تبلیغات
کد خبر: ۱۹۷۷۰۵

پریناز ایزدیار: عاشق زندگی در شیرازم!

با پریناز ایزدیار که این روزها با سریال زمانه به خانه های شما آمده او حالا با درخشش در سریال «زمانه» حسن فتحی نشان داده که حرف های زیادی برای گفتن دارد و نام خود را در حد یک ستاره تلویزیونی سر زبان ها انداخته است.

پريناز ايزديار را مي گويم، همان بازيگري كه با بازي در نقش روح پنج كيلومتر تا بهشت به شهرت زيادي دست پيدا كرد و توانست در آن سال عنوان يكي از پديده هاي جعبه جادويي را به خود اختصاص دهد. به بهانه حضور در سريال جديد حسن فتحي به سراغ او رفتيم و دقايقي با وي همكلام شديم، مصاحبه اي كه از هر دري سخني در آن مطرح شده است و خواندن آن خالي از لطف نيست.

سریال های ماهواره ای از فرهنگ ما فاصله زیادی دارد

فکر می کنید چرا در این چند سال اخیر سریال های تلویزیونی کمتر مورد استقبال قرار می گیرد و در مقابل بدترین سریال های ماهواره ای مورد توجه واقع می شود؟

باور کنید این موضوع برای خودم هم جای سوال دارد. نمی دانم چرا بدترین سریال های ماهواره ای هم برای مردم جذابیت دارد و مردم را به خود جذب می کند!

دلیلش این نیست که ما در سریال هایمان به یک سری مسئله کلیشه ای می پردازیم و در مقابل آنها به سمت خطوط قرمز می روند که شاید ما جرات پرداختن به آن را نداریم؟

هر کشوری طبق آداب و رسوم، سنت و دین خودش کار می کند. سریال های ماهواره ای متناسب با فرهنگ کشورهای سازنده ساخته می شود و از فرهنگ ما فاصله زیادی دارد.

به نظرتان اگر سریال های تلویزیون هم به خط قرمزها نزدیک شوند، باعثآشتی مردم با تلویزیون نمی شود؟

من در جایگاهی نیستم که بخواهم در این موضوع نظر صریحی بیان کنم اما به شخصه به عنوان یک بازیگر تا آنجایی که می توانم تلاش دارم تا از کارهایمان دفاع کنم. خیلی اوقات با عزیزانی که تلویزیون نگاه نمی کنند صحبت و خواهش می کنم که وقت بگذارند و کارهای ما را ببینند، شاید نظرشان تغییر کرد. فکر می کنم این روزها جو نادرستی به وجود آمده است و آدم ها به یکدیگر خط های نادرست می دهند و نسبت به تلویزیون به اشتباه جبهه می گیرند. ما تمام تلاشمان را در کارمان انجام می دهیم تا بتوانیم نظر مخاطبین را جلب کنیم.

ماجرای آن دزد…

راه آشتی مردم با تلویزیون چیست؟
باید به این موضوع فکر کنیم که اگر ما(مردم ایران) از سینما و تلویزیون خودمان حمایت نکنیم، از هیچ کس دیگری نباید توقع داشته باشیم تا وضع ما را سروسامان دهد.

بعد از درخشش در «پنج کیلومتر تا بهشت» این پتانسیل در شما دیده می شد که اتفاقات خوبی در سینما برایتان بیفتد، چرا هنوز در سینما کار نکرده اید؟

من در این مدت پیشنهادهایی در سینما داشتم اما نگاهم اینطور نیست که بگویم سینما را به تلویزیون ترجیح می دهم و به سه فاکتور نقش، ‌ قصه و کارگردان توجه دارم و هر جا که این سه فاکتور وجود داشته باشد کار خواهم کرد. در سینما هم اگر قطعاً کار خوبی پیشنهاد شود می پذیرم.

چندی پیش خبر سرقت کیف شما رشانه ای شد، اصل قضیه چه بود؟

روبروی باشگاه فرمانیه در ماشین نشسته بودم و شیشه سمت شاگرد هم پایین بود که یک موتور سوار آمد و کیف را از داخل ماشین قاپید. سعی کردم تا مانع او شوم اما متاسفانه موفق به این کار نشدم و او فرار کرد.

مگر نمی گویید هیجان را دوست دارید، چرا تعقیبش نکردید؟

آن لحظه آنقدر شوک شده بودم که فقط گریه می کردم(خنده). اگر می خواستم تعقیبش کنم هم نمی توانستم چون او وارد یک خیابان یک طرفه شد. البته سه چهار روز پیش دزد کیف دستگیر شد.

او را دیدید؟

بله، یک پسر ۱۹۱۸ ساله و معتاد هم بود. یک مقدار با او صحبت کردم و نهایتاً رضایت دادم و به او گفتم اگر بعد از این دزدی کنی، این بار من هم شریک جرم تو هستم چون رضایت دادم!

او می دانست شما بازیگر هستید؟

بله، من را به طور کامل می شناخت و «پنج کیلومتر تا بهشت» را دیده بود.

چرا از او شکایت نکردید و رضایت دادید؟

نمی توانستم شکایت کنم، لحظه ای که کیف من را دزدید، آنقدر ناراحت و عصبانی بودم که با خودم گفتم امیدوارم با موتورش تصادف کند و بمیرد اما وقتی او را دیدم از حرفم پشیمان شدم چون او به قدری گرفتار و درمانده بود که شاید اگر من هم جای او بودم دست به دزدی می زدم.

به ازدواج فکر نمی کنم

با آلودگی هوا چه می کنید؟
به سختی با این موضوع کنار می آیم، روزهایی که در لوکیشن های خارجی کار داریم، آلودگی هوا واقعاً‌ آزاردهنده است.

اگر موقعیتش پیش بیاید حاضر هستید شهر دیگری را برای زندگی انتخاب کنید؟
بدون شک. شهری که دوست دارم در آن زندگی کنم شیراز است.

چرا شیراز؟
یک بار برای حضور در یک برنامه تلویزیونی به شیراز رفتم. فکر می کنم ۷۲ ساعت بیشتر در این شهر نبودم اما در همان مدت کوتاه اینقدر این شهر به نظرم زیبا و آرام آمد که اگر قرار باشد به جز تهران شهر دیگری را برای زندگی انتخاب کنم، به سراغ شیراز خواهم رفت. البته من اصالتاً اهل شمال هستم و بدون شک بعد از تهران، اولویت اصلی ام برای زندگی شمال کشور است و بعد از آن شیراز را دوست دارم.

به فکر ازدواج نیستید؟
نه، فعلاً به این موضوع فکر نمی کنم.

چرا؟
ببینید ازدواج یک مسئولیت بزرگ است که برای قبول آن باید آمادگی کامل داشت و نباید عجولانه تصمیم گرفت.

آمادگی یعنی چه؟
فکر می کنم انسان باید به مرزی از پختگی و تجربه در زندگی برسد تا وقتی کنار یک شخص دیگر تصمیم به تشکیل زندگی مشترک می گیرد، زندگی رو به رشد و تعالی داشته باشند.

این پختگی که می گویید قرار است در سن خاصی حاصل شود؟
نمی توان به طور قطع گفت که ازدواج سن مشخصی دارد. البته می توان محدوده تقریبی برای این موضوع عنوان کرد، فکر می کنم برای خانم ها از ۲۵ تا ۳۰ سال برای ازدواج مناسب است.

ارغوان غیر قابل پیش بینی است

اصولاً تقدیر و سرنوشت اتفاقاتی را از قبل برای زندگی قرار داده، که غیرقابل پیش بینی است. داستان ما هم دقیقاً حول همین موضوع است و اینطور نیست که اتفاقاتش قابل پیش بینی باشد. شک نکنید که در طول ۴۵ قسمت، در هر قسمت سورپرایز ویژه ای برای مخاطب ایجاد می شود، درست مثل داستان سرنوشت انسان ها! ارغوان نه مثبت است و نه منفی و خودش را به دست سرنوشت می سپارد. روزگار است که اتفاقات را برای آدم های قصه ما رقم می زند. ارغوان مثل همه آدم ها غیرقابل پیش بینی است. به هر حال آدم ها در موقعیت های مختلف کارهای غیرقابل پیش بینی می کنند. اتفاقاتی در زندگی ارغوان می افتد که اصلاً فکرش را هم نمی کرده و به همین دلیل شاید دست به کارهایی بزند که هیچ کس انتظارش را ندارد.

منبع: زندگي ايراني/ مصطفي امامي

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات