تبلیغات
کد خبر: ۳۹۸۷۰

عرفان‌های کاذب؛ از ادعای کرامت‌ تا جادوگری

عرفانهاي كاذب با داشتن شاخصههايي چون كرامتگري، رياضتطلبي منفي، دعوت به ابتذال، ترويج خرافه و جادوگري به راحتي قابل شناخت است.

به گزارش فارس، امروز در جامعه با واژه‌هایی برخورد می‌کنیم که چند صباحی است مطرح می‌شوند، عناوینی نظیر کابالیسم، شیطان‌پرستی، عرفان کیهانی، انرژی درمانی، فنگ شویی، سنگ درمانی و طالع‌بینی که با آموزه‌های دینی مغایر است.
ترویج روز افزون آیین‌های خرافی در جامعه راه انحراف از مسیر مستقیم سعادت را فراهم می‌کند، به راستی چرا در عصر کنونی با این حجم اطلاعات و آگاهی بشر رواج روزافزون خرافه‌گرایی و جادوگری احساس می‌شود، چرا شبکه‌های مختلف رسانه‌ای به ترویج افکار و عقاید خرافه‌گرایی می‌پردازند و کنار آن دولت‌هایی مثل آمریکا تلاش وافری به کار می‌برند تا فرقه‌های متأثر از گنوسیزم در نسخه‌های قدیمی‌تر مانند تصوف و کابالا(قبالا) را دامن بزنند و از پهلوی آنان جریان‌های نوپدیدی را برای انحراف فکر بشر از تعالی و فرهیختگی و دست‌یابی به معنویت حقیقی متولد کنند.
به منظور آشنایی بیشتر با تاریخچه عرفان‌های کاذب و فرقه‌های شیطانی گفت‌وگویی با «حسین بابازاده مقدم» فعال فرهنگی و کارشناس فرق انحرافی و عرفان‌های کاذب و مؤلف کتاب‌های «گنوسیزم»، «کابالا میستی سیزم عبرانی» و «با کاروان غالیان» انجام داده‌ایم که بخش نخست آن تقدیم می‌شود.

* با توجه به اینکه فرقه‌های شیطانی قدمتی به درازای تاریخدارند، در این خصوص توضیحاتی را ارائه بفرمایید.

- فرقه‌های شیطانی از لحاظ سیر تحولات به سه دسته تاریخی، فرهنگی و تمدنی، سیاسی تقسیم می‌شوند که گنوسیزم و سیتی سیزم در دسته تاریخی و هندو، بودیسم و شامانیسم(در ایران باستان) در دسته فرهنگی و تمدنی قرار می‌گیرند.
البته از لحاظ سیر تکاملی فرقه‌های عرفانی کاذب نیز به چهار دسته تