شنیدنیهای بازیکن محبوب قلعهنویی + عکس
امیر خان لطف دارد و به من اعتماد می کند و من هم باید لطفش را با بازی خوبم جبران کنم. فقط همین.
به گزارش افکارنیوز، هاشم بیک زاده فوتبالیست کم حاشیه و محبوب امیر قلعه نویی است. او در طی سال های حضورش در لیگ برتر ایران توانسته به گونه ای در مسیر فوتبالی اش حرکت کند که همواره(در اکثر سال ها) تیمش را جزو تیم های مطرح لیگ به حساب بیاورند. او جزو بازیکنانی است که بیشترین تعداد قهرمانی در لیگ برتر را از آن خود کرده است. با او از زاویه ای دیگر به گفتگو نشستیم تا بیش از پیش با این فوتبالیست اهل منطقه کیان شهر تهران آشنا شویم.
چند بار در لیگ برتر، جام بالای سر برده اید؟
دو بار با استقلال قهرمان لیگ برتر شدم، یک بار در فصل هشتم و دیگری فصل دوازدهم که به تازگی تمام شده است. دو بار هم با سپاهان که آن هم فصول دهم و یازدهم بود.
دیگر افتخار این چنینی نداری؟
یک نایب قهرمانی هم با استقلال در فصل نهم کسب کردم و یک قهرمانی جام حذفی هم با فجر شهید سپاسی آن زمانی که جوان تر بودم و در شیراز توپ می زدم با غلامحسین پیروانی کسب کردم.
پس رکوردار قهرمانی هستی؟
(خنده) نه بابا! رکوردار قهرمانی امیر قلعه نویی است و کسی هم به پایش نمی رسد. پس از او هم محرم نوید کیاست که بیشتر از هر فوتبالیستی در لیگ برتر جام دارد. من و مهدی رحمتی و سید جلال حسینی چهار بار قهرمانی لیگ برتر داریم. البته مهدی قهرمانی جام حذفی هم دارد.
راست است که می گویند تو مهره قهرمانی داری؟ مثل کسانی که به آنها گفته می شود مهره مار دارند و کارهایشان خوب پیش می رود؟
نمی دانم چه کسی این حرف ها را می زند، اما من به خرافات اعتقادی ندارم و معتقدم جمع نفرات خوب در یک تیم و هدایت صحیح آنها توسط کادر فنی مجرب سبب می شود که آدم در جمع هم تیمی هایش موفق باشد. یک دست صدا ندارد و اتحاد و وحدت است که باعثتوفیق انسان ها می شود.
پس چرا طی پنج فصل اخیر غیر از فصل نهم هر جا تو بودی آن تیم قهرمان شده است؟
خب، تیم فصل هشتم استقلال که واقعاً تیم خوبی بود و باید قهرمان می شد. در فصل دهم و یازدهم هم که سپاهان زیر نظر امیرخان شروع کرد و قهرمانی سال قبل خود را تکرار کرد و همان تیم خوب دوباره توانست قهرمان شود. این فصل(دوازدهم) هم استقلال زیر نظر امیرخان بود و با تلاش آقای فتح اله زاده و سایر بچه ها قهرمانی اش به دست آمد. من فقط فکر می کنم خوش شانس بودم که طی این پنج سال توانستم چهار قهرمانی کسب کنم.
رابطه ات با فضای هنری اجتماع چطور است؟
نه خیلی خوب است، نه خیلی بد. شاید چون خودم هیچ استعداد هنری ندارم که نسبت به هنر و پرداختن به آن کم کار هستم. اما در کنسرت های خوانندگان خوب مان شرکت می کنم و خیلی از فیلم ها را هم می بینم.
تا به حال شده هوس کنی که بازیگر شوی؟
هرگز! البته بچه که بودم و مدرسه می رفتم گاهی اوقات دوستانم که سراغ این مسائل می رفتند من هم هوس می کردم، اما چون از کودکی خجالتی بودم و این کار هم خیلی رو می خواهد، من سراغش نرفتم.
بازیگری فقط روی زیاد می خواهد؟
قطعاً استعداد هم می خواهد که من اصلاً آن را ندارم و خودم را در قالب این کارها نمی بینم.
اما درون زمین مسابقه که برابر صد هزار تماشاگر بازی می کنی، آنجا راه رفتن هم سخت است، چه برسد به بازی کردن!
قبول دارم، اما من چون فوتبال را دوست دارم، آن زمان که درون زمین هستم به این مسائل فکر نمی کنم. شاید کسانی که عشق بازیگر شدن هستند و در آن زمان که مقابل دوربین می ایستند، همان حسی را دارند که من در برابر جمعیتی که همان لحظه نسبت به بازی ام واکنش خوب یا بد نشان می دهند دارم. همه اش به عشق آدم بر می گردد.
یعنی تو عاشق فوتبالی؟
بله، عاشقشم!
پس اگر دوباره متولد شوی باز هم فوتبالیست می شوی؟
صددرصد! البته با تجربه تر حرکت می کنم تا قهرمانی هایم بیشتر شود.
خسته نشدی از بس فوتبال بازی کردی؟
شما خسته نشدی اینقدر مصاحبه کردی؟(با خنده) هر کسی به کارش علاقه دارد و از آن کار هم پول در می آورد و هم لذت می برد. من هم عاشق فوتبال هستم و از آن هم پول در می آورم و هم لذتش را می برم.
چه رابطه ای میان تو و قلعه نویی است؟
استاد و شاگردی و دیگر هیچ. امیر خان لطف دارد و به من اعتماد می کند و من هم باید لطفش را با بازی خوبم جبران کنم. فقط همین.
آخرین بار چه زمانی از ته دل خندیدی؟
من همیشه از ته دل می خندم و احساس خوشحالی و ناراحتی ام حقیقی حقیقی است. از آن دست آدم هایی نیستم که برای خوشامد کسی بخندم و یا الکی خودم را ناراحت نشان بدهم. روزی که با استقلال در اهواز مقابل فولاد برنده شدیم و قهرمانی مان مسجل شد خیلی خوشحال بودم و واقعاً از ته دل می خندیدم.
آرزوی فوتبالی ات چیست؟
اینکه برای ایران در جام جهانی فوتبال بازی کنم و با سربلندی از فوتبال کنار بروم.
آرزوی شخصی ات؟
سلامتی خودم و خانواده ام.
حرف پایانی؟
از شما و همکاران تان متشکرم و امیدوارم هر جا هستید و در هر کاری موفق باشید. همچنین از خانواده ام هم خیلی خیلی تشکر می کنم.
روزهاي زندگي/ شماره ۴۲۴/ نيمه دوم تير ماه ۹۲/ گفتگو از: محمدرضا مدني/ صفحه ۸۲