تبلیغات
کد خبر: ۱۹۸۵۳۳

قرارمون یادت نره، دیر نکنی منتظرم

عجب دنیایی شده! همه می خواهند به هر شکلی آدم را دور بزنند و معطل کنند. دیگر جرات نمی کنیم با کسی قرار بگذاریم و توقع داشته باشیم سروقت بیاید، از بس که قول و قرارهای الکی گذاشتیم و معطل ماندیم.

به گزارش افکارنیوز،همه ما چنین تجربه تلخی را داشتیم تا ساعت ها منتظر فردی بمانیم که قرار بوده در زمانی مشخص با او دیدار کنیم. تجربه تلخی است آقا، خیلی تلخ البته چون آدمی باید از تجربیاتش برای آینده سود ببرد، دیگر همه مان در این امر «اوستا» شده ایم و می توانیم دیگران را بپیچانیم و حالش را ببریم. برای دقایقی هم که شده لطفاً بی خیال شعار دادن شوید تا با هم کمی در مورد راه های پیچیدن، دور زدن و قال گذاشتن دیگران حرف بزنیم و تجربیاتی که واقعاً آزارمان می دهد را در کنار هم مرور کنیم. باشد که دیگر با خواندن این مطلب، کسی به دنبال بهانه جدید نباشد چون این راهی است که همه مان حداقل یک بار آن را آسفالت کرده ایم.

مصلحت اندیشی و قبح دروغگویی
حتماً این جمله برایتان آشناست. «دروغ مصلحتی که دروغ نیست». خیلی ها به این جمله اعتماد راسخ دارند و معتقدند هر وقت به خاطر مصلحت اندیشی مجبور به دروغگویی شوند، به طور کلی کار بدی انجام نداده اند و این دروغ، از آن دروغ های زشت نیست. با این بهانه، سر و ته قضیه را گره می زنند و کسی هم به بند کفش خود نمی گیرد که با همین ترفند کوچک، قبح یک گناه کبیره را می ریزد. اوضاع وقتی بدتر می شود که شمارگان دروغ گفتن مصلحتی از دست طرف در برود. آن وقت از سحرگاهان تا شامگاهان بدون اینکه به روز مبارک بیاورد، بی وقفه دروغ می گوید و نامش را می گذارد «دروغ مصلحتی». این اتفاق، در نوع خودش شاهکار است.

درجه پیچیدن و پیچاندن
با یک بهانه ساده و دروغین که باید حتماً هم مصلحتی باشد، پیچاندن یک فرد و پیچیدن یک قرار ملاقات شروع می شود. البته این پیچیدن و پیچاندن ها برای خودشان درجه بندی هایی دارد و ما حق نداریم آن را دسته کم بگیریم. مثلاً پیچاندن یک مهمانی خانوادگی، نیازمند استفاده از بالاترین درجه دروغ مصلحتی است اما اگر قرار باشد با یک دوست خیلی صمیمی به یک خرید ساده بروید، درجه دروغ مصلحتی تان می تواند کمتر باشد. این درجات، بسیار مهم هستند و در مواقع ضروری به کارتان می آید که موارد استفاده از آن را بدانید. شما نمی توانید برای پیچاندن جلسه امتحان میان ترم، از درجه پایین دروغ مصلحتی سود ببرید چون در این صورت، منجر به از دست دادن آن واحد درسی خواهید شد ولی برای عدم خرید نان، بهانه های کوچک همیشه بهتر جواب می دهند، «یادم رفت!»

ترافیک: بهانه ای دوست داشتنی
اولین و متداول ترین بهانه، بحثشیرین ترافیک است. این «ترافیک» عزیز و دوست داشتنی را می توانید برای توجیه هر مسئله ای به کار ببرید. از نرفتن بر سر یک قرار کاری گرفته تا قال گذاشتن دوستان در یک مهمانی ساده. از دیر رسیدن به کلاس های دانشگاهی تا معطل کردن رفقای نزدیک. به طور کلی، ترافیک همان چیزی است که همه ما «دوستش داریم» چرا که در مواقع حساس به خوبی ما را مورد حمایت خود قرار می دهد. البته این مسئله در شهرهای کوچک، کاربرد چندانی ندارد اما در تهران، مثل یک شاه کلید می ماند و هر قفلی را باز می کند. این را یادتان باشد که استفاده از ترافیک هم هنر می خواهد. بعضی ها برای توجیه دیر رسیدن شان به یک قرار مهم، طوری موضوع گیر افتادن در ترافیک را تعریف می کنند که فوراً به یاد سریال جذاب و دیدنی «کبری ۱۱» می افتیم. بعضی ها هم فقط بلدند بگویند: «شرمنده شدم، تو ترافیک موندم» این مسئله هم ارتباط مستقیمی به درجه بندی دروغ های مصلحتی دارد. باید باهوش باشید و بدانید که چه وقت، از چه درجه ای برای پیچیدن استفاده کنید.

غر بزنید و ایراد بگیرید
یک راه موثر راهی به نام غر زدن و ایراد گرفتن از همه چیز. شما دیر رسیده اید و در این شرایط، کسی که منتظرتان مانده کاملاً عصبانی و ناراحت است اما اگر می خواهید قافله را نبازید، باید غر بزنید و ایراد بگیرید. ساعت کار وسائل نقلیه عمومی، بهانه بسیار خوبی است. «من نمی دونم چرا اتوبوس تو این مملکت سر ساعت حرکت نمی کنه که آدم اینجوری شرمنده نشه؟!» یا اینکه «ای بابا، اینجا کجاست که قرار گذاشتی؟ نه ایستگاه اتوبوس داره، نه مترو. با ماشین شخصی و تاکسی هم که نمی شه به موقع رسید» این مورد، خیلی جاها می تواند به شما کمک کند پس خودتان را دست کم نگیرید و غر بزنید. این کار خیلی آسان تر از سرزنش شدن توسط دیگران است.

خنده بر هر درد بی درمان…
خندیدن و شاد بودن یک ابزار پیچیده در مواجهه با کسانی است که از دستتان حسابی عصبانی هستند. قبلاً در مورد غر زدن بحثکردیم و ثابت شد که غر زدن می تواند راه مناسبی برای فرار از نگاه های غضب آلود کسانی باشد که شما قال شان گذاشته اید یا معطل شان کرده اید اما خندیدن هم در نوع خود، راهکار بی نظیری است. می توانید در خنده هایتان، احساسات مختلف را انتقال دهید: شرمندگی، صداقت، شادابی و… خانم ها، آقایان این راز بین خودمان بماند «خنده بر هر درد بی درمان دواست»

داستان بسازید، ماجرا تعریف کنید
شما در ساعت ۱۶ با یکی از دوستان خود قرار گذاشته اید. دوست تان از ساعت ۱۵:۴۰ در محل قرار منتظر است اما شما ساعت ۱۶:۴۰ می رسید. حالا یک راه دیگر معرفی می کنیم تا در این گونه مواقع هم دست تان خالی نباشد. شما باید به سرعت یک جریان پلیسی تعریف کنید. هر چه فیلم و سریال های تعقیب و گریزی به یادتان مانده را با هم تلفیق کنید و فوراً یک قصه سر هم کنید. «من طوری برنامه ریختم که نیم ساعت قبل از تو برسم اینجا اما باورت نمی شه اگه بهت بگم چه اتفاقاتی تو همین یک ساعت افتاد» این جمله می تواند بهترین شروع ممکن برای ورود به بحثتوجیهات و داستان سرایی باشد. طوری ماجرا را تعریف کنید که طرف مقابل تان، هم تعجب کند و هم دلش به رحم بیاید و حق را به شما بدهد.

سوپرایز!
اگر مانند نگارنده، آدم بی نظمی هستید و تحت هر شرایطی، خیلی دیر به قرارهایتان می رسید، این راه را حتماً امتحان کنید زیرا واقعاً راهکار مناسبی است. باید به محض رسیدن سر قرار، دیگران را سورپرایز کنید تا به طور کلی یادشان برود دیر کرده اید یا آنها را قال گذاشته اید. راه خوبی است چون ماجراجویی و هیجان فوق العاده ای را به همراه خواهد داشت. هر اتفاق کوچکی می تواند به عنوان یک سورپرایز باشد. از خرید یک شاخه گل و تقدیم به خاطر جبران دیر کرد تا یک شوخی اساسی با دیگران در زمان رسیدن به قرار.

تعریف و تمجید
این بار، قضیه متفاوت است. باید جمله هایتان کاملاً مثبت باشد. «این قرار واقعاً برای من اهمیت فوق العاده ای داشت و سعی کردم به سرعت خودم رو برسونم اما نمی فهمم چرا اینقدر دیر کردم». در این ترفند، شما شبیه به هندوانه فروش های کنار اتوبان همت، بی وقفه باید هندوانه زیر بغل طرف مقابل تان قرار دهید: «تو بی نهایت انسان فهیمی هستی که تا این ساعت منتظر موندی» این را هم بگویید: «اگر من جای تو بودم، خیلی زودتر از اینها می رفتم ولی تو موندی تا حسن نیت و رفاقتی که بین مون وجود داره رو بهم اثبات کنی.» امتحان کنید، پشیمان نمی شوید.

خجالت بکشید!
بله، واقعاً باید در این مواقع خجالت بکشید. به این روش می گویند، روش «رودربایستی». آنقدر از اینکه طرف مقابل را منتظر گذاشته اید خجالت بکشید که خودش از سرزنش شما شرمنده شود. مدام بگویید معذرت می خواهم، شرمنده شما شدم و… با این کار، حس ترحم طرف مقابل را بر می انگیزید و کاری می کنید که دیگر چیزی در مورد دیر رسیدن تان نگوید. خجالت بکشید، شرمسار باشید، پشت سر هم و بدون وقفه عذرخواهی کنید، سرتان را بیندازید پایین و طوری وانمود کنید که انگار نمی خواهید در چشم فرد مقابل نگاه کنید. با این ترفند، بازی را برده اید، بدون شک!

