تفاوت سریال پایتخت و سریالهای ماهواره ای
محسن کریمی
به گزارش افکارنیوز، مدتهاست که خانه های بسیاری از ایرانیان میهمانان ناخوانده ای دارد. میهمانانی که از طریق آنتهای ماهواره، توانسته اند ساعتهای زیادی از وقت ایرانیان و مخصوصا بانوان سرزمینمان را به خود اختصاص دهند.
خیانت، خشونت و مثلثهای نامشروع عشقی، بیشترین مضمون سریالهای ترکیه ای است. اسپانسرها و مجموعه ناپیدای حامی این سریالها، پس از مدتها آزمون و خطا متوجه شدند که باید مردم ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه را از طریق یک فرهنگ مشابه تحت تاثیر در جهت فروپاشی قرار دهند.
آنها خوب می دانستند که برای فروپاشی یک سرزمین ابتدا باید از فروپاشی کوچکترین نظام اجتماعی آن جامعه، یعنی خانواده آغاز کرد.
و چه انتخابی بهتر از کشور ترکیه. چند سال پیش عکسهایی هم سفر مرداک به ترکیه و دیدار وی با بالاترین مقامات این کشور منتشر شد.
گویی قرارداد اعلام نشده ای، بسته شده بود وترکیه قرار بود مانند بسیار از نقشهای توخالی دیگر، بازوی اجرایی این نقش نیز باشد.
این کار انجام شد و متاسفانه در ایران و دیگر کشورهای خانواده این سریالها مورد استقبال جامعه شهری نیز قرار گرفت.
از نظر نشانه شناسی و چینش پیامها در جهت تغییر رفتار؛ سریالهای ترکیه ای در جهتی حرکت کرد و می کند اعضای یک خانواده پس از دیدن مکرر آن آرام آرام از هم دور می شوند.
این دور شدن قرار است نامحسوس اتفاق بیفتد و کافی اختلافاتی نیز در یک خانواده وجود داشته باشد که بتواند سرعت این جدایی را بیشتر و بیشتر هم بکند.
عادی شدن روابط نامشروع آن هم در کثیف ترین شکل ممکن که در خود ایالات متحده امریکا نیز قبیح شمرده می شود، در راستای فروپاشی بنیان خانواده ایرانی و خاورمیانه ای، از اهداف تهیه و تولید این سریالهای جهت دار محسوب می شود.
در چنین هنگامه ای مجموعه تلویزیونی پایتخت ۳ پخش می شود که طبق آمارهای موجود و برخی نظر سنجی ها، می تواند مخاطب را از چنگال سریالهای ترکی نجات دهد.
پایتخت ایرانی ایرانی است. برعکس سریالهای بی مایه ترکی، ارتباط واقعی با تماشاگرش برقرار می کند. پیام پایتخت به زبان ساده این است که باید خانواده و گرمای آتش خانواده حفظ شود.
اعضای خانوده پای هم بایستند(حتی پای اشتباهات و شکست های هم). این پیام به زیباترین شکل ممکن از طریق دیالوگ های فیلمنامه به مخاطب منتقل می شود.
نقی به عنوان پدر خانوده و هما به عنوان مادر خانواده در سخت ترین شرایط از پایتخت ۱ در کنار هم ایستاده اند و خوشی ها و تلخی ها و سختی های بسیاری را گذرانده اند، اما هم چنان در کنار هم و پشت هم می ایستند. دقیقا در نقطه مقابل سریال های ترکیه ای که به زبان فارسی از ماهواره پخش می شود.
نقی عاشقانه پدرش، همسرش و فرزندانش و پسرخاله اش را دوست دارد و این علاقه و عشق را نویسنده در طول این سه قسمت به بهترین شکل در فیلمنامه گنجانده است و کارگردان هم به بهترین وجه آن را به تصویر می کشد.
پس پایتخت باید بماند، چون مردم آن را می خواهند و با آن همزاد پنداری می کنند و این همزاد پینداری به نفع آنهاست. به نفع حفظ حریم خانواده و در نهایت به نفع ایران عزیز.
و پایتختهای زیادی باید در طول سال پخش شود تا مخاطب سرگشته و در خطر ایرانی ؛ از تاریکی سریال های بی مایه ترکیه ای ، و شاید بهتر بکوییم مرداکی ؛ رهایی پیدا کند .