تبلیغات
کد خبر: ۲۸۶۳۷۲

حرمت حریم زناشویی را نگه داریم

هر یک از ما در هر مقاوم و نقشی که باشیم به این فضا و حریم نیاز داریم. در حقیقت با رعایت و حفظ این حدود مرزهای خود را با دیگران مشخص می کنیم و برای خود حریم قائل می شویم.

به گزارش افکارنیوز، این واژه از ریشه حرم می آید یعنی فضا قائل شدن برای هر چیزی. معمولاً هر حریمی نیز به وسیله مرزهایی مشخص می شود. مرز یک پدیده عینی و قابل درک است که با قرارداد مشخص می شود؛ قراردادی که هر یک از افراد حدود آن را با در نظر گفتن برخی ملاحظات تعیین می کنند و لااقل امیدوارند که هم خود و هم دیگران به آن پایبند بمانند.

هر یک از ما در هر مقاوم و نقشی که باشیم به این فضا و حریم نیاز داریم. در حقیقت با رعایت و حفظ این حدود مرزهای خود را با دیگران مشخص می کنیم و برای خود حریم قائل می شویم. مثلاً حدود خانه مان را از دیگران جدا می کنیم و نه خودمان بدون اجازه وارد حریم منزل دیگران می شویم و نه دوست داریم دیگران بدون اجازه ما، حریم خانه مان را ندیده بگیرند و وارد آن شوند.

در واقع هر حریمی نشان می دهد که ورود به منطقه مورد نظر برای دیگران به سادگی امکان پذیر نیست و هر فرد یا گروهی که از آن تخطی کند و بدون اجازه وارد آن حریم شود در حقیقت قانون آن حریم را نادیده گرفته است و چه بسا مستحق جریمه است.

حریم زناشویی هم محدوده ای است که هر زوجی به آن نیازمند است و رعایت آن، چه از سوی خود زن و شوهر و چه از سوی اطرافیان اهمیت دارد. در واقع حریم زناشویی مجموعه قوانین نانوشته است که زن و شوهر بین خود وضع می کنند و آن را رعایت کرده و به آن احترام می گذارند. این حریم نشان می دهد که زن و مرد تنها کسانی هستند که حق ورود و تصمیم گیری درباره مسائل مربوط به آن حریم را دارند و هر تغییری در شکل یا محتوای قوانین این حریم منوط به تصمیم گیری زوج است و هیچ فرد دیگری نمی تواند نسبت به این امر اقدام کند.

متاسفانه این حریم برای بسیاری از افراد ناشناخته است و کمتر به آن توجه می شود در نتیجه برخی از افراد تعریف درست و کارآمدی از این حریم ندارند. از آن گذشته و برخلاف باور بسیاری از مردم حریم خصوصی با ایجاد حریم زناشویی نابود نمی شود. بلکه می تواند به دلیل دریافت نوازش های عمیق تر، گسترده تر نیز شود. حریم زناشویی که با مدیریت بالغ افراد شکل می گیرد به باور «ما دو نفر» می رسد نه «من» یا «ما» ی غیر قابل تفکیک و در واقع وابستگی دوسویه.

عدم آشنایی با این تعریف و عدم رعایت این حریم، در جامعه ما به دلایل متعدد بیشتر از جوامع غربی است. در واقع زنان و مردان گمان می کنند ثبت شدن نام آنها در شناسنامه دیگری کافیست و می پندارند که صرفاً رعایت همین امر برای تداوم و استمرار زندگی زناشویی موفق کفایت می کند. در حالی که ثبت ازدواج در مراجع قانونی فقط رسمیت بخشیدن زناشویی است و الزامی برای درک شدن و درک کردن هیچ یک از همسران نیست.

هر زن و مردی ممکن است از همان آغاز نوجوانی و ابتدای جوانی باورهای مختلفی نسبت به ازدواج داشته باشند که بخواهند با ورود به زندگی مشترک، آنها را عینی و عملی کنند. در حقیقت زن یا مردی که همسر گزینی می کند در پی تعامل و ارتباط با دیگری است و سعی می کند تا براساس آرمان هایی که از زناشویی در ذهن دارد قوانین و بایدها و نبایدهایی را برای زندگی دو نفره خود وضع کند. در واقع این قوانین مبنای شکل گیری حریم زناشویی افراد خواهد بود؛ قوانینی که معمولاً در باورهای هر فردی ریشه دارد.

در حقیقت هر زن و مردی براساس باورها و آرمان های ذهنی خود، زن و شوهری را تعریف و بایدها و نبایدهایی را برای این رابطه وضع می کنند بنابراین ثبت قانونی ازدواج بخش عینی و ملموس آن است و فقط به مرز زندگی مشترک زوج رسمیت می بخشد که طی آن، دو طرف پس از ورود به یک خانه و قرار گرفتن زیر یک سقف برای خود مفاهیم و حریم های دو نفره ای را وضع و خود را به رعایت آن اصول موظف می کنند. بنابراین ثبت قانونی ازدواج و مراسم عروسی موجب تشکیل بخش بیرونی و ظاهری رابطه زوج می شود که مرز زناشویی نام دارد و بایدها و نبایدهای ذهنی افراد موجب شکل گیری حریم زناشویی آنها می شود که بخش درونی رابطه است.

در نتیجه برای اینکه هر زن یا شوهری بتواند حریم زناشویی موفق و کارآمدی داشته باشد باید علاوه بر رعایت تعهدات اخلاقی از بایدها و نبایدهای ذهنی دیگری نیز آگاه باشد و از قوانین زناشویی عدول نکند زیرا حریم زناشویی فقط یک نماد ذهنی است که باید هر زن و مردی به آن عینیت ببخشد.

آرامش/ شماره ۱۳/ نيمه دوم مرداد ماه ۹۲/ دكتر مرضيه رضوي/ صفحه ۵۲

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات