تبلیغات
کد خبر: ۲۷۴۲۲۲

حسین محب اهری:

اگر بازیگر نمی‌شدم، معلم می‌شدم

محب اهری که از سال ها پیش با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کند، با وجود بیماری در ده ها نمایشنامه، فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی حضور داشته و در جشنواره فیلم فجر ۹۱ نیز با دو فیلم حضوری موفق داشت.

اگر بازیگر نمی‌شدم، معلم می‌شدم

به گزارش افکارنیوز، حسین محب اهری که کارشناس ادبیات از دانشگاه تهران است، الفبای بازیگری را در کارگاه آموزش به سرپرستی آربی آوانسیان آموخت و از سال های نوجوانی تا امروز به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر فعالیت داشته است. «ق مثل قلقلک» یا «مبصر کلاس پنجم» یکی از کارهای ماندگار و خاطره انگیز این هنرمند پیشکسوت است. محب اهری که از سال ها پیش با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کند، با وجود بیماری در ده ها نمایشنامه، فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی حضور داشته و در جشنواره فیلم فجر ۹۱ نیز با دو فیلم حضوری موفق داشت.

آفریقایی ها با بدی آشنا نیستند


در فاصله ساخت فیلم «فرزند چهارم» فرصت گشت و گذار در آفریقا را داشتم و در اوقات فراغت به سراغ محله های دیدنی و مردم آفریقا می رفتم.
نکته حائز اهمیت در آفریقا فقر مردم است. به خصوص مردم اتیوپی، سودان و سومالی. در یکی از سفرهایی که همراه با یکی از قایقرانان آن خطه داشتم، وقتی فهمید ایرانی هستم به من خیلی احترام گذاشت و یکی از ستاره های دریایی را که در قایقش داشت، به من هدیه داد. در مورد مردم آفریقا باید بگویم مردم هستند که با بدی آشنا نیستند و ذات شان پاک است. بعد از نمایش فیلم در جشنواره، عده ای از من می پرسند، صحنه های درگیری قبیله ای که در فیلم نشان داده می شود حقیقی است یا خیر که در جواب باید بگویم تمام درگیری ها و اردوگاه هایی که در فیلم دیدده می شود بازسازی شده است به دلیل اینکه اولاً اجازه ورود به اردوگاه ها را نداشتیم در ثانی احساس بی تامینی در برابر ناامنی هایی که در سراسر آفریقا موج می زند، داشتیم.

تلفیق دیدگاه کارگردان و بازیگران


در هر فیلمی بازیگران توانایی های خود را به نمایش می گذارند، اما در فیلم «فرزند چهارم» تمام بازیگران در بازی های خود موازنه مشترک دارند به همین دلیل احساس می کنم یکی از صحیح ترین تبادل بازی ها در این فیلم شکل گرفت در حقیقت بازیگران یکدیگر را حمایت کردند و همگی سعی داشتند ریتم فیلم رعایت شود و هیچ کدام در مقابل دوربین خودخواهانه عمل نکردند. حتی در بازی های رودرروی حامد بهداد با دختر کنیایی که اصلاً بازیگر نبود همراهی فوق العاده حامد با او موجب شد بازی های خوبی از آن دختر دیده شود، چنان که گویی یکی از بازیگران مطرح آفریقایی است، که آن شیوه، تلفیقی بود از نظر کارگردان و بازیگران.

من در طول سال ها فعالیت سینمایی و تئاتری، فرزند چهارم را یکی از درست ترین کارهای انجام شده در سینمای کشور می دانم و یقین دارم در کارهای بعدی موسائیان هم حضور خواهم داشت.

کاراکتری که دیده نشد


در جشنواره فیلم فجر ۹۱ با دو فیلم «فرزند چهارم» به کارگردانی وحید موسائیان و «قصه عشق پدرم» به کارگردانی محمدرضا ورزی حضور داشتم. سابقه همکاری من و وحید موسائیات بر می گردد به دو سال قبل که در فیلم سینمایی «گلچهره» به کارگردانی او ایفاگر کاراکتر رهبر طالبان بودم و در جشنواره فیلم فجر همان سال کاندید دریافت جازه نقش مکمل شدم در همان زمان موسائیان مشغول نگارش فیلمنامه «فرزند چهارم» بود و کاراکتر تاجر زنگباری را برای من در نظر گرفته بود و من با شناختی که از شیوه کار او در فیلم «گلچهره» پیدا کردم، مطمئن بودم شخصیتی که در فیلم جدیدش برای من در نظر گرفته مورد تاییدم خواهد بود.

به همین دلیل به جمع عوامل سازنده پیوستم و خوشحالم که با بازیگران خوب کشورمان مهتاب کرامتی، مهدی هاشمی و حامد بهداد همبازی شدم. تمام پلان سکانس های بازی من در آفریقا فیلمبرداری شد، اما چند پلان سکانس از بازی هایم حذف شد و شخصیت زنگباری آن گونه که می بایست دیده شود، دیده نشد.

کار آینده ام «معمای شاه» است


در حال حاضر مشغول بازی در مجموعه تاریخی «معمای شاه» به کارگردانی محمدرضا ورزی هستم این کار از اواسط زمستان ۹۱ آغاز شد و من در آن ایفاگر کاراکتر تیمسار عبدالکریم ایاذی هستم، شخصیتی که در تاریخ از او کمتر صحبت شده، به دلیل اینکه بسیار زیرک بود. وی دکتر مخصوص شاه و رئیس بهداری وقت و مدتی هم رئیس بهداری ارتش بود. ۹۳ شغل کلیدی داشت. وی به قدری موذی و پنهان کار بوده که هیچ گونه اطلاعاتی در مورد کارهایش موجود نیست و فقط دو عدد عکس از او در طول سال ها خدمتش به چاپ رسیده است. گفته شده او شخصیتی داشت که شاه در زمان بیماری فقط از دست او دارو می گرفت و به هیچ کس دیگر اعتماد نداشت. این شخصیت آن قدر زرنگ بود که یکی دو سال مانده به انقلاب از کشور گریخت و هیچ اطلاعی از او در دست نیست که کجا رفته زنده است یا مرده.

اکثر بازیگران این مجموعه بازی های کوتاهی دارند، اما بیشترین بازی در «معمای شاه» به من سپرده شده است و از ابتدا تا انتهای مجموعه بازی خواهم داشت و با اکثر شخصیت های مجموعه رودررویی دارم.

چند نما از زندگی خصوصی من


در دوره جوانی با منافی ظاهر که از هنرمندان سینما و تئاتر کشورمان بود، ازدواج کردم. حاصل ازدواج مان دو فرزند دختر و پسر است. دخترم یاسمن ۲۹ ساله گریمور است و پسرم ۳۱ ساله کارشناس فرش و کاریکاتوریست است. آنها در دوره کودکی شان در چند کار تلویزیونی با من همبازی بودند و بعدها به دلیل عدم علاقه شان، بازیگری را رها کردند و دنبال کار خودشان رفتند. من در اوقات فراغت، یا مشغول نویسندگی هستم، یا تماشای فیلم.

اگر بازیگر نمی شدم، معلم می شدم


در دوره دبیرستان به پیشنهاد یکی از معلمانم به دیدن یک نمایشنامه به کارگردانی آربی آوانسیان رفتم و همان اتفاق موجب شد مسیر زندگی من عوض شود. اگر این اتفاق نمی افتاد احتمالاً معلم می شدم. البته بد نیست بدانید بعد از اتمام تحصیلاتم به استخدام آموزش و پرورش در آمدم، اما فقط ۱۳ روز دوام آوردم و احساس کردم به درد معلمی نمی خورم و مدتی نیز به فکر خبرنگار شدن بودم، اما در نهایت به کلاس های کارگاه نمایش رفتم و بعد از یک آموزش شش ماهه با الفبای بازیگری آشنا شدم آن دوره را نسبت به آموزش های امروزی معادل کارشناسی ارشد می دانم، چون مدرسین ما در آن زمان اساتیدی مثل سوسن تسلیمی، صدرالدین زاهد، سیاوش طهمورث، فریدون یوسفی و… بودند.

