از شلوارتان کارت شناسایی بخواهید
برای حفظ سلامتی خودتان هم که شده باید کمی بیشتر درباره پارچه ها، نوع الیاف به کار رفته در آنها و خوب و بدشان بدانید.
به گزارش افکارنیوز، برای نسل امروز، چه دختر چه پسر، یکی از سخت ترین کارها شناسایی پارچه های مختلف و کاربری هر کدام از آنهاست. تنوع پوشاک موجود در بازار، چه زنانه و چه مردانه، آنقدر زیاد شده که خانم ها و آقایان زحمت انتخاب مدل، پارچه و دوخت را به خودشان نمی دهند. انتخاب از میان پوشاک آماده، یک خرید تضمین شده است و هیچ دلهره و اضطرابی برای خوب یا بد شدن نتیجه کار وجود ندارد. برای نسل امروز که بیش از همه چیز رفاه را ترجیح می دهند، خرید حاضر و آماده از میان فروشگاه های رنگارنگ بهترین و مناسبت ترین انتخاب است اما نسل امروز باید به یک نکته ظاهراً
کوچک ولی بسیار مهم دقت کنند؛ نکته ای که سلامت این نسل با آن گره خورده است؛ جنس و نوع پارچه پوشاکی که می خرید. استفاده از پارچه های نامناسب، سلامت شما را به خطر می اندازد. برای حفظ سلامتی خودتان هم که شده باید کمی بیشتر درباره پارچه ها، نوع الیاف به کار رفته در آنها و خوب و بدشان بدانید.
خوب ها و بدها
آنچه پارچه را می سازد، الیاف است. الیاف به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند؛ طبیعی شامل پشم، پنبه و ابریشم و مصنوعی شامل ریون، نایلون و پلی استر، پارچه های مختلف یا از یکی از این الیاف تولید می شوند یا حاصل ترکیب الیاف مختلف هستند، مثلاً چیت و متقال، پارچه های پنبه ای هستند یا حریر پارچه ابریشمی است. استفاده از پارچه هایی با الیاف طبیعی، به تناسب فصل و نوع آب و هوا مطمئن ترین انتخاب است اما وقتی که پای الیاف مصنوعی وسط می آید، باید دقت بیشتری کرد.
ویسکوز از ابریشم طبیعی خنک تر است و منسوجات نرم و لطیف را می توان از آن تهیه کرد. نایلون، استحکام خوبی در برابر سایش و کشش دارد و برای تولید مایو شنا، لباس ورزشی، پارچه های کشباف و… به کار می رود. پلی استر مقاومت خوبی در برابر چروک شدن دارد و خیلی خوب اتو می شود. به همین دلیل تولیدکنندگان علاقه زیادی به استفاده از پلی استر دارند و چروک نشدن تبلیغ خوبی برای فروش محصول شان به حساب می آید، به خصوص انواع پیراهن های مردانه و زنانه.
چرا الیاف طبیعی بهتر است؟
دو گروه پوشیدن لباس یا الیاف طبیعی را سرسختانه توصیه می کنند: یکی کارشناسان پوشاک و دیگری متخصصان پوست.
از نظر متخصصان پوست، پوشاک با الیاف طبیعی برخلاف پوشاک الیاف مصنوعی در تنظیم دمای پوست بدن هیچگونه اختلالی ایجاد نمی کنند. این نوع پوشاک حساسیت زا نیستند و به پوست امکان تنفس طبیعی می دهند. مثلاً پشم، یک عایق طبیعی است که در زمستان گرم و با خاصیت تنفس پذیری طبیعی که دارد در تابستان خنک است. پارچه های پشمی می توانند تا ۳۰ درصد وزن خود رطوبت جذب کنند، بی آنکه سنگین تر یا مرطوب شوند. تست های آزمایشگاهی نشان داده که الیاف پشم در مقابل پاره شدن مقاومند و می توانند تا بیش از ۲۰۰۰۰ بار بدون شکسته شدن روی خودشان خم شوند. الیاف کتاب بعد از ۳۲۰۰ بار خم شدن می شکند، ابریشم بعد
از ۱۸۰۰ بار خم شدن می شکند و الیاف ریون فقط تا ۷۵ بار خم شدن دوام می آورد. الیاف گیاهی نظیر پنبه و کنف به واسطه خاصیت مویینگی خود، به راحتی عرق و رطوبت های سطحی بدن را به خود کشیده و در طول الیاف پخش می کنند. با این کار اول از ایجاد بوی نامطبوع بدن که در اثر جمع شدن عرق روی پوست به وجود می آید جلوگیری می شود و دوم در اثر تبخیر این رطوبت ها فضای بین بدن و لباس خنک باقی می ماند.
از نظر کارشناسان لباس، الیاف طبیعی در برش و دوخت بهتر هستند و اصالت و وقاری دارند که به لباس دوخته شده منتقل می کنند. البته به طرفداران پوشاک با الیاف طبیعی باید دوستداران محیط زیست را هم اضافه کنیم، چون این پارچه ها قابلیت بازگشت به طبیعت و قرار گرفتن در چرخه های طبیعی را دارند.
آخرین خبر
یکی از جدیدترین دستاوردها در حوزه پارچه و پوشاک، تهیه الیاف از چوب درخت بامبو است. الیاف بامبو، الیاف گیاهی محسوب می شود که مضرات الیاف مصنوعی را ندارد و از طرف دیگر به دلیل رشد سریع بامبو، سرعت تولید آن بالا خواهد بود. الیاف بامبو، ابتدا در تولید محصولاتی مانند لیف حمام و… به کار می رفتند. به تازگی انواع لباس زیر از جنس بامبو به خصوص جوراب به بازار آمده و باید کم کم منتظر لباس هایی از جنس بامبو باشیم.
گریزی نیست
اغلب خانم ها یک مانتو ابریشم خام در کمد خودشان دارند که در موقعیت های خاص می پوشند ولی از این مانتو به طور روزانه استفاده نخواهند کرد. استفاده از الیاف مصنوعی در پارچه ها و پوشاک برای تولیدکنندگان عمده پوشاک ضروری است اما اندازه دارد. میزان استفاده از الیاف مصنوعی در پوشاک، اندازه دارد. برای اطمینان از لباسی که می خرید، نگاهی به برچسب های دوخته شده در پهلوی چپ لباس بیندازید. اگر لباس محصول یک کارگاه یا کارخانه با استانداردهای تعریف شده باشد، باید میزان الیاف مختلف به کار رفته در آن براساس درصد نوشته شده باشد. استفاده از پلی استر ۵ تا ۵۱ درصد مجاز است. اگر لباس
مورد نظر شما چنین برچسبی نداشت، آن را در مشت تان فشار بدهید، اگر چندان چروک نشد و در مقابل تا خوردن مقاومت کرد یعنی میزان الیاف مصنوعی به کار رفته در آن زیاد است.
محدوده مجاز
استفاده از الیاف مصنوعی در تولید پارچه و پوشاک به یک دلیل ضروری به نظر می رسد؛ هزینه. استفاده مطلق از الیاف طبیعی، هزینه تولید پوشاک را بسیار بالا می برد و در زندگی صنعتی امروز، خرید چنین پوشاکی توجیه اقتصادی ندارد مگر در موردی خاص.
در برخی موارد استفاده از الیاف مصنوعی بهترین گزینه است مانند لباس شنا و گرمکن های ورزشی. در این موارد لباسی را تهیه کنید که یک لایه آستر نخی درون آن کار شده و در واقع آستر نخی با پوست در تماس مداوم است. در اغلب بارانی های زنانه و مردانه هم برای ضد آب بودن از الیاف مصنوعی استفاده می شود. در مورد بارانی هم چون تماسی با پوست ندارد، مشکل چندانی ایجاد نمی شود. این قانون درباره اغلب لباس های رویی صدق می کند.
خط قرمز
همانطور که می شود در برخی موارد حضور الیاف مصنوعی را جدی نگرفت، باید از ورود آنها در برخی پوشاک جداً خودداری کرد. لباس زیر و لباس نوزاد از این دسته هستند. حتی اگر متحمل هزینه بیشتری خواهید شد، این لباس ها را از جنس نخی و پنبه ای تهیه کنید. کسانی که از انواع حساسیت و آلرژی رنج می برند هم باید از الیاف مصنوعی به ویژه در دوران بروز بیماری خودداری کنند. این افراد باید لباس هایی خریداری کنند که روی آن نوشته شده صددرصد کتان یا پشم.
نسل امروز/ شماره ۷۲/ ويژه بهار ۹۲/ ماهور نبوي نژاد/ صفحه ۹۲