افکار نیوز گزارش می دهد:
اینبار گردو غبار محلی آفت جان پایتخت نشینان شد
نتیجه بحرانهای بودجهای در کشور، در نهایت گریبان سلامت مردم تهران را گرفت. امروز تهران خیلی زودتر از سالهای دیگر به استقبال شرایط اضطراری هوا رفته است. زنگ آلودگی هوای تهران در دومین هفته از مهرماه به صدا درآمد تا مسئولان سازمان محیط زیست باز هم بر اجرای شدیدتر طرح جامع کاهش آلودگی تاکید کنند.
در حالی که پیش از این بارها وجود غبار محلی در استان تهران از سوی مسئولان منابع طبیعی کتمان شده بود، مدیر کل محیط زیست استان تهران وقوع گرد و غبار محلی در این استان را عامل تعطیلی کارخانههای آلاینده تهران اعلام کرد.
به گزارشافکارنیوز؛سال هاست که مردم ایران به حضور گرد و غبارهای عربی در آسمان کشور خو گرفتهاند. با آغاز فصل پاییز، سر و کله این میهمان ناخوانده نیز پدیدار میشود. منشا این غبارها از بیابانهای کشور همسایه یعنی عراق است. البته بخشی از آن هم از اراضی لم یزرع یمن و عربستان به سوی ایران روانه میشود. اما در زمستان پدیده آلودگی هوا نه تنها به دلیل وجود گرد و غبار در آسمان کشور، بلکه به خاطر استفاده بیشتر از وسایل گرمایشی و به تبع آن صعود مصرف سوختهای فسیلی، همچنین سکون هوا در این فصل تشدید میشود. بنابراین همواره در زمستان شاهد
وجود وضعیت بحرانی هستیم.
این بار اما علت تعطیلی کارخانههای آلاینده تهران گرد و غبار عربی نیست. غبارهای محلی که منشا آن از بیابانهای استان تهران است، هوای این کلانشهر را آلوده کرده و چند روزی است بیماران تنفسی دوباره راه بیمارستان را در پیش گرفتهاند.
دو روزی است که مردم تهران در آسمان پایتخت کشور گرد و غبارهایی را مشاهده میکنند که تصور میشد باز هم سوغات کشورهای عربی باشد. اما این غبارها وطنی است و از بیابانهای همین اطراف منشا گرفته است. پیش از این مسئولان اداره کل منابع طبیعی استان تهران بارها وجود کانونهای بحران در بیابانهای اطراف تهران را تکذیب کرده بودند. آنها در واکنش به اظهارات برخی فعالان محیط زیست که منشا گرد و غبارهای تهران در همین نزدیکیها معرفی میکردند، با تکیه بر آمار مالچ پاشی و عملیات تثبیت شن انجام شده، تاکید میکردند که کانونهای بحرانی در بیابانهای تهران به طور کامل کنترل
شده است.
اما غباری که آسمان تهران را تا روز پنجشنبه ترک نخواهد کرد، بنا به اعلام محمد هادی حیدرزاده مدیر کل محیط زیست استان تهران، غبار محلی تشخیص داده شده است. بنابراین منشا آن بیابانهای اطراف تهران است.
در سال ۹۲، مردم ایران شاهد تغییرات سیاسی در جامعه بودند. انتخابات خرداد، ساختار سیاسی ایران را تغییر داد. اما در گیر و دار این پوست اندازی عرصه سیاست، لایحه بودجه سال ۹۲ که بوسیله دولت دهم طراحی شده بود، در مجلس شورای اسلامی به صورت مرحلهای به تصویب رسید. در سال ۹۱ نیز به دلیل افزایش شدت تحریمها علیه ایران و فروش نرفتن نفت، بودجه دولت که در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده بود به شدت دچار کسری شد. بنابراین دولت حتی برای پرداخت حقوق پرسنل خود درآمدی نداشت، چه رسد به پرداخت هزینه برای احیا و نگهداری از جنگل کاریهای ایجاد شده در مناطق بیابانی.
در سال ۹۱، بنا به اعلام برخی منابع مطلع، کل درصد تخصیص یافته بودجه سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور، حدود ۱۷ درصد بوده است. در شرایطی که درصد تخصیص اعتبارات سازمان جنگلها وضعیت نرمال و مطلوبتری داشت، بخش بیابان و اجرای عملیات تثبیت شن در کشور یکی از مظلومترین و کم اعتبارترین بخشها بود، بنابراین نمیتوان انتظار داشت در سال گذشته که کل بودجه کشور دچار اشکال بود، عملیات بیابانزدایی با همان حداقلهای قبلی به مرحله اجرا گذاشته شده باشد. در نتیجه به هم خوردن توازن درآمدهای دولت، بسیاری از طرحهای تثبیت شن در سراسر کشور که با کاشت درختچههای
مقاوم به خشکی در عرصههای بیابانی به مرحله اجرا در آمده بودند، یا نیمه کاره رها شدند و یا به دلیل نبود پول، نهادهای متولی نتوانستند هیچ تانکری را برای آبیاری این گیاهان به مناطق مورد نظر ارسال کنند. در نتیجه بسیاری از این گیاهان خشک شد و به تبع آن قدرت جذب ذرات خاکی که با کوچکترین جریان باد به آسمان بلند میشوند، به حداقل رسید.
نتیجه بحرانهای بودجهای در کشور، در نهایت گریبان سلامت مردم تهران را گرفت. امروز تهران خیلی زودتر از سالهای دیگر به استقبال شرایط اضطراری هوا رفته است. زنگ آلودگی هوای تهران در دومین هفته از مهرماه به صدا درآمد تا مسئولان سازمان محیط زیست باز هم بر اجرای شدیدتر طرح جامع کاهش آلودگی تاکید کنند. طرحی که البته سال هاست همه بر اجرای آن تاکید میکنند اما نه تنها هوای تهران بلکه هفت کلانشهر دیگر نیز به دلیل عدم رعایت شاخصهای این طرح، هر روز آلودهتر شده است.
اگرچه هوای تهران در روزهای اخیر به شرایط ناسالم رسیده و هنوز با مرز اضطرار فاصله داریم، اما شرایط کنونی زنگ خطری است برای مسئولان منابع طبیعی استان تهران که بیش از گذشته به موضوع تثبیت و کنترل کانونهای بحران در این استان توجه کنند. تهران به دلیل قرار گرفتن در حاشیه رشته کوه البرز و نبود گردش مناسب هوا در آن، همچنین وجود تعداد زیادی خودرو به همراه گرد و غبارهای عربی به حد کافی عامل آلاینده دارد، ویژهگیهایی که ایجاب میکند با تلاش بیشتر و ایجاد انگیزه برای کارشناسان ادارات منابع طبیعی، زمینه برای اجرای عملیات بیابانزدایی در بیابانهای این استان بیشتر فراهم
شود تا بار دیگر مردم پایتخت به دلیل غبارهای محلی دچار مشکل نشوند.