مریض شوید فوراً!
اگر دید هوا خیلی پس است، باید فوراً مریض شوید. گرفتگی صدا، سرفه های پشت سر هم و از دست دادن تعادل، از جمله مواردی است که به شما کمک می کند تا در پیچاندن طرف مقابل تان موفق شوید. مریض شدن، کار چندان سختی نیست. فقط احتیاج به اعتماد به نفس بالا و شرایط ظاهری دارد.
 بازی با ساعت
این مورد، خیلی دشوار است و برای انجامش باید حتماً تمرینات زیادی انجام دهید. گاهی اوقات نیاز است به جای عجله کردن جهت رسیدن به یک قرار، ساعت تان را دستکاری کنید. ساعت تان را عقب بکشید و بعد، بدون کوچکترین استرسی به محل قرار بروید. با این ترفند، شما حتی می توانید بر سر دیگران منت گذاشته و مدعی شوید که می خواستید قبل از باقی افراد به جلسه بیایید. در چنین اوقاتی، بدون کوچکترین عجله، فقط باید تمرکزتان را معطوف به این قضیه کنید که شما نمی دانید ساعت چند است یا چه زمانی با دیگران قرار داشتید. در مورد قرارهای کاری که از قبل و توسط یک منشی تعیین می شود، این تفکر زیرکانه جواب می دهد.

خواب بمانید
آها! خواب بمانید یا طوری وانمود کنید که انگار خواب ماندید و نتوانستید به موقع، سر قرار حاضر شوید. این موضوع به شما کمک می کند و توجیه مناسبی به شمار می رود. اصلاً بگذارید آب پاکی را روی دست تان بریزیم، خواب رفتن و خواب ماندن که در دست آدم نیست! این موضوع بستگی به سیستم فیزیولوژی بدن دارد و شما تقصیری در موردش نخواهید داشت. خواب ماندن، مانند گیر افتادن در ترافیک، یک معجزه معتبری برای فتح بازی سرزنش هاست.

نصایح پایانی
باید صمیمانه به شما تبریک بگوییم چون به سرعت برق و باد، یک ترم فشرده راه های پیچیدن، قال گذاشتن و معطل کردن دیگران و بهانه هایی که برای توجیه این عمل وجود دارد را پشت سر گذاشتید! اما خودتان قضاوت کنید، به موقع رسیدن و با برنامه زندگی کردن بهتر است یا به زبان آوردن دروغ های مصلحتی؟ تا به حال این سوال را از خودتان پرسیده اید که بعضی از ما ایرانی ها چرا نمی توانیم به موقع قرار بگذاریم و به موقع سر قرارمان حاضر شویم؟ البته در جریان باشید که این مسئله ریشه در تاریخ، فرهنگ و حتی ادبیات مان هم دارد. آن قدر یکدیگر را کاشته ایم که باعثتولد یک ضرب المثل شده ایم: «از بس صبر کردم زیر پایم علف سبز شد». سال هاست که نمی خواهیم زود از خواب بیدار شویم، کارهای سخت انجام دهیم، مسئولیت ها را بپذیریم و با این کار به خودمان و دیگران احترام بگذاریم. در کشوری مثل ژاپن، بدقولی باعثاز دست رفتن آبروی فرد در اجتماع می شود. اگر شما یک آلمانی یا سوئیسی را فقط برای ۵ دقیقه معطل کنید، دنیا را روی سرتان خراب می کند. در کشوری مثل کره جنوبی، شرکت های اتوبوسرانی اگر تنها ۳ دقیقه دیرتر از موعد مقرر در جابجایی مسافران تاخیر داشته باشند، مجبور به استعفا می شوند. طبق قوانین محلی در برخی ایالت های آمریکا، اگر شما کسی را معطل کنید و سر قرارتان حاضر نشوید، این فرد می تواند از شما غرامت مالی دریافت کند. در فرانسه، دیگر جایی در گروه های دوستی ندارید اگر فردی را بپیچانید. اصلاً‌ در هم جای دنیا، این عمل تقبیح می شود ولی ما ایرانی ها عادت داریم برای توجیه اشتباه مان، دروغ بگوییم و فیلم بازی کنیم. فقط چند دقیقه به بهانه های مرسومی که برای دیر رسیدن به قرارهای با اهمیت و بی اهمیت می آوریم، فکر کنید… خودتان هم از برخی حرف ها و رفتارها خنده تان می گیرد. حالا بگویید ایراد از کجاست که این همه دیر می رسیم و دیگران را معطل خود می کنیم یا معطل دیگران می شویم؟!

منبع: زيروبم

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات