تبلیغات
کد خبر: ۱۸۰۶۳۹

دنیای کودکان بیش فعال را بشناسید!

والدین نباید به هیچ وجه این گونه بچه ها را تحقیر کنند، در عوض باید دنیای آنها را بشناسند و سعی کنند انرژی شان را تخلیه کنند و به وضعیت تمرکز آنان توجه داشته باشند.

افکار نیوز - زماني كه به مهماني مي رويم يا در كوچه و خيابان گردش مي كنيم، گاهي با كودكاني روبرو مي شويم كه بيش از حد فعاليت دارند. به اين طرف و آن طرف مي دوند. شيطنت هاي بيش از حد مي كنند و شايد گاهي والدينشان را به اصطلاح خودمان عاصي كنند و البته كم نيستند والديني كه نمي دانند با اينگونه كودكان كه آنها را بيش فعال مي نامند، چطور بايد رفتار كنيم و از آنها چه بخواهيم، موضوعي است كه درباره آن با دكتر عبدالرسول كريمي به بحث و گفتگو نشستيم. شايد اين مشكل براي شما هم پيش آمده باشد.

* بیش فعالی چیست؟

به رفتارهایی که حاکی از انرژی زیاد افراد باشند و با نُرم و هنجارهای جامعه منطبق نباشد و حاکی از اختلال در کارکرد مغز هستند، اصطلاحاً بیش فعالی گفته می شود.

* آیا این عارضه نوعی ناهنجاری است؟

چون این رفتارهای اضافی در افراد با معیارهای جامعه همخوانی ندارد، براساس کتاب آماری بیماری های روانی که اصطلاحاً DSM نامیده می شود، این اختلال جزو ناهنجاری های محسوب می شود.

* چطور می شود بیش فعالی را در کودکان تشخیص داد؟
این گونه کودکان دارای رفتارهای زیر هستند:
در خواب غلت می زنند.
روی صندلی به راحتی نمی نشینند
کارها را نیمه تمام رها می کنند.
رفتارهای اضافی دارند.
رفتارهای پرخطر و آسیب رسان دارند و باعثناراحتی دیگران می شوند. مثلاً چاقو یا کبریت با خود حمل می کنند.
عدم تمرکز دارند مثلاً در دیکته نقطه ها را جا می اندازند یا دندانه اضافه می گذارند. در ریاضیات به جای ۲۴ اشتباهاً ۴۲ می نویسند و به جای جمع، تفریق می کنند.
هوشی عادی یا بالاتر از حد طبیعی دارند. باید این را بگویم که از سن چهار، پنج سالگی به بعد می توان برچسب بیش فعالی به کودکان زد.

* والدینی که کودک بیش فعال دارند باید چه اقداماتی انجام دهند؟

والدین نباید به هیچ وجه این گونه بچه ها را تحقیر کنند، در عوض باید دنیای آنها را بشناسند و سعی کنند انرژی شان را تخلیه کنند و به وضعیت تمرکز آنان توجه داشته باشند. آنان را مورد تنبیه فیزیکی قرار ندهند، رژیم غذایی مناسبی برایشان در نظر بگیرند و اینکه تلاش کنند ظهرها کمتر بخوابند.

* آیا برای درمان بیش فعالی باید داروی خاصی مصرف کرد؟

این گونه کودکان بعد از چهار یا پنج سالگی باید تحت نظر روانپزشک قرار بگیرند. معمولاً دارویی به نام «ریتالین» برای آنها توصیه می شود که معمولاً از دوره بلوغ تجویز می شود. البته برخی روانپزشکان داروهای دیگری نیز توصیه می کنند که بر اساس شدت و حدت بیماری است.

* روش های درمانی کدامند؟

۱. تهیه یک رژیم غذایی مناسب که نباید در آن موادی مانند شکلات، چیپس، کاکائو و… باشد.
۲. خواب روزانه باید کم شود و حتی المقدور ظهرها نباید بیش از نیم ساعت بخوابند.
۳. درمان رفتاری. توصیه می شود قبل از درمان رفتاری ابتدا بیمار چکاپ شود تا مشکل بیماری قلبی و عروقی و کرومزی نداشته باشد. ۲۰ دقیقه دویدن یا طناب زدن در روز و سه روز در هفته شنا کردن نیز بسیار مفید است. در برخی از موارد استفاده از دستگاهی به نام «نوروفیدبک» و همچنین دارو درمانی توصیه می شود.

* اگر بیش فعالی تشخیص و درمان نشود، چه ناهنجاری هایی را در پی خواهد داشت؟

مهمترین تاثیر عدم درمان، در وضعیت تحصیلی این کودکان است زیرا عدم تمرکز و بی دقتی باعثافت تحصیلیشان می شود. از طرفی رفتارهای سازشی مناسبی ندارند. پژوهش ها نشان می دهد بسیاری از نوجوان هایی که در کانون اصلاح و تربیت نگهداری می شوند در کودکی دچار بیش فعالی بوده اند اما این بیماری در آنها تشخیص داده نشده است در نتیجه رفتارهای پرخطر داشته اند.

* اگر بیش فعالی کودکان به بزرگسالی کشیده شود، چه پیامدهایی خواهد داشت؟

بی قراری، اختلال در خواب، رفتارهای تکانشی، عصبی بودن، پرخاشگری، عدم توجه به صحبت های فرد مقابل و مشکل در رفتار سازشی از جمله عوارض عدم درمان بیش فعالی هستند.

* تا به حال موردی تحت عنوان کودک بیش فعال به شما مراجعه کرده است؟

طی ۲۵ سال کار درمان و مشاوره، مراجعینی داشته ام که واقعاً از این اختلال رنج می برده اند اما خوشبختانه با راهنمایی های لازم مشکلاتشان حل شده است و تمرکز، دقت و یادگیری در آنان افزایش پیدا کرده است. نکته جالب اینجاست که پژوهش ها نشان می دهد بیشترین خلاقیت در میان اینگونه افراد یافت می شود بنابراین به خانواده ها توصیه می شود آرامش خود را در برخورد با این کودکان حفظ کنند و موجب ناامنی در آنان نشوند. معلمان بیشترین کسانی هستند که با این کودکان رابطه دارند. توصیه می کنم دنیای اینگونه کودکان را بشناسند و از برچسب زدن خودداری کنند و تعامل مناسبی با اینگونه بچه ها و خانواده های آنان داشته باشند.

منبع : ۷ روز زندگي/دكتر عبدالرسول كريمي؛ دكتراي روانشناسي / گفتگو: غزاله پورخاكي

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات