گفتگویی خواندنی با خواننده محبوب پاپ + عکس
او سه بار مقام اول قرائت قرآن را در سطح کشور به دست آورده است. علیزاده بعد از آلبوم «دلت با منه» در حال آماده سازی آلبوم بعدی خود می باشد.
به گزارش افکارنیوز، محمد علیزاده در جایگاه بسیار خوبی از موسیقی امروز قرار دارد. او با مرارت، سختی، تمرین و پشتکار فراوان به اینجا رسیده است. غرور و تکبر در او جایی ندارد و از حاشیه و جنجال دوری می کند. علیزاده مهندس کشاورزی است و از کودکی به خوانندگی علاقه داشته است. او سه بار مقام اول قرائت قرآن را در سطح کشور به دست آورده است. علیزاده بعد از آلبوم «دلت با منه» در حال آماده سازی آلبوم بعدی خود می باشد.
محمد علیزاده در یک نگاه
تاریخ تولد: ۲۳ دی ۱۳۶۰
محل تولد: کرج
محل سکونت: تهران
قد: ۸۹/۱ سانتیمتر
وزن: ۱۰۲ کیلوگرم
بازیگران مورد علاقه: خسرو شکیبایی و فاطمه معتمدآریا
فوتبالیست مورد علاقه: کریستیانو رونالدو و علی دایی
تیم محبوب: استقلال
ادکلن: بولگاری
آرزو: همه خوانندگان ایران با هم دوست و مهربان باشند.
بین سال های ۸۳۸۲ سبک خواندن تان شبیه محمد اصفهانی بود و تحریر صدایتان به آن سبک ها بیشتر می خورد، اما یک دفعه سبک خود را تغییر دادید، دلیل این تغییر ناگهانی چه بود؟
در آن دوران که من آموزش دیده و «لب خاموش» را تولید کرده بودم، یک تجربه عملی به دست آوردم و آن دوره بیشتر دنبال تجربه اندوزی بودم، اما بعد از آن دوست نداشتم سبک و سیاق موسیقی و خواندنم شبیه کسی باشد، چون معتقدم تقلید هنگام یادگیری قشنگ است، اما وقتی خواننده وارد عرصه ای می گردد که باعثمی شود موسیقی اش را مردم گوش بدهند خب باید یک امضایی از خود داشته باشد، حالا در این مسیر هم بالاخره گهگاهی موسیقی های من دچار تغییر سبک می شد به خاطر اینکه جایگاه موسیقایی خودم را پیدا کنم و چون آموزش های ردیف های آوازی دیده بودم به خاطر همین آن موقع داشتم پاپ سنتی می خواندم، اما
سرانجام تصمیم گرفتم یک چیزی ارائه بدهم برای محمد علیزاده یعنی اینکه اگر کسی کارهای مرا گوش داد، بگوید این سبک و سیاق محمد علیزاده است.
چه کردید؟
نخواستم کار زیادی بکنم و خیلی اتفاق خاصی را رقم بزنم، فقط یک مقدار بینش خود را نسبت به موسیقی و انتخاب ترانه هایم و نوع خواندنم عوض کردم و قطعاً این نوع خواندنم را آلبوم به آلبوم تغییر می دهم، چون دوست دارم باز توانایی های دیگر صدایم را در یک جاهای خاص دیگر نشان بدهم، یعنی همیشه دوست دارم خودم و مردم را سورپرایز و متعجب کنم. قطعاً در آلبوم جدیدم هم جوری می خوانم که شاید مردم از من کمتر شنیده باشند.
چرا تغییر را دوست دارید؟
این تغییر در ذات من است و دوست دارم این کار را انجام بدهم، اما کلاً سبک و سیاق من آن سبکی است که مردم تا حالا شنیده اند.
خودتان به کدام سبک بیشتر علاقمندید؟ سبکی که الان می خوانید یا سبکی که در گذشته می خواندید؟
این سبکی را که الان دارم دنبال می کنم و می خوانم، خیلی دوست دارم و پرورشش می دهم.
کسی هم از شما تقلید می کند؟
بله، بعضی ها که تازه وارد موسیقی شده اند دارند این فرم و سبک را از من تقلید می کنند و من از این بابت خوشحالم و فکر می کنم موسیقی من تاثیر خوبی داشته که این اتفاق افتاده است.
شما تقلید را می پسندید؟ خودتان موسیقی تان را از جایی الهام گرفته اید؟
تقلید در زمان یادگیری خوب است، اما در زمانی که می خواهی وارد یک مرحله بشوی که برای شما یک دنیای بزرگتری را درست می کند در آنجا تقلید اصلاً چیز خوبی نیست.
در زمینه ملودی چطور؟
بله، من شاید از یک سری موسیقی ها الهام گرفتم که آن موسیقی ها هم ربط به موسیقی خودم داشته، ولی همیشه نبوده.
خود شما زمانی که خواستید موسیقی را شروع کنید از چه کسی تقلید کردید؟
من هیچ وقت هیچ کس الگویم نبوده، هر خواننده ای را با توجه به توانایی های خودش دوست داشتم و گوش می کردم و از هر کدام از آنها یک چیز یاد گرفتم. در واقع الگویم یک نفر نبوده، بلکه هر چیزی را که به نظرم خوب آمده یاد گرفتم.
یکی از کسانی را که از او چیز آموخته اید، می توانید نام ببرید؟
مثلاً از آقای محمد اصفهانی بوده و چون بسیار موسیقی سنتی را دوست دارم، قطعاً گوش دادن به آلبوم های استاد شجریان روی صدا و لحن من تاثیر داشته است.
شما ترانه سرایی و آهنگسازی نیز می کنید، بهتر نیست فقط بخوانید و به ترانه سرایی و آهنگسازی نپردازید؟
خب، ببینید وقتی یک خواننده خودش گهگاهی ترانه می گوید یا ملودی سازی می کند همه اینها را هم قد می سازد و با هم چفت می کند، چون این اتفاق از درون خودش است. خب من صدایم را خودم بهتر می شناسم، ملودی هایم را می شناسم، کلمه هایی را که می گویم می شناسم و ناخودآگاه این کلمه های من در ترانه من می آید و با ملودی من چفت می شود و این باعثمی شود در خواندن من هم تاثیر بگذارد و اتفاق خوبی می افتد. اما ممکن است بعضی وقت ها از ترانه سراها یا ملودی سازهایی که خط فکری شان خط فکری شما نیست استفاده بکنید و اتفاق خوبی نیفتد، ولی وقتی خودم این کار را می کنم یا از ترانه سراها و ملودی سازهایی که
خط فکری شان در خط من است و با خط فکری من همخوانی دارند، استفاده می کنم قطعاً اتفاق خوبی در موسیقی می افتد، بنابراین در آلبوم جدیدم با ترانه سراها و ملودی سازهایی کار می کنم که خط فکری شان با من یکی و هماهنگ باشند.
در این مثلثی که برای خودتان تشکیل دادید یعنی خوانندگی، آهنگسازی و ترانه سرایی، به نظر خودتان در کدام ضلع آن موفق تر عمل کرده اید؟
خوانندگی. من خودم را خواننده می دانم با اینکه ملودی های زیادی ساخته ام هم برای خودم و هم برای خواننده های دیگر که موفق بودند، اما همیشه خودم را خواننده می دانم و در این کار موفق تر بوده ام.
چرا بعضی از موسیقی های دهه پنجاه ماندگار شدند، اما بعد از آن دیگر موسیقی ماندگار نداشتیم؟
موسیقی های دهه ۵۰ را شما الان دارید نگاه می کنید که ماندگار است، ما هم باید ۵۰ سال بایستیم و ببینیم که موسیقی الان ماندگار است یا نه، ما امروز نمی توانیم در مورد ماندگاری یا ماندگار نبودن موسیقی مان حرف بزنیم. مثلاً سال ۱۴۴۰ باید دید که موسیقی الان ماندگار است؟ کارهایی که در دهه ۵۰ تولید شده، به تناسب و بر پایه حال و هوای آن زمان ساخته شده و کارهای الان هم براساس اتفاقات و روزگار این زمان ساخته شده. اجازه بدهید چهل سال دیگر مشخص شود که ماندگار هست یا نه، اما ناگفته نماند که موسیقی هایی که هنرمندان ما کار کرده اند، در حدی بوده که توانسته خواننده های لس آنجلسی را فلج
کند. هنرمندان ما وقتی برای اجرای کنسرت به خارج می روند، ایرانیان مقیم آن کشورها از آنها بسیار استقبال می کنند. الان اکثر جوان های ما موسیقی های داخل را گوش می کنند تا لس آنجلسی را. قطعاً ما الان موزیسین ها و خواننده هایی داریم که ۵۰ ۴۰ سال دیگر آثارشان ماندگار خواهد شد.
رسالت محمد علیزاده چیست؟
من از وقتی که خواستم موسیقی را شروع کنم، همیشه شعارم این بوده که از عشق بخوانم. من دوست دارم موهبتی را که خدا به من داده و راهی که جلو من گذاشته یعنی خوانندگی با آن به جامعه ام عشق و آرامش بدهم. می خواهم با کارهایم مردم را به سمت بخشیدن و گذشت کردن ببرم، به سمت آن چیزهایی که خدا دوست دارد. این رسالت محمد علیزاده است، حالا تا چه حد موفق است نمی دانم.
شما آذری هم خیلی خوب می خوانید، قصد خواندن آذری را ندارید؟
اتفاقاً چرا حتماً می خوانم و در کنسرت هایم یک تراک اجرا می کنم.
شما سال ها پیش یعنی سال ۸۰ با آقای امیر سرگزی به عنوان آهنگساز همکاری داشتید، آیا از ایشان راضی بودید؟
کاری هم که با ایشان تولید کردم در سال ۸۰ بود، اما متاسفانه سال ۸۵ وارد بازار شد و موفقیت زیادی در بر نداشت، گرچه توانایی های امیر سرگزی بر هیچ کس پوشیده نیست.
ملاکتان برای کاری که تولید می کنید بیشتر نظر مخاطب است یا خودتان؟
ببینید مخاطبی که کارهای مرا گوش می کند و مرا دوست دارد، قطعاً با من هم سلیقه و همفکر است و نمی شود گفت که فقط سلیقه خودم یا مخاطب را اعمال می کنم، اما همیشه این یک جاده دو طرفه است یعنی هم سلیقه خودم و هم سلیقه مخاطب را در نظر می گیرم.
از کسانی که قبلاً با آنها کار کردید در کارهای بعدی تان استفاده می کنید؟
قطعاً میلاد ترابی همیشه در کارهای من حضور دارد، مگر اینکه خودش دیگر نخواهد. میلاد هنرمند توانمندی است و به کارش وارد است. او جدای از اینکه با من موسیقی کار می کند، دوست خیلی خوب من است. من در آلبوم «دلت با منه» با چند نفر تنظیم کننده جدید کار کردم، خیلی هم خوب بود و من راضی ام از آنها، آقای حسامی، آرتین زمانی و شهاب اکبری، این عزیزان در کار من خیلی تاثیرگذار و مفید بودند و آن اتفاقی که من دوست داشتم بیفتد در کار، افتاد و واقعاً ممنون شان هستم. در آلبوم جدیدی که می خواهم تولید کنم و فعلاً در مرحله پیش تولید آن هستم، یکی دو نفر ترانه سرا در ذهنم دارم و آهنگساز و تنظیم
کننده به غیر از میلاد ترابی قطعاً چند نفر دیگر را اضافه خواهم کرد.
چه چیزی باعثآرامش شما می شود؟
من همیشه سعی می کنم محیط زندگی ام را جوری بچینم که به آرامش برسم. زمانی که پیش پدر و مادر و خانواده ام هستم آرامم و آن آرامش را دارم. اگر کاری نداشته باشم از چهارشنبه تا جمعه در خدمت خانواده ام هستم و این اتفاق برای من آرامش می آورد.
خودتان آرام هستید؟
من کلاً آدم آرامی هستم و اعتقاد دارم که عزت دست خداست و هر آنچه در زندگی من هست از لطف خداست و این خدا خدا گفتن مرا آرام می کند.
شما در صحبت هایتان نشان دادید که آدم معتقدی هستید، سر منشاء این اعتقادات شما از کجاست؟
سر منشا آن از خانواده ام است. من دارای پدر و مادری معتقد و مومن هستم که از کودکی یک سری اصول را همیشه بهمن یاد داده اند، البته خودم هم از نوجوانی مطالعه کردم و از طریق مطالعه یک سری چیزها را یاد گرفتم و همین طور تجربیات تلخ و شیرین داشتم.
چه چیزی برایتان مهم است؟
انسان بودن و اینکه بنده خوب خدا بشوم خیلی برایم مهمتر است تا اینکه خواننده محبوب مردم شوم. دوست دارم محبوب خداوند شئوم، چون اگر محبوب خدا شوی محبوب مردم هم خواهی شد.
برای ماه رمضان پیشنهاد خواندن تیتراژ داشتید؟
بله، برای خواندن در تیتراژ یک سریال و یک برنامه افطار پیشنهاد داشتم، شبکه دو و پنج در حال بررسی هستم تا یکی از آنها را بپذیرم. من همیشه ماه رمضان را دوست داشتم و همیشه هم از خدا خواسته ام که در ماه رمضان کار داشته باشم، چون خاطرات خوبی از دوران کودکی از ماه رمضان دارم. از مادرم در آن دوران خواهش می کردم مرا هم سحر بیدار کند حتی بعضی شبها نمی خوابیدم تا سحر بلند شوم و با پدر و مادرم سحری بخورم.
از چگونگی ورودتان به عرصه موسیقی بگویید؟
من حدود نه سال دوره و کلاس آوازی دیدم و شش سال ردیف های آوازی کار کرده ام و مدتی هم در خدمت استاد زنده یاد محمد نوری بوده ام. اولین کاری را هم که کردم تحقیق بر روی موسیقی مقام خراسان بود که منجر به این شد در سال ۷۸ کنسرتی با مضمون موسیقی مقام خراسان بگذارم. آن زمان ۱۸ سال بیشتر نداشتم. آرام آرام وارد موسیقی پاپ شدم و خدا را شکر در نهم اسفند ۹۱ آلبوم «دلت با منه» وارد بازار شد و با استقبال مردم مواجه شد. برای تهیه این آلبوم خیلی زحمت کشیدم و به قول حضرت سعدی:
مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب / به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید
از سختی ها و موانع خسته نشده اید؟
نه، این زحمت ها و دردسرها باعثشده که من بزرگتر شوم و تجربیاتم بیشتر شود و امید به زندگی ام بیشتر و بهتر شود.
کدام کارتان را بیشتر از بقیه کارها دوست دارید و کدام برایتان خاطره انگیز بوده؟
من کاری را که دوست نداشته باشم نمی خوانم، ولی کارهایی که برایم خاطره انگیز بوده قطعه «جز تو»، «شهر باران» و از آلبوم جدید «دلت با منه»، «سرزنش» و «برگرد».
بیشتر چه آهنگ هایی را زمزمه و گوش می کنید؟
بعضی وقت ها کارهای خودم را گوش می کنم و با خودم زمزمه می کنم و از بعضی دوستانم هم گوش می کنم، مثلاً همین الان در داخل ماشینم آلبوم آخر شهاب رمضان را داشتم گوش می دادم.
و صحبت پایانی؟
روز مادر و روز پدر تمام شده، اما من دوست دارم پایان گفتگویم در مورد آنها باشد: دندانم شکست به خاطر سنگریزه ای که در غذایم بود، درد کشیدم و گریه کردم، اما نه به خاطر شکستن دندانم بلکه به خاطر کم سو شدن چشم های مادرم. به همه مادران و پدران این روز را تبریک می گویم و امیدوارم همیشه سایه شان بالای سر بچه هایشان باشد. خود من هر آنچه در زندگی دارم از دعای خیر پدر و مادرم دارم و آرزو می کنم همه بچه ها این دعای خیر پدر و مادرشان همراه شان باشد و به همسن و سال های خودم سلام می کنم و درود می فرستم و آرزو می کنم که در زمان حیات پدر و مادرهایمان برایشان حیات بخش و فرزندان خلفی باشیم.
همچنین از شما و مجله خوب روزهای زندگی تشکر می کنم.
روزهاي زندگي/ شماره ۴۲۳/ اول تير ماه ۹۲/ گفتگو از: مريم احمدي/ صفحه ۲۸
