مدهای غربی چه برسر ما میآورد؟
کارشناسان بر این باورند شبیخون بر تمدن ایران، آتش بزرگی را برای مرگ تدریجی فرهنگ و سنت ها مهیا می کند و فاجعه ای برای نابودی نسل جوان است.
به گطارش افکارنیوز، دکترای جامعه شناسی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری پلیس می گوید: «بازار عرضه و تقاضا برای پوشاک و لباس در جامعه بسیار زیاد است تولید کنندگان نیز به دنبال سود خود هستند و برای کسب درآمد بیشتر لباس هایی را تولید می کنند که مد روز باشد. اکثر مردم خواستار مد و لباس های شیک، نو، جدید و متمایل به غرب هستند به طوری که مشاهده می شود لباس هایی که در بازار و مغازه ها وجود دارند با فرهنگ ما سازگار نیست.
مصرف کنندگان بر نحوه تولید و عرضه پوشاک و لباس در بازار نقش بسیار مهمی دارند تا زمانی که آنها لباس های بیشتر را مصرف کنند و به دنبال مد روز باشند؛ تولید کنندگان از این جوی که در جامعه حاکم است سو استفاده می کنند و برای کسب درآمد بیشتر، هر روز لباس هایی را با مدهای متنوع، تازه، نو و متمایل به غرب تولید می کنند متاسفانه گروهی از مردم که به دنبال مد نیستند و طرفدار لباس های سازگار با فرهنگ جامعه هستند دچار مشکل های بسیار می شوند.
تولید کنندگان، لباس های نامناسب و مبتذل را وارد بازار می کنند جوانان جذب این لباس ها می شوند و آنها را تهیه و مصرف می کنند ادامه این رویه مشکلات بسیاری را همراه دارد.
فرهنگ نامناسبی در جامعه حاکم می شود اگر این لباس ها در سطح جامعه توسعه پیدا کنند، آسیب های زیادی را به دنبال دارد به طوری که باعثرواج بی حجابی، بی بند و باری، فساد و فحشا در جامعه می شود.»
وی در خصوص عواقب وجود لباس های مبتذل و تاثیر آن بر جوانان معتقد است: «مصرف کنندگان زمانی که می بینند جنسی را که می خواهند در بازار و مغازه ها نیست، به ناچار سراغ لباس های مبتذل می روند.
پوشش نامناسب در جامعه باعثاز بین رفتن حجاب است پسران از لباس هایی استفاده می کنند که مناسب با شخصیت آنها نیست. دختران نیز از لباس هایی نامناسب و مبتذل استفاده می کنند با ظاهری نامناسب در جامعه حاضر می شوند و زمینه را برای مزاحمت پسران مهیا می سازند. گسترش این فرهنگ نادرست باعثافزایش فساد و فحشا در جامعه می شود.
ادامه این رویه باعثاشتیاق دختران و پسران به یک نوع پوشش خاص می شود. آنها از راه، روش و رسم گذشته دوری می کنند. دنبال مدهای تازه و نو هستند به طوری که نو خواه و نو پذیر می شوند. دیگر به وضع موجود قانع نیستند. اگر این لباس ها و سطح جامعه توسعه پیدا کند آسیب های بسیاری را به دنبال دارد.»
دکتر میر فردی، در ارتباط با نقش پوشش نامناسب و ایجاد آسیب های احتمالی بر جامعه گفت: پوشش نامناسب در جامعه باعثاز بین رفتن حجاب است پسران از لباس هایی استفاده می کنند که مناسب با شخصیت آنها نیست. دختران نیز از لباس هایی نامناسب و مبتذل استفاده می کنند با ظاهری نامناسب در جامعه حاضر می شوند و زمینه را برای مزاحمت پسران مهیا می سازند. گسترش این فرهنگ نادرست باعثافزایش فساد و فحشا در جامعه می شود.
وی اعتقاد دارد: متاسفانه با این جوی که در جامعه حاکم است نمی شود با زور نسل جوان را مجبور به استفاده از لباس های سنتی کرد تاثیر آن بسیار کم است جوانان می دانند که جامعه با استفاده کردن از لباس های مبتذل و غرب زده مخالف است ولی آنها نوخواه و پویا هستند.
لذا اگر جامعه نیز بگوید باید از لباس فرم استفاده شود نسل جوان با آن مقابله می کند و به سراغ آن نمی رود این موضوع باعثمی شود تا لباس هایی که در بازار و مغازه ها وجود دارد خریداری نشود ادامه این مساله، افزایش بیکاری در جامعه را به دنبال خواهد داشت و افزایش بیکاری در جامعه موجب افزایش آسیب ها و انحراف های اجتماعی در جامعه می شود.
این دکترای جامعه شناسی در استان کهگیلویه و بویراحمد در ادامه سخنان خود گفت: با توجه به روایت امام صادق در مورد پوشش که می فرمایند: " بهترین لباس هر زمان، لباس اهل آن زمان است " لباس مناسب برای زمان ما از نظر شما باید شامل چه ویژگی هایی باشد؟
بر اساس این فرموده ی امام صادق(ع) که: " فرزند زمانتان باشید " این سوال برای ما پیش می آید که آیا زمان، نوع لباس را تعیین می کند یا لباس، بر زمان تاثیر می گذارد؟
پوشش هر زمان و مکان باید متناسب با مقتضیات آن زمان و مکان باشد و این مقتضیات همان ارزش های حاکم بر جامعه، بر اساس شرایط زمانی می باشند.
یکی از مهم ترین مقتضیات پوشش، تناسب آن با سن است. نوع پوشش افراد مسن با جوانان و… متفاوت است.
دوم تناسب با زمان است. در قرن ۲۱ نوع پوشش باید بر اساس شرایط زمانی و تغییر شرایط جامعه، شکل گیرد.
تناسب با مکان از دیگر مسایل تعیین کننده ی نوع پوشش است، به عنوان مثال بر اساس ارزش های دینی، اصل حجاب از ارزش های ثابت و واجب است، اما نوع حجاب اسلامی در مکان های مختلف و در داخل و خارج از کشور، تفاوت دارد. هماهنگی با ارزش ها و باورهای حاکم بر جامعه نیز از دیگر مقتضیات پوشش در هر جامعه است.
نقش آگاهی و تقوا را در انتخاب نوع پوشش چگونه ارزیابی می کنید؟
آگاهی و پرهیز از منهیات، راهگشای چگونگی عملکرد در زمان و مکان می باشد. اصول روابط افراد، نه بر اساس شخص که بر مبنای شخصیت شکل می گیرد. نوع پوشش وحجاب شکل دهنده به شخصیت افراد، در روابط و موقعیت های متفاوت است.
هر چه آگاهی و خرد بیشتر شود، فرد پوششی را برمی گزیند که نه خود و نه دیگران را آزار دهد و این معنای حقیقی آزادی است.
آزادی به این معنا نیست که هر کس آزاد به انجام هر عملی باشد، بلکه به این معناست که اعمال افراد اعم از پندار، کردار و گفتار به خود فرد و به دیگران آسیب و زیانی وارد نکند.
گرایش به پوشش غربی به این دلیل است که ما جوانان را درشرایط تحریک و تهییج توسط رسانه های خارجی رها کرده ایم و از سوی دیگر در داخل کشور هیچ اقدامی در جهت الگوسازی برای آن ها، انجام نمی دهیم.
آزادی به این معنا نیست که هر کس آزاد به انجام هر عملی باشد، بلکه به این معناست که اعمال افراد اعم از پندار، کردار و گفتار به خود فرد و به دیگران آسیب و زیانی وارد نکند.
به عبارت دیگر جوان را در مکان، محدود و در زمان، نامحدود می کنیم، به تبع، او دچار تعدد شخصیت می شود و نوعی پوشش ترکیبی بی هویت را برمی گزیند که هویت انسانی، باستانی، ایرانی و اسلامی او را مخدوش می کند.
با توجه به مواردی که ذکر شد، نوع پوشش فرد باید به گونه ای باشد که او بتواند جهانی و زمانی بیندیشد و مکانی و محلی عمل کند.
آیا هنجارهای جامعه ی ایرانی در برخورد با پوشش های غربی و وارداتی شکسته می شود؟
قطعا این گونه است. وقتی در جامعه ای غلبه با حجم های غربی باشد، به دنبال آن هنجارهای جامعه شکسته و جوان دچار دوگانگی خواهد شد و این دوگانگی، زمینه ساز ایجاد انزوا و اغتشاش روحی در جامعه ی ایرانی می باشد.
راهکارهای ترویج و استفاده از الگوهای پوشش ملی و بومی چیست؟
همان گونه که پیغمبر خود برای مردم الگو شدند، مدیریت الگویی هم که در اسلام به آن اشاره شده است، راهکاری مناسب برای ترویج الگوهای پوشش بومی و ملی می باشد.
یکی از مشکلات موجود بر سر راه پوشش نامناسب جوانان، عدم وجود الگوهای مناسب اعم از هنرپیشه، ورزشکار و… می باشد.
هنرپيشه ها، ورزشكاران و بزرگان علم وانديشه، مهم ترين الگوها براي ترويج پوشش مناسب هستند و البته طراحي هاي مناسب براي زمان و مكان، نياز به افراد هنرمند بومي دارد كه بتوانند جهاني بينديشند و ايراني عمل كنند.