تبلیغات
کد خبر: ۲۴۳۳۹۰

موادی‌که نقش حیاتی در زندگی انسان دارند

غنی سازی غذا سابقه ای دیرینه دارد. سوئیس اولین کشوری بود که در سال ۱۹۲۳ به منظور جلوگیری از گواتر و راشیتیسم که در مناطق آلپ شایع بود، اقدام به غنی سازی نمک یددار کرد.

به گزارش افکارنیوز، ریزمغذی ها موادی هستند که بدن انسان به مقدار بسیار کمی از آنها نیاز دارد اما در زندگی انسان نقش حیاتی دارند و عدم دریافت آنها زندگی فرد، به ویژه سلامتی جامعه را در معرض خطر جدی قرار می دهد. کمبود ریزمغذی ها را به عنوان گرسنگی پنهان می شناسند. ریزمغذی ها شامل مواد زیادی هستند که موادی که کمبود آنها در سطح جهان بیشتر است عبارتند از: ویتامین های A، D گروه ویتامین های B و فلزات مانند ید، آهن، کلسیم، روی و سلنیوم، سوءتغذیه ناشی از کمبود ریزمغذی ها در سراسر دنیا مشاهده می شود و تبعات ناخوشایندی از نظر بهداشتی و اقتصادی در پی دارد. در دنیا ۲۵۰ میلیون کودک از کمبود ویتامین A، ۲/۲ بیلیون نفر عمدتاً کودک و زنان باردار و شیرده در کمبود آهن و یک میلیون نفر از کمبود ید رنج می برند. در ایران طی تحقیقات وزارت بهداشت و انستیتو تغذیه ۳۶ درصد کودکان زیر دو سال کمبود ذخیره آهن دارند و کمبود فقر آهن در کشور در سنین زیر دو سال وضعیت بحرانی دارد. در سال ۱۹۹۰ سازمان بهداشت جهانی و یونیسف اهدافی برای از بین بردن ریزمغذی ها تا سال ۲۰۰۰ تعیین و دو سال بعد ۱۵۹ کشور در کنفرانس بین المللی تغذیه در رم شرکت کردند و طرح عملیاتی لازم با اهداف زیر تعیین گردید.

۱. از بین بردن کمبود ویتامین A، D، C و گروه ویتامین B کمپلکس، ید، آهن، کلسیم و روی.

۲. جهت غنی سازی غذاها و مکمل ها برای تحقق اهداف تعیین شده در انتخاب غذای اصلی که ریزمغذی به آن اضافه می شود، باید دقت شود که افراد، به خصوص گروه های در معرض خطر این مواد غذایی را به طور یکنواخت در طول سال مصرف کنند. معیارهایی که باید در انتخاب مواد غذایی مورد توجه قرار گیرد عبارتند از: گستردگی مصرف مواد غذایی توسط گروه های در معرض خطر و کافی بودن مواد مغذی برای جبران و کمبود.
معیار انتخاب ریزمغذی ها باید عدم تاثیر سوء بر متابولیسم سایر مغذی ها و پایداری در برابر شرایط نگهداری، توزیع و استفاده از مواد غذایی باشد.

تاریخچه غنی سازی

غنی سازی غذا سابقه ای دیرینه دارد. سوئیس اولین کشوری بود که در سال ۱۹۲۳ به منظور جلوگیری از گواتر و راشیتیسم که در مناطق آلپ شایع بود، اقدام به غنی سازی نمک یددار کرد. در نیمکره شمالی آمریکا و انگلیس به علت کمبود آفتاب و کمبود ویتامین D و شیوع راشیتیسم غنی سازی سارگارین با ویتامین A و D نتایج خوبی داشت. در سال ۱۹۴۲ غنی سازی آرد با ویتامین B۱، نیاسین و آهن انجام گردید و نتایجی که به دست آمد، بسیار شگفت انگیز بود اختلالات کمبود ویتامین B و کم خونی به طور کامل ریشه کن شد. در دهه ۱۹۳۰ در مناطقی که ذرت غذای اصلی بود مرگ و میر ناشی از پلاگر به ۳۰۰۰ مورد در سال می رسید که پس از غنی سازی اجباری آرد با آهن و ویتامین های گروه B، میزان مرگ و میر ناشی از پلاگر به شدت کاهش یافت و به صفر رسید.

دنياي سلامت/ شماره ۹۳/ تير ماه ۹۲/ دكتر اكبر كوشانفر/ صفحه ۱۶

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات