اصغر همت:
زندگی مشترک با همسرم از تئاتر شروع شد
اگر در نظر نگیریم که افسر اسدی همسر من است باید بگویم اسدی یک استعداد درخشان در عرصه بازیگری است و متاسفم که شرایط موجود این ظرفیت را ندارد که نگذارد او علی رغم توانمندی اش در این حرفه به مرحله ای برسد که کم کار باشد.
به گزارش افکارنیوز، اصغر همت که از چهره های شاخص عرصه بازیگری است به تازگی شاهد حضورش در مجموعه تلویزیونی نوشدارو، در نقش دکتر پژمان بودیم. به بهانه پخش این مجموعه گفتگویی با او انجام داده ایم که می خوانید.
اصغر همت در یک نگاه
متولد: ۲۷ آذر ماه ۱۳۳۱ در شیراز
تحصیلات: فارغ التحصیل تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دارای لوح افتخار درجه یک بازیگری از شورای ارزشیابی هنرمندان کشور
کارنامه هنری
تئاتر: آی با کلاه، آی بی کلاه، بهانه، در اعماق اجتماع، لومومبا، جزیره و آهسته با گل سرخ و…
سینما: سرخپوس ها، ما ایستاده ایم، شیر سنگی، روزهای انتظار، علی و غول جنگل، ماه و خورشید، هفت سنگ، زشت و زیبا، شاهزاده ایرانی، پرونده هاوانا، مقلد شیطان، آخرین روز ملکه، یه حبه قند، بیخوابی
تلویزیون: هزاردستان، امام علی(ع)، هفت سنگ، نوشدارو، آژانس دوستی، آهو و…
منفی یا مثبت بودن نقش را قبول ندارم
این روزها به خاطر شرایطی که بر سینما، تئاتر و تلویزیون حاکم است، آدم کمتر موفق می شود شاهد آن چیزی باشد که ایده آلش محسوب می شود. من فکر می کنم نه مردم ما آن چیزهایی را که ایده آل شان است شاهد هستند و نه دست اندرکاران عرصه بازیگری.
من بعد از بازی در مجموعه امام علی(ع) بارها عنوان کرده ام دیدگاه های برخوردکنندگان با یک کاراکتر یا شخصیت است که از نظر آن دیدگاه های خاص مشخص می کند یک شخص منفی و یا مثبت است. به طور مثال، هر آدمی که(از نظر من) منفی است، احتمال دارد از دید خیلی های دیگر مثبت باشد و من، این نوع نقش ها را بیشتر دوست دارم، چون دست نویسنده برای نقش آفرینی بازتر است و می تواند جوانب مختلف کاراکتر را نشان بدهد.
بنابراین، انگ نقش مثبت یا منفی را من قبول ندارم، اما اگر بخواهم در ارتباط با تصور عام بگویم، در واقع یک جورهایی قطب غیر مثبت سریال نوشدارو هستم، بعد از سریال امام علی(ع) تصور اینکه می توانم این نقش ها را خوب ارائه بدهم. به طور معمول بیشتر پیشنهادهایی هم که به من می شود در همین راستا است به هر حال یک رد و نشانه هایی را نویسنده می دهد و یک راهنمایی های کارگردان می کند، اما من فکر می کنم بخش عظیم جان بخشی به یک کاراکتر به وسیله بازیگر رقم می خورد.
نوشدارو به باورهایم نزدیک بود
راجع به نوشدارو می توانم بگویم این کار از تفکراتم کمتر دور و بیشتر به باورهایم نزدیک بود.
گروه نوشدارو گروه خوب و سالمی بودند که در راس گروه کارگردانی بسیار صبور شکیبا بود و آرامشی که در وجودش موج می زد، به گروه هم منتقل می شد، اما متاسفانه با گروه تولید و تهیه کنندگی دچار مشکل بودیم و من الان که دارم با شما صحبت می کنم و احتمالاً پخش مجموعه هم به پایان رسیده، مقادیری از دستمزدم را دریافت نکرده ام.
لذت تئاتر را مقابل دوربین احساس نکرده ام
لذتی را که تا امروز از ایفای نقش روی صحنه برده ام، کمتر مقابل دوربین احساس کرده ام، با این وجود، کارهایی هم بوده که مقابل دوربین لذت نصفه نیمه ای به من داده. از جمله سریال امام علی(ع) و فیلم های سینمایی در مسیر تندباد، شیر سنگی، یه حبه قند، زشت و زیبا و… کار و حرفه بازیگری برای من خیلی مهم است و از بین پیشکسوتان عزت الله انتظامی و سعید پورصمیمی از نظر اخلاق و رفتار هنری بر من تاثیر بیشتر گذاشته اند.
خیلی ها عطای تئاتر را به لقایش می بخشند
قدم بازیگران سینما به صحنه تئاتر بر سر چشم، اما قدم گذاشتن در این راه و ماندگاری در این حوزه بسیار سخت است معمولاً بازیگران سینما بعد از یکی دو کار، عطای تئاتر را به لقایش می بخشند، زیرا کار تئاتر بسیار مشکل است و بعضی از بازیگران سینما اگر کمی انصاف داشته باشند وقتی به تئاتر می آیند باید تصمیم بگیرند دیگر مقابل دوربین نروند، به خاطر اینکه شاید یک کمی به توانایی های خودشان شک کنند. من همیشه گفته ام خیلی دلم می خواهد خلاف حرفم ثابت و نیروهای خوبی مستقیماً از طریق تلویزیون و سینما به تئاتر اضافه شود.
این روزها به استعداد کمتر توجه می شود
عوامل مختلفی مثل تحصیلات، به شکل دانشگاهی، یا تجربه تاثیر زیادی بر کار بازیگری دارد. بشر از وقتی به دنیا می آید یک چیزهایی در نهادش نهفته است که شرایط موجب می شود آن نهفتگی آشکار شود و اما حتماً باید آن نیروی بالقوه وجود داشته باشد که متاسفانه این روزها به این موضوع کمتر توجه می شود. استعدادیابی باید از دوران کودکی و نوجوانی شروع شود که این اتفاقات در کشور ما نمی افتد و همه چیز بر اساس اتفاق، شانس و رابطه است.
در زندگی زوج های هنرمند مدارا بیشتر است
خیلی ها علاقمندند بدانند تفاوت زندگی یک زن و شوهر هنرمند با یک زن و شوهر عادی چیست، در پاسخ این گروه از هموطنان باید بگویم زندگی به هر حال سخت است و زندگی زوج های هنرمند یک خصوصیاتی از زندگی هنری و یک خصوصیاتی از زندگی سنتی دارد. با این همه از نظر من در زندگی زوج هنرمند مدارای بیشتری جاری است.
زندگی مشترک من و همسرم از روی صحنه تئاتر شروع شد
اواخر سال ۵۸ نمایشنامه ای به نام «براند» در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه رفت که در آن من نقش براند را به عهده داشتم و افسر اسدی نقش مقابل مرا بازی می کرد و اتفاقی که روی صحنه افتاد، به صحنه زندگی ما هم کشیده شد، یعنی ازدواج کردیم و الان صاحب دو فرزند هستیم. دخترمان غزل تا مقطع فوق لیسانس معماری تحصیل کرده و پسرمان هامون در رشته گرافیک درس خوانده است. فرزندانم به بازیگری علاقمندند و از من و مادرشان گله مند هستند که چرا مثل خیلی از همکاران شرایط را برای حضور آنها در عرصه بازیگری فراهم نکرده ایم. من، با وجودی که معتقدم آنها استعداد بازیگری دارند، اما باز هم آنها را در
انتخاب راه و روش زندگی شان آزاد گذاشته ایم.
مهمترین نقطه عطف زندگی مشترک من و همسرم به دنیا آمدن فرزندان مان است. حضور فرزندان به خصوص برای امثال ما که کمی سنتی فکر می کنند و هنوز شرایط مدرنیته به افکارشان رسوخ پیدا نکرده، زندگی را شیرین تر می کند. زیرا فرزندان موجب می شوند بین زن و شوهر کمتر گسستگی به وجود بیاید و زندگی مشترک حفظ شود.
من و همسرم سعی داریم همبازی نباشیم
اگر در نظر نگیریم که افسر اسدی همسر من است باید بگویم اسدی یک استعداد درخشان در عرصه بازیگری است و متاسفم که شرایط موجود این ظرفیت را ندارد که نگذارد او علی رغم توانمندی اش در این حرفه به مرحله ای برسد که کم کار باشد.
در واقع اشکال اصلی بر می گردد به جابجایی روابط و ضوابط، که اگر چنین نبود، به طور قطع افسر اسدی کم کار نمی شد و البته می دانید با وجود آنکه زیاد هم کار نکرده، نزد خانواده ها از محبوبیت خاصی برخوردار است.
ما به خاطر شرایط بچه هایمان همیشه سعی کرده ایم در پروژه های مشترک حضور پیدا نکنیم، اما در پروژه های هزاردستان، فیلم سینمایی روزهای انتظار، برنامه تلویزیونی زندگی جاری است و… با هم همکاری داشتیم.
الان هم با وجود آنکه فرزندان مان بزرگ شده اند اما باز هم به دلیل اینکه بچه ها احتیاج به حضور ما دارند، ترجیح می دهیم یکی از ما در کنار آنها باشیم.
در تعلیم و تربیت فرزند به خاطر ساختاری که جامعه ما دارد ما در بیشتر ساعات روز را با فرزند می گذراند و فرزند باید مهر و محبت و عاطفه را از مادر بیاموزد و استثناء است که در شرایطی پدر بتواند اوقات بیشتری را با فرزندان بگذراند و تاثیر بیشتری بر آنها بگذارد.
من فکر می کنم مادر در شکل گیری شخصیت فرزند نقش مهمتری دارد. البته پدرها هم باید با حمایت مالی و عاطفی خود از مادر، او را در این امر مهم یاری دهند تا بتواند فرزندانی سالم و صالح تحویل جامعه بدهد.
مجله خانواده/ شماره ۴۹۵/ نيمه اول آبان ماه ۹۲/ گفتگو: محمد تهراني/ صفحه ۸