محصولات ایرانی می‌شود، افزوده است: مصرف این محصولات افزون‌بر بروز عوارض غیر قابل جبران برای بیمار، هیچ تأثیری در روند درمان ندارد.

این اظهارات نماینده مجلس در حالی بیان می شود که پیش از این نیز مصطفی قاسمی رئیس انجمن حمایت از بیماران کلیوی با گلایه از وضعیت موجود در حوزه دارو گفته بود: در بسیاری موارد وارد کردن مواد اولیه از کشور هایی مثل چین یا هند ممکن است هم سطح دارو ها را از نظر کیفی پایین بیاورد و هم هزینه های هنگفتی را به کشور تحمیل کند.

همه این مشکلات را باید گذاشت در کنار ادعای تولید ۹۷ درصد داروها در کشور و واردات کامل تنها ۳ درصد داروها که در این خصوص یکی دیگر از نمایندگان مجلس می گوید: ۹۷ درصد دارو در کشور تولید می‌شود و در این میان تنها ۶۰ درصد مواد اولیه وارداتی است.

حال با توجه به اینکه تعلل در حوزه سلامت که به صورت مستقیم با جان مردم در ارتباط است به هیچ وجه بخشودنی نیست باید از مسئولان مربوطه پرسید که چرا از مدتها قبل این مساله را پیش بینی نکرده بودند تا امروز دچار مشکلات دارویی نشویم و امروز هم چه اقداماتی را تاکنون در جهت حل مسائل برداشته اند و چه زمانی قرار است نظام سلامت و دارویی، به سلامت به منزل مقصود برسد و بیماران و خانواده ها را از نگرانی برهانند؟