زنانیکه در انتظار فرزند دوم هستند، حتماً بخوانند
فرزند اول را قبل از تولد بچه بعدی در جریان قرار دهید.
به گزارش افکارنیوز، برای بچه ای که عادت کرده همیشه از تمام توجه، محبت و نگاه های پدر و مادر برخوردار باشد، یک خواهر یا برادر جدید، رقیبی بزرگ محسوب می شود و چون خطر دور شدن از پدر و مادر را حس می کند، این احساس نوعی فشار روانی در او ایجاد می کند، که در کوتاه مدت یا بلند مدت مشکلاتی را هم برای خودش و هم برای خانواده ایجاد می کند. توجه یکسان و محبت یک اندازه به هر دو کودک از سوی پدر و مادر می تواند مشکل گشا باشد، با این وجود، راه هایی هست که اجازه نمی دهد کودک تصور و احساس منفی نسبت به خواهر یا برادر کوچکتر خود داشته باشد.
با بچه اول حرف بزنید
فرزند اول را قبل از تولد بچه بعدی در جریان قرار دهید. شما از زمانی که متوجه بارداری خود می شوید، تا لحظه تولد بچه دوم فرصت دارید که با بچه اول در مورد خواهر یا برادر جدیدش حرف بزنید، تا کودک بر اثر حادثه ای که دیر یا زود اتفاق می افتد، دچار مشکل و دردسر نشود. برای کودک نمونه ای از چیزهایی را که قبل و بعد از تولد بچه دوم در زندگی اتفاق خواهد افتاد، یا آنچه را تغییر خواهد کرد توضیح دهید. تا جایی که می توانید او را آماده شرایط و اتفاقات جدید کنید. به طور مثال او باید بداند خواهر یا برادر کوچولویش به مراقبت و توجه خیلی زیادی نیازمند است، چون توانایی انجام هیچ کاری را
ندارد، یا اتاق او باید با خواهر یا برادر کوچولویش تقسیم شود و مهمتر انکه مادر چند روزی باید در بیمارستان بماند و به این ترتیب چند روز بین او و مادرش فاصله خواهد افتاد.
قول ندهید
قول هایی مثل اینکه داداش کوچولو یا خواهر کوچولو برای تو کلی اسباب بازی و خوراکی خواهد آورد، یا اینکه او بهترین همبازی تو خواهد شد، دیگر مجبور نیستی تنها بازی کنی و… به کودک ندهید. هر قدر بچه اول کوچکتر باشد، حضور بچه دیگر در خانه با اهمیت تر است. حتماً او را آگاه کنید که کودک جدید برای هفته ها نیاز شدید به خواب، شیر و مراقبت زیاد دارد و فقط با گریه کردن می تواند نیازهایش را اعلام کند. به کودک بگویید بعضی کوچولوها زیاد گریه می کنند و این تقصیر هیچ کس نیست.
کودک را دخالت بدهید
از لحظه ای که متوجه شدید قرار است بار دیگر مادر شوید، یک عروسک نوزاد تهیه کنید و به همراه بچه اول مراقبت از او را تمرین کنید. در مورد او و نیازها و ناتوانایی هایش با بچه اول حرف بزنید، و با صبر و حوصله به پرسش های او جواب بدهید. کودک را به همراه خود به مطب دکتر ببرید و اجازه بدهید ضربان قلب خواهر یا برادر کوچولویش را بشنود. همچنین به نظر او در مورد خرید لوازم نوزاد دقت کنید و اجازه بدهید تا او در انتخاب ها دخالت داشته باشد.
کودک را احساس نکنید
برای نامگذاری نوزاد، حتماً نظر بچه اول را بپرسید. با تهیه کردن فهرستی از نام ها از او بخواهید تا نام مورد علاقه اش را از میان فهرست اسامی انتخاب کند. داستان هایی را در مورد بچه های شیرخوار برای کودک نقل کنید، یا بخوانید و در قالب داستان به او تفهیم کنید چطور باید با یک نوزاد شیرخوار رفتار کرد، اما در عین حال مراقب باشید که زیاد حرف زدن درباره بچه دوم ممکن است کودک را خسته و حساس کند.
به کودک اطمینان بدهید
خاطراتی را از زمانی که فرزندتان نوزادی شیرخوار بوده برایش تعریف کنید و از کلمات مثبت و مناسب سن او بهره بگیرید و به او نشان بدهید که تولدش حادثه ای مهم در زندگی شما و شوهرتان بوده و چقدر شما را خوشحال کرده است. این امر، به کودک اطمینان می دهد که او نیز مهم بوده است.
تا آنجا که ممکن است اجازه بدهید کودک زندگی عادی و همیشگی خود را بگذراند. در طول دوره بارداری و هنگام تولد بچه دوم همواره سعی کنید حسی از عادی بوده زندگی را به کودک تلقین کنید، چون هیچ بچه ای دوست ندارد خواهر یا برادر کوچولویش زندگی عادی او را تغییر بدهد و مانع سرگرمی ها و بازی هایش شود. اجازه بدهید کودک بازی های همیشگی خود را داشته باشد.
حساسیت نشان ندهید
بعد از تولد بچه دوم راه هایی را کشف کنید تا عشق و علاقه کودک نسبت به خواهر یا برادر جدیدش زیاد شود، اجازه بدهید او خواهر یا برادر کوچولویش را بغل کند. روی پاهایش بگذارد، یا برای او آواز بخواند، به نوزاد لبخند زدن را یاد بدهد، دستان او را در دستش بگیرد و نوازشش کند و… هر قدر حساسیت بیشتری نشان داده و کودک را از نوزاد دور نگه دارید، در کودک حسادت بیشتری ایجاد می شود و حس آزار و اذیت در او بیشتر رشد می کند. آن دسته از رفتارهایی را که مثبت و درست است، در کودک تقویت کنید تا جایی که از کمک به شما در بچه داری احساس لذت کند. به این ترتیب صمیمیت بین او و خواهر یا برادر کوچولویش
بیشتر می شود.
عکس العمل نشان ندهید
تا جایی که امکان دارد رفتارهای منفی کودک را نسبت به نوزاد، نادیده بگیرید. ممکن است کودک برای جلب توجه به کارهای خاصی دست بزند، مثلاً پستانک را از دهان نوزاد بیرون بکشد، یا موقع عوض کردن پوشک نوزاد عنوان کند که از او بدش می آید. در چنین مواردی توجه داشته باشید که حتماً از عکس العمل خودداری کنید. هر چه قدر بیشتر امرونهی کنید، او برای جلب توجه و نگاه شما، کارهای بیشتری انجام می دهد.
فوری سراغ نوزاد نروید
سعی کنید وقتی کودک در کنار شماست با نوزاد درباره او حرف بزنید. به عنوان مثال بگویید عزیزم خواهر یا برادر بزرگت آمده تا تو را ببوسد. ببین چقدر دوستت دارد، تو هم باید او را خیلی دوست داشته باشی، وقتی بزرگتر شوی، خواهر یا برادرت به تو یاد می دهد چطور بازی کنی و چطور غذا بخوری، باید سعی کنی به حرف های خواهر یا برادرت توجه کنی، چون خیلی چیزها را بیشتر از تو می داند.
با شنیدن صدای گریه نوزاد، همه چیز را رها نکنید و فوری سراغ او نروید. بسیاری از والدین دچار این اشتباه می شوند و بچه بزرگتر را به حال خودش می گذارند تا به سراغ نوزاد بروند. در حالی که گاهی لازم است نوزاد را به خاطر بچه بزرگتر منتظر بگذارید. مطمئن باشید هیچ نوزادی با کمی گریه بیمار نمی شود و احساس کمبود توجه نمی کند.
مجله خانواده/ شماره ۴۹۲/ نيمه دوم شهريور ماه ۹۲/ دريا/ صفحه ۲۶