مبصر کلاس پنجم، هنوز مبصر است


یکی از به یاد ماندنی ترین برنامه هایی که در گذشته ساخته ام «ق مثل قلقلک» یا «مبصر کلاس پنجم» بود، که ساخت سری جدید آن را، که در حقیقت ادامه کار گذشته است، در شرایطی که مشغول مبارزه در راند دوم بیماری بودم، شروع کردم و در شرایطی که مرتب به شیمی درمانی می رفتم سری جدید «ق مثل قلقلک» را به اتفاق کدخدایی در ۲۶ قسمت برای شبکه آموزش ساختم. در سری دوم نیز نویسندگی، کارگردانی و بازی به عهده من بود. این مجموعه چند ماه قبل از شبکه آموزش پخش شد و در همان روز اول پخش، رکورد پیامک تلفنی را در شبکه آموزش شکست و بالغ بر ۱۳۰ هزار پیامک مهرآمیز دریافت کرد. «ق مثل قلقلک» جدید، با همان حال و هوای گذشته نوشته و ساخته شد، منتهی معلم و دانش آموز تنبل کلاس هر دو پیر شده اند و از آنجا که در دوره اول، تلفن همراه هنوز اختراع نشده بود، در دوره جدید کاربرد دارد. نکته جالب در قسمت دوم، پخش صحنه های سری اول در بین مجموعه بود که به جذابیت کار می افزود.

نسبت به حرفه ام تعهد دارم


در فیلم «قصه عشق پدرم» به کارگردانی محمدرضا ورزی ایفاگر نقش شخصیتی هستم که جای بازی بیشتری داشت منتهی داستان و شرایط ساخت، اجازه نمی داد. در این فیلم ایفاگر نقش ناظم مدرسه ای هستم که دوره سالمندی را می گذراند و در خانه سالمندان زندگی می کند. من موقع بازی در این فیلم به شدت کسالت داشتم و مرتب به شیمی درمانی می رفتم و با موهای ریخته شده و ابروان کاملاً سفید سر صحنه فیلمبرداری حاضر می شدم که چهره فرتوت و بیمارم با گریم خوب توسط خلج شکل می گرفت و چهره ام با چهره «فرزند چهارم» از زمین تا آسمان تفاوت داشت در حقیقت از شرایط بدنی و بیماری من به خوبی استفاده شد تا شخصیت پردازی کاراکتر بهتر دیده شود. البته، با توجه به بیماری من، بازی کردن در مقابل دوربین برایم خیلی سخت بود، اما چون عاشق حرفه ام هستم، سختی کار را به جان خریدم. اول بار که در سال ۸۰ به واسطه بیماری زیر تیغ جراحی رفتم سه روز از عمل جراحی ام گذشته بود که به واسطه تعهد به یکی از فیلمسازان از پزشکم اجازه خواستم تا سر کار بروم البته پزشکم اجازه نداد، اما من چون متعهد به انجام کارم بودم، بدون اینکه همکارانم متوجه عمل جراحی ام بشوند سر کار حاضر شدم و کار را به اتمام رساندم. بیماری من سرطان لنف است و از قرار در سه راند تنظیم شده است. راند اول سال ۸۰ بود که پیروز میدان من بودم، راند دوم چندی قبل بود که باز هم پیروز میدان من بودم و در حال حاضر این طور که دکتر گفته راند سوم شروع شده. دعا کنید تا در این راند هم من پیروز میدان باشم.

خانواده/ شماره ۴۸۶/ نيمه دوم خرداد ماه ۹۲/ گفتگو: ميلاد بلادي/ صفحه ۸

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات