تبلیغات
کد خبر: ۳۹۸۳۶

نوزاد۳۴ساله؛ آزادراه تهران - شمال

مسیر آزادراه تهران - شمال در امتداد دره کن از محل تقاطع غیرهمسطح با بزرگراه شهید همت و بزرگراه آزادگان شروع شده و پس از گذشتن از حاشیه روستای سولقان به تدریج از منطقه کوهستانی توچال عبور می کند.

شرق نوشت: مسير آزادراه تهران- شمال در امتداد دره كن از محل تقاطع غيرهمسطح با بزرگراه شهيد همت و بزرگراه آزادگان شروع شده و پس از گذشتن از حاشيه روستاي سولقان به تدريج از منطقه كوهستاني توچال عبور مي كند.

این آزادراه سپس توسط تونل بلند تالون به طول چهارهزارو۸۵۰متر، رشته کوه البرز را قطع کرده و در دامنه های شمالی آن در منطقه دوآب شهرستانک قرار می گیرد. در طول این مسیر به موازات جاده قدیم کرج - چالوس امتداد یافته و در دره سرهنگ وارد تونل البرز به طول شش هزارو۳۰۰ متر شده و در پل زنگوله خارج می شود، سپس با عبور از ارتفاعات البرز به موازات جاده موجود کرج - چالوس تا شهر چالوس ادامه یافته و در نهایت با یک تقاطع غیرهمسطح به کمربندی نوشهر - چالوس - تنکابن می رسد.

مشخصات فنی
طول آزادراه ۱۲۱کیلومتر بوده و دارای دو خط در هر باند(در فرازهای تند سه خط) است. حداکثر شیب طولی مسیر شش درصد بوده و حداقل شعاع قوس ها(در اکثر مسیر) ۴۵۰متر خواهد بود. میانگین سرعت مسیر ۸۰کیلومتر در ساعت است. تعداد تونل ها(در باند رفت وبرگشت) ۱۴۵ دستگاه که جمعا به طول تقریبی ۸۸ کیلومتر است.
شرق: بدون تعارف باید گفت که بعضی از اسامی در اقتصاد ایران بیشتر نمایی نمایشی به خود گرفته اند و شهروندان نیز عادت کرده اند که در بسیاری از مواقع نام آنها را در قالب تمثیل های اقتصادی بشنوند. این مساله آنقدر جدی شده است که دیگر حتی واکنش نسبت به بسیاری از آرزوهای اقتصادی صورت نمی گیرد. پروژه آزاد راه تهران - شمال بدون شک یکی از اصلی ترین پدیده های اقتصادی در ایران است که بیش از سه دهه در مورد آن وعده و شعارهای الوان وجود دارد اما هنوز به جایی نرسیده است. در سال ۵۳ که برای نخستین بار از وجود طرح اتوبانی بزرگ از تهران تا شمال پرده برداشته شد یا از سال ۵۶ که فرانسوی ها نقشه احداثاین اتوبان را روی میز مدیران دولتی گذاشته اند اتفاق های زیادی در بخش های اقتصادی ایران رخ داده است اما هنوز اتوبان تهران - شمال در حد یک شعار یا تعارف بزرگ اقتصادی باقی مانده است.
۳۴ سال پیش قرار بود آزادراه تهران - شمال با ۷۵میلیاردتومان(آن هم با یک کار ۱۰ساله) به اتمام برسد و حالاظاهرا این آزادراه حداقل به دو هزار و ۲۰۰میلیاردتومان وجه نقد نیاز دارد. اینکه چرا کار به اینجا رسیده است و بیش از هفت وزیر راه و ترابری هر کدام با کوله باری از برنامه ها نتوانسته اند باری از روی دوش آزادراه تهران - شمال بردارند، پرسشی است که به نظر می رسد باید پاسخ آن را در لابه لای ساختار اقتصادی ایرانی جست وجو کرد. البته کارشناسان اقتصادی بیش از همه مخاطبان اقتصادی با تعجب به این ماجرا نگاه می کنند. آنها به خوبی می دانند که در سال ۷۵، کلنگ احداثاین آزادراه بر زمین خورده است. در آن سال طرف اصلی قرارداد بنیاد مستضعفان با ۲۵۰میلیاردتومان و وزارت راه با ۱۵میلیاردتومان قرار داشتند که در نهایت نیز آزادراه در همان اندازه قبلی باقی ماند و دوباره در سال ۸۲، متولیان اقتصاد ایران دست به دامن چینی ها شدند که این نیز به دلیل دهلیزهای اقتصاد ایران برای آزادراه تهران - شمال گره گشا نبود. چینی ها در واقع نماندن را به ماندن در آزادراه تهران - شمال ترجیح دادند و بازگشت دوباره خود را وابسته به امضای قراردادی کردند که رقم آن نسبت به گذشته بیش از سه برابر افزایش یافته بود. همین تاریخ کوتاه تحلیل گران اقتصادی را به این نتیجه رسانده است که به رغم وعده های بزرگ در جریان پروژه های عمران چرا باید همچنان ماجرای این آزادراه کلافی سردرگم را به تصویر بکشد. در شش سال گذشته بیش از هر زمان دیگری مدیران اقتصادی از به اتمام رساندن پروژه های نیمه تمام سخن گفته اند. در سال ۸۴، میزان نقدینگی غیرمولد در اقتصاد ایران ۶۴هزار میلیارد تومان بوده است اما حالااین رقم به بیش از ۳۰۰هزارمیلیارد تومان افزایش یافته است. بانک های تخصصی بیش از ۲۱۵درصد منابع خود را تسهیلات داده اند ولی همچنان شنیده می شود که آزادراه تهران - شمال در چیزی نزدیک به ۱۷سال هیچ حرکتی نکرده است و الان چند سالی می شود که پیشرفت فیزیکی این طرح روی ۱۳درصد باقی مانده است.

۲۰ سال را از دست دادیم
این در حالی است که دیروز مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل ونقل کشور درباره وضع فعلی آزاد راه تهران - شمال گفت: اگر منابع باشد و به طور مستمر کار کنیم حداقل چهار سال برای تکمیل آزاد راه تهران - شمال وقت لازم است. مهندس احمد صادقی با بیان اینکه در ساخت آزادراه تهران - شمال ۱۵ الی ۲۰ سال زمان را از دست داده ایم، اظهار کرد: این پروژه از اولویت هاست و به آن توجه می کنیم. معاون وزیر راه و شهرسازی درباره تکمیل آزادراه
تهران - شمال تا پایان دولت دهم اظهار کرد: متاسفانه آزادراه تهران - شمال گذشته خوبی ندارد و نمی توان این حجم عقب ماندگی را به سرعت جبران کرد. وی با بیان اینکه آزاد راه تهران - شمال به چهار منطقه تقسیم شده و مناطق اول تا چهارم از پیشرفت مناسبی برخوردار شده اند، خاطرنشان کرد: منطقه چهارم از چالوس تا مرزن آباد به طول ۲۰کیلومتر در سال جاری به بهره برداری می رسد. صادقی با اشاره به اینکه منطقه اول از تهران تا شهرستانک به طول ۳۲کیلومتر در سال ۹۱ به پایان می رسد، گفت: منطقه سه این آزادراه هنوز دست نخورده است که در این راستا اخیرا با یک کنسرسیوم صحبت کردیم و در حال تدوین تفاهم نامه برای اجرا هستیم. مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربنای های حمل ونقل کشور با اشاره به اینکه در منطقه دو این پروژه بنیاد مستضعفان تنها یک تونل آزمایشی احداثکرده است، اضافه کرد: به دنبال آن هستیم تا این قطعه را از بنیاد مستضعفان گرفته و به یک کنسرسیوم بخش خصوصی واگذار کنیم.

به دنبال پیمانکار
عضو کمیسیون عمران مجلس نیز با بیان اینکه از آخرین وضعیت آزادراه تهران - شمال مطلع نیستم، گفت: مشکلات آزادراه تهران - شمال مساله ای است که در کمیسیون عمران مطرح می شود. محمدرضا ملکشاهی راد، نماینده خرم آباد افزود: وزارت راه و شهرسازی با پیمانکاران چینی در انعقاد قرارداد و تعهدات ذکرشده در آن به تفاهم نرسیدند و پیمانکاران چینی از این پروژه کنار گذاشته شدند. وی با بیان اینکه وضعیت بنیاد مستضعفان در این پروژه مشخص نیست، گفت: در حال حاضر وزارت راه و شهرسازی به دنبال یک پیمانکاری است که به تعهدات خود پایبند باشد و این پروژه را در موقع مقرر تحویل دهد، مانند پیمانکار آزادراه خرم آباد - پل زال. ملکشاهی راد با اشاره به اینکه وزیر سابق وزارت راه و ترابری و وزیر مسکن و شهرسازی اختلافی بر سر آزادراه تهران - شمال نداشتند، تصریح کرد: هیچ اختلافی بین بهبهانی و نیکزاد بر سر آزادراه تهران - شمال وجود نداشت و مسوولیت نیکزاد در آن زمان تنها مربوط به وزارت مسکن و شهرسازی بود و هیچ ارتباطی به حوزه راه و ترابری نداشت تا باعثاختلافات و خلف وعده شود. وی درباره اختلافاتی بین وزارت راه و ارتش که باعثتوقف پروژه شده بود، گفت: همواره در ساخت و ساز راه، خسارتی به مالکان اراضی وارد می شود. بخشی از زمین هایی که در مسیر آزادراه تهران - شمال قرار دارند در تملک ارتش است که وزارت راه از این بایت باید خسارت هایی را به ارتش بپردازد. شاید بهتر باشد متولیان اقتصاد ایران این روزها به جای استمرار در وعده هایی که تبدیل به یک عادت شده اند، اوضاع پدیده های اقتصادی را شفاف تر به تصویر بکشند تا شاید از این طریق تکلیف بسیاری از اهالی اقتصاد ایران نیز مشخص شود. آزادراه تهران - شمال نیز در فهرست همین عادت های اقتصادی قرار دارد که دوباره مدیران اقتصادی کنسرو تازه ای را برای آن باز کرده اند. آنها می گویند اگر همه چیز خوب
پیش رود تا چهار سال آینده می توان به شکل گیری کامل این آزادراه امید داشت. آیا واقعا این گونه می شود؟
send print print

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات