تبلیغات
کد خبر: ۲۹۱۲۹۰

مرتضی پاشایی:

صدایم از جنس احساس مردم است! + عکس

از بچگی همیشه درگیر خواندن بودم، از ۱۰-۱۲ سالگی می خواندم.

صدایم از جنس احساس مردم است! + عکس

به گزارش افکارنیوز، مرتضی پاشایی متولد ۲۰ مرداد ۱۳۶۳ است و در تهران به دنیا آمده. یک برادر بزرگتر از خودش دارد تا جمعاً دو فرزند باشند. او بزرگ شده محله آریا شهر تهران و مجرد است. پاشایی در فرودین ۹۲ آلبوم «یکی هست» را وارد بازار موسیقی کرد که با استقبال خیلی خوب مردم مواجه شد. وی در حال حاضر مشغول تهیه آلبوم جدید به نام «اسمش عشقه» است.

از چه زمانی خوانندگی را شروع کردید؟


از بچگی همیشه درگیر خواندن بودم، از ۱۰-۱۲ سالگی می خواندم. در مدرسه، بین بچه ها و دوستان همیشه می خواندم. از ده سالگی بود که ساز زدن را شروع کردم و در کنارش کار تئاتر را هم دنبال می کردم، اما از ۱۷ سالگی تصمیم گرفتم فقط موسیقی را ادامه دهم و به همین دلیل تئاتر را کنار گذاشتم.

پس جدا از موسیقی تئاتر هم بازی می کردید؟


بله، تئاتر را به صورت حرفه ای و زیر نظر استاد رضا کیانیان دنبال می کردم، اما مجبور شدم برای پیشرفت بیشتر از بین دو هنر خوانندگی و بازیگری یکی را انتخاب کنم که در نهایت ترجیح دادم موسیقی را دنبال کنم.

خانواده مخالفتی با خوانندگی تان نداشتند؟


خانواده من یک خانواده کاملاً مذهبی اند. به همین دلیل دوست نداشتند من خواننده شوم. آنها می گفتند موسیقی باعثمی شود که من به راه بد کشیده شوم و یا به سمت اعتیاد بروم، اما الآن که شاهد موفقیتم هستند، تشویقم می کنند.

فکر می کنید مردم اولین بار با کدام ترانه شما را شناختند؟


به صورت جدی ترانه «یکی هست» بود که بین مردم پخش شد و استقبال خیلی خوبی از آن داشتند، اما قبل از آن ترانه های «به دادش رسیدم» و «به گوش ات می رسه روزی» هم کارهایی بودند که مردم استقبال خوبی از آنها نشان دادند.

چه زمانی فهمیدید مردم صدای شما را دوست دارند؟


شش - هفت ماه بعد از انتشار آلبوم «یکی هست» وقتی در خیابان بین مردم بودم متوجه شدم استقبال آنها از ترانه هایم خیلی زیاد است و همین اتفاق انرژی من را بالا برد تا تلاش بیشتری داشته باشم.

وقتی به سوی شهرت و محبوبیت قدم بر می داشتید چه احساسی داشتید؟


احساس خیلی خوبی بود، اما این را بگویم که من وقتی آهنگی می سازم هدفم این نیست که آن آهنگ حتما بین مردم بگیرد، من حس یک کار را می سازم، با احساسم می خوانم و خدا را شکر که الآن بعد از گذشت سه - چهار سال از ترانه «یکی هست» هنوز مردم این ترانه را خیلی دوست دارند و آن را گوش می دهند.

همین حسی بودن ترانه ها، همین که با احساس می خوانید در موفقیت تان تاثیر گذاشته، درست است؟


صددرصد، به آنهایی که می خواهند خواننده شوند هم می گویم مهم این است که چطور از صدایتان استفاده کنید. مهم این است که چطور صدایتان را بشناسید. من خودم آدم احساساتی ای هستم و معتقدم هرچه از دل برآید بر دل هم می نشیند.

یعنی مرتضی پاشایی خیلی از این ترانه هایی را که می خواند احساسی است که خودش دارد؟ منظورم موضوع ترانه هاست.


گاهی اوقات احساسم خیلی فراتر از این است و گاهی هم صدایم انعکاس احساس و صدای مردم است. کمتر پیش آمده مشکلات خودم را در این آهنگ ها بگویم. ترانه پاپ یعنی مردمی بودن. به خاطر همین ما سعی می کنیم بیشتر احساسی را که بین مردم است در ترانه هایمان بیاوریم، من خودم با این احساسات درگیر هستم و سعی می کنم از همین احساسات مردم در ترانه هایم الهام بگیرم.

آلبوم «یکی هست» شما با استقبال خیلی خوب مردم مواجه شد، علت آن را چه می دانید؟


قبل از اینکه این آلبوم بیرون بیاید، من یکی از مهمترین دوره های زندگی ام را گذراندم، می خواستم تلاش و کارم به ثمر بنشیند، در آن سال خیلی زحمت کشیدم، خیلی تلاش کردم و خدا را شکر بازتاب کارم خوب بود و ۲۵۰ هزار نسخه از آلبوم به فروش رسید.

وقتی یک ترانه می سازید، چه چیزی بیشتر برای شما در اولویت است؟


چون آهنگ سازی، تنظیم بیشتر کارهای یک آهنگ با خودم است، احساسات ویژه ای روی آن دارم و می خواهم حسی بخوانم، احساسی که مردم دارند. به خاطر همین چندبار می خوانم تا احساسم را بهترین شکل ممکن روی ترانه بیاورم. بدیهی است بعد از پخش آهنگ نقاط ضعفم را هم شناسایی می کنم تا بعد دوباره آن را تکرار نکنم.

شما در زمینه آهنگسازی بیشتر با کدام خواننده ها کار می کنید؟


در آلبوم جدید علی لهراسبی، کار آهنگ سازی اش را به عهده دارم. با علی عبدالمالکی، علیرضا روزگار و خیلی های دیگر هم همکاری دارم و کار آهنگسازی ترانه هایشان را انجام می دهم.

این همکاری باعثنمی شود آهنگ های این خواننده ها هم مشابهتی با آهنگ های آلبوم خودتان داشته باشد؟


این قضیه طبیعی است، هر آهنگسازی یک امضایی در کار خودش دارد، اما من سعی می کنم زیاد شبیه به کار خودم کار نکنم، اما به هر حال آنهایی که موسیقیدان هستند، متوجه اثر امضای هر آهنگساز در کارهای گوناگون می شوند.

خیلی برایم جالب است که اکثر خواننده ها در ایران کار آهنگسازی هم می کنند، علتش چیست؟


ضعف ما الان در ایران آهنگساز خوب است، ما در ایران متاسفانه آهنگساز خوب کم داریم و همین باعثمی شود مردم از ترانه ها خسته شوند.

خوب دلیلش چیست؟ چرا باید آهنگساز کم داشته باشیم؟


من فکر می کنم آهنگسازهای ما آن آرامش لازم را ندارند و درگیر مسائل مختلف هستند و به خاطر همین نمی توانند کار مطلوبی ارائه دهند. در جمعیت ۷۰ میلیونی ما چند میلیون صدای خوب داریم که اگر آهنگساز خوب هم داشتیم با مدیریت این صداها می توانستیم چند میلیون خواننده داشته باشیم.

از آلبوم جدیدتان چه خبر؟


نام آلبوم جدیدم «اسمش عشقه» است که ترانه هایش کاملاً مثبت و انرژی عاشقانه دارد. نصف آلبوم را ساختیم و سعی کردیم در شعر و ملودی تنوع ایجاد کنیم و انشالله آلبوم بعد از طی مراحل ارشاد تا آخر سال وارد بازار می شود.

باز هم با مهرزاد امیرخان همکاری دارید؟


مهرزاد همیشه ترانه سرای من است، چون من یک روش خاص در کارم دارم و اوست که می تواند از عهده ترانه سازی آلبوم های من برآید. من اینطوری کار می کنم که اول ملودی را می سازم و بعد طبق آن ملودی از مهرزاد می خواهم ترانه بسازد به خاطر همین هرکسی نمی تواند اینطوری با من کار کند.

وضعیت حال حاضر موسیقی ایران را چگونه می بینید؟


در این چند وقت خیلی ضعیف کار کردیم، کار خوب خیلی کم داریم و به نظرم باز این مساله به این بر می گردد که ما آهنگساز خوب به زیادی در کشور نداریم. آهنگساز هم وقتی می تواند خوب کار کند که در آرامش ویژه باشد، اما او هم در این شرایط مثل مردم ما دغدغه های فکری دارد و درگیر زندگی سخت خودش است.

اگر خواننده نمی شدید، چه شغلی را انتخاب می کردید؟


حتماً بازیگری را انتخاب می کرد، البته بازیگر تئاتر. قبلاً گفتم که کلاس های بازیگری را دنبال می کردم و با این هنر آشنایی کامل دارم.

دوست دارید یک روز نقش مرتضی پاشایی را بازی کنید؟


بله، خب به نظرم این قضیه خیلی می تواند جالب باشد.

اسم فیلم را چه خواهید گذاشت؟


اسم خاصی نمی توان بگویم، اما شخصیت من این طوری است که روی زمین نیستم، انگار روحم در بدن جا نمی گیرد.

پس کلاً آدم فلسفی هستید؟


من فضای فلسفی را دوست دارم، آدم بی قراری هستم، این خاصیت بیشتر مردم اهل هنر است.

یک خصوصیت بارز اخلاقی شما؟


همیشه دوست دارم همه را غافلگیر کنم، آدم شوخ طبعی هم هستم.

ساعات روزتان چطور می گذرد؟


برعکس خیلی از مردم من شب ها بیدارم و روزها می خوابم. شبها آهنگ می سازم، می خوانم و روزها خواب هستم، صبح زود من ساعت ۲ بعدازظهر است.

در فوتبال طرفدار چه تیمی هستید؟


من زیاد اهل فوتبال نیستم، آنقدر ذهنم به موسیقی مشغول است که این روزها کمتر فوتبال نگاه می کنم.

آخرین کتابی که خواندید؟


کتاب زیاد می خوانم، کتاب هایی که زندگینامه آدم های بزرگ است یا مجلاتی که از شخصیت های معروف نقل می کنند، الآن آخرین کتابی را که خواندم، یادم نیست.

از زندگی چه می خواهید؟


این که همیشه توانایی این را داشته باشم که یک چیز جدید خلق کنم.

سوالی که همیشه ذهن شما را به خود مشغول کرده؟


بعد از مردن کجا می روم؟

حرف آخر؟


سلام من را به خوانندگان مجله «روزهای زندگی» برسانید.

روزهاي زندگي/ ۴۲۵/ نيمه اول مرداد ماه ۹۲/ گفتگو از: فاطمه صمدي/ صفحه ۲۸

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات