لیلا اوتادی: به کسی پول زور نمیدهم
خانم اوتادی می گوید: هیچ وقت به دنبال حاشیه نبوده اما همیشه عده ای هستند که با ساختن حاشیه برای دیگران راه خود را هموار می کنند و از این طریق حس می کنند در مسیر رقابت، پیروز شده اند.
به گزارش افکارنیوز، او کارش را با «بید مجنون» مجید مجیدی آغاز کرد و در همان فیلم اول نشان داد می تواند یکی از بازیگران خوب سینمای ایران باشد. در ادامه هم با بازی در فیلم «چپ دست» ثابت کرد قابلیت این را دارد که به یکی از بازیگران بفروش سینمای ایران تبدیل شود. صحبت از لیلا اوتادی است. بازیگری که در سال های اخیر نسبت به گذشته کم کارتر شده و به قول خودش مشغول پرداختن به علاقه مندی های دیگری در زندگی است. خانم اوتادی می گوید: هیچ وقت به دنبال حاشیه نبوده اما همیشه عده ای هستند که با ساختن حاشیه برای دیگران راه خود را هموار می کنند و از این طریق حس می
کنند در مسیر رقابت، پیروز شده اند. بازیگر سینمای ایران که زیاد هم اهل گفتگوهای مطبوعاتی نیست در گفتگو با خانواده سبز صحبت های جالب و جدیدی را عنوان کرده که خواندن آن خالی از لطف نیست.
حاشیه، لیلا اوتادی را دوست دارد یا لیلا اوتادی حاشیه را؟
فکر نمی کنم بازیگری را پیدا کنید که حاشیه را دوست داشته باشد. در کشور ما همیشه یک سری از آدم ها هستند که در مسیر رقابت با دیگران، از هر روش و شگردی استفاده می کنند. حاشیه هم یکی از روش های این افراد است که متاسفانه یا خوشبختانه به نتیجه خاصی هم نمی رسند. گاهی اوقات این افراد شایعه ای را برای یک نفر می سازند و بعد از این که شایعه به خوبی جا افتاد و برای آن شخص تبدیل به حاشیه شد، طرف مقابل یک برگ برنده رو می کند و احساس می کند در مسیر رقابت جلو افتاده! این موضوع چند بار در مورد من اتفاق افتاده است.
«شیطان شلوارلی می پوشد» یکی از آخرین حواشی بود که گرفتارش شدی، الان ماجرا به کجا رسیده؟
من بارها شکایت خودم را از نوع تصمیم گیری اتحادیه تهیه کنندگان سینما در مورد این پرونده ابراز و اعلام کرده ام. نه قراردادی بین من و آقای کاسه ساز بوده و نه پولی بین ما ردوبدل شده، پس طبیعتاً مالکیت فیلمنامه «شیطان» شلوارلی می پوشد» همچنان در اختیار من است. اما به دلیل نفوذی که آقای کاسه ساز در اتحادیه دارند اتفاقات به شکل دیگری افتاده! الان ماجرای ما به اینجا رسیده که می گویند من باید ۲۵ میلیون تومان پرداخت کنم تا در مقابل، آقای کاسه ساز به صورت کتبی اجازه ساخت این فیلم را به من بدهند، در صورتی که اجازه دادن یا ندادن ساخت این فیلم چیزی نیست که اصولاً ارتباطی به
ایشان داشته باشد! حالت دیگر هم این است که می گویند آقای کاسه ساز این فیلمنامه را به قیمت ۲۵ میلیون تومان از من خریداری کنند و خودشان برای ساخت آن تصمیم بگیرند، که در این مورد هم باز من رضایت ندارم چون من این فیلمنامه را چهار سال پیش به مبلغ ۱۰ میلیون تومان خریدم و اصولاً طرح آن پیشنهاد خودم بود و نمی خواهم آن را بفروشم.
با توجه به اینکه می گویی نه قراردادی بین ما بوده و نه پولی رد و بدل شده، ادعای آقای کاسه ساز برچه اساس است؟
طبق توافقی که بین ما صورت گرفت، قرار بود من برای ساخت فیلم سرمایه گذار بیاورم و ایشان در مقابل اجازه دهند ما از کارت تهیه کنندگی شان برای ساخت فیلم استفاده کنیم. ایشان به سرمایه گذار معرفی شده از سوی من گفتند برآورد ما برای ساخت این فیلم، یک میلیارد تومان است و در مقابل هم هیچ قبض و رسیدی هم از هزینه ها ارائه نمی کنیم! این شروع یک بحثبین آقای کاسه ساز و شخص سرمایه گذار بود که در نهایت باعثشد سرمایه گذار را به دلیل سلب اطمینانی که از او شده بود، از دست بدهیم. فکر می کنم نه تنها من، بلکه دیگر هیچ کس با آقای کاسه ساز کار نخواهد کرد.
با این تفاسیر باید بگوییم کماکان پرونده ساخت «شیطان شلوارلی می پوشد» مسکوت است؟
واقعیتش این است که من به کسی پول زور نداده و نخواهم داد. ایشان اگر برگه ای می آوردند که نشان می داد در مدت یک هفته ای که ما برای ساخت این فیلم با هم توافق کرده بودیم ایشان هزینه ای را متقبل شده، من قطعاً برای رعایت بحثحلال و حرام این پول را تقدیم ایشان می کردم، اما وقتی هیچ قراردادی وجود نداشته و ایشان هیچ هزینه ای در این یک هفته نکرده اند من به چه دلیلی باید ۲۵ میلیون تومان به ایشان پرداخت کنم؟ من در آخرین صحبتی که با اتحادیه تهیه کنندگان داشتم اعلام کردم که ایشان می توانند ۲۵ میلیون تومان بپردازند و فیلمنامه را بخرند اما از آنجایی که طبق حکم اتحادیه این فیلم فقط
با حضور من(به عنوان بازیگر) باید ساخته شود، من با هر دستمزدی که بخواهم در این فیلم بازی خواهم کرد.
چند هفته قبل عکسی از تو و اصغر فرهادی در یکی از جشنواره های خارجی منتشر شد، ملاقات با آقای فرهادی به چه دلیلی بود؟ بنا دارید با هم همکاری کنید؟
هر دوی ما در این جشنواره حضور داشتیم و در آنجا با هم ملاقات کردیم. راستش صحبت هایی با هم داشتیم اما این صحبت ها ارتباطی به فیلم های اخیر او نداشت و در مورد فیلمنامه ای مجزا که نوشته آقای فرهادی بود صحبت کردیم. شاید اتفاق همکاری هم بین ما بیفتد که این موضوع قطعاً برای من باعثافتخار است.
وقتی کارنامه خودت را از «بید مجنون» تا «لاله» می بینی چه حسی داری؟ فکر می کنی به حق خودت در سینما رسیده ای؟
من فکر می کنم در ده سال اخیر، به دلیل کارگزاری های نادرستی که سینما را به قهقرا کشانده، هیچ کس به حق واقعی خود نرسیده است. متاسفانه در این ده سال، کیفیت فیلمنامه ها کاهش پیدا کرده و به نوعی دم دستی تر از گذشته شده است. فکر می کنم با این تفاسیر هیچ کس در سینما به حق واقعی خود نمی رسد.
تو کارت را خیلی خوب شروع کردی اما از یک جایی به بعد انگار در انتخاب هایت درست عمل نکردی، چرا؟
چیزی که می گویی بر می گردد به مسئله مافیا و باند بازی که سال هاست در مورد آن صحبت می کنیم و هیچ اتفاق مثبتی هم در مورد آن نمی افتد. شما به عنوان بازیگر باید از بین A، B، C سعی کنید بهترین پیشنهاد را انتخاب کنید. در این میان اما یکسری از فیلم ها هستند که فقط به یک گروه خاص پیشنهاد می شود. در واقع فیلم های گروه D مدام به یک گروه از بازیگران مشخص پیشنهاد می شود و فیلم ها بین آنها تقسیم می شود.
منظورت از گروه D همان سینمای هنری است؟
بله. منظورم کسانی هستند که در این نوع از سینما فعالیت می کنند و هر سال هم جایزه می گیرند!
خیلی ها معتقدند در سینمای بدنه باند بازی وجود دارد اما تو معتقدی این موضوع در سینمای هنری هم وجود دارد…
به نظر من باند بازی در سینمای بدنه خیلی کمتر است چون تهیه کننده صرفاض به سود اقتصادی که از فیلم عایدش می شود فکر می کند اما کسانی که در سینمای هنری فعالیت می کنند، به دلیل اینکه همه چیز در اختیار خودشان است. هر کاری دوست دارند انجام می دهند و در نهایت هم بهترین جوایز را به خودشان اهدا می کنند و از این موضوع خیلی هم خوشحالند.
و هیچ وقت هم برای ارتقای کاری، دوست نداشتی وارد این باندها شوی؟
این موضوع به دوست داشتن و دوست داشتن بازیگر ارتباط چندانی ندارد. این اتفاقی است که براساس شرایط ایجاد می شود، من آدمی نیستم که زیاد خودم را وارد این موضوعات کنم، اما اگر پیشنهاد خوبی در حوزه سینمای هنری به دستم برسد که فیلمنامه اش را دوست داشته باشم، چرا باید آن را قبول نکنم؟
در چند سال اخیر نسبت به گذشته کم کارتر شده ای، دلیل خاصی دارد؟
مهمترین دلیلی که در چند سال اخیر کم کارتر از گذشته بودم این بود که دوست نداشتم در دوره ای که مدیریت ضعیفی بر سینما حاکم است، فعالیت چندانی داشته باشم. از طرف دیگر این روزها مشغول کارها و علاقمندی های دیگرم در زندگی هستم.
به جز عکاسی که یکی از دغدغه های اصلی ات بود و نمایشگاهی هم از عکس هایت برپا کردی و همچنین طراحی طلا و جواهر، چه کارهای جنبی را در کنار بازیگری دنبال می کنی؟
همچنان عکاسی و طراحی جواهرات را ادامه می دهم و در کنار آن به موسیقی هم می پردازم و این روزها هم بیشتر روی فرا گرفتن موسیقی متمرکز شده ام.
چرا خبری از نمایشگاه جدیدی از عکس هایت نیست؟
من برای برپایی نمایشگاه قبلی، حدود ۳ سال درگیر عکاسی بودم. هنوز هم عکاسی را ادامه می دهم اما عکس هایم به میزان مورد رضایت نرسیده که برای برپایی نمایشگاه جدیدم اقدام کنم.
و اصلاً چرا تصمیم گرفتی وارد کار طراحی طلا و جواهر شوی؟
من در دانشگاه، معماری خوانده ام و به همین دلیل در همان سال ها با موضوع طراحی آشنا شدم. بعد از آن هم به دلیل علاقه ای که به طلا و جواهر داشتم، طراحی جواهرات را یاد گرفتم و آن را ادامه دادم. خوشبختانه دوستانی که دست اندرکار بازار طلا و جواهر هستند هم استقبال خوبی از حضور من در این حوزه داشتند و با روی خوش با این موضوع برخورد کردند.
کارهای جنبی که انجام می دهی باعثنمی شود تو از بازیگری فاصله بگیری؟
من بازیگری را کنار نگذاشتم اما واقعیتش این است که دوست ندارم در فیلم بد بازی کنم و اگر پیشنهاد خوبی به دستم برسد قبول خواهم کرد.
«لاله» آخرین پروژه سینمایی بود که در آن بازی کردی. با توجه به توقف موقتی که در ساخت این فیلم به وجود آمده، از حضور در این فیلم راضی هستی؟
بله، خیلی زیاد. کار اکثر بازیگران این فیلم به پایان رسیده و تقریباً همه ما با این پروژه خداحافظی کرده ایم. چیزی که از این فیلم باقی مانده بخش های مربوط به بدلکاران و همچنین بازیگرانی است که در پیست بازی دارند. در واقع بخش اصلی و درام داستان به پایان رسیده و به شخصه از حضور در آن راضی ام.
فکر می کنی این فیلم به اندازه هزینه ای که برایش شده مورد توجه قرار می گیرد؟
این فیلم اولین کاری بود که در ایران به طور کامل با زبان انگلیسی ساخته می شد و همین که بازیگرانش باید از ابتدا تا انتهای فیلم به زبان انگلیسی دیالوگ هایشان را بگویند اتفاق خوبی بود. فکر می کنم این موضوع پنجره جدیدی رو به بازیگران سینمای ایران بود تا کار خود را یک مقدار بین المللی تر از قبل ببینند. خیلی از بازیگران وقتی با پیشنهاد حضور در این فیلم مواجه می شدند می گفتند ما تسلط زیادی روی زبان انگلیسی نداریم و به همین دلیل هم از حضور در این فیلم عذرخواهی می کردند. فکر می کنم این موضوع برای بازیگران سینمای ایران تلنگر خوبی بود که در ادامه به کاری که انجام می دهند بیشتر
بها دهند.
تو با «سینان توزچو» هم بازی مستقیم داشتی. کار با یک بازیگر خارجی چطور بود؟
خیلی خوب بود. نوع نگرشی که آنها در سینمای ترکیه دارند با نوع نگرش ما به سینما متفاوت بود و تبادل اندیشه هایی که بین ما صورت می گرفت، جالب بود. در این نوع همکاری ها انسان مسائل جدیدی را هم یاد می گیرد که فکر می کنم اتفاق خوبی است.
خیلی ها مصاحبه ای را که تو داشتی و خبرهایی که بعد از آن در رسانه ها منتشر شد، دلیل بروز آن حواشی برای فیلم «پایان نامه» می دانند. الان که چند سال از این ماجرا گذشته در این مورد چه نظری داری؟
شاید خیلی ها از صحبتی که می خواهم بگویم ناراحت شوند، اما برایم مهم نیست. ببین در مطبوعات و فضای کلی رسانه ای ما ۱۰ ۱۵ نفر انسان حرفه ای و کار بلد حضور دارند و به جز این افراد بقیه چندان حرفه ای عمل نمی کنند. متاسفانه خیلی از این دوستان بدون هیچ تماس و صحبتی یک سری مسائل غیر واقعی را تبدیل به تیتر می کنند و شایعات بزرگی را به راه می اندازند. برای من همیشه این سوال وجود داشته که چرا وقتی شایعه ای توسط مطبوعات پراکنده می شود، وزارت محترم ارشاد از بازیگران و عوامل سینما گله می کند؟ وقتی که یکی از سایت های اینترنتی می نویسد لیلا اوتادی در نقش ندا آقاسلطان، چرا آن سایت
تعطیل نمی شود؟ این صحبت ها در حالی مطرح می شد که من در آن زمان اصلاً ایران نبودم و ماه ها بود که در سفر اسپانیا بودم. فیلمنامه «پایان نامه» برای من ایمیل شده بود اما من جوابی به این پیشنهاد نداده بودم. فکر می کنم نوک پیکان این جنجال ها به سمت آن سایت و نویسنده آن مطلب است.
حرفی مانده که برایمان بگویی؟
ممنون از شما.
خانواده سبز/ شماره ۳۸۳ و ۳۸۴/ مصطفي امامي/ صفحه ۱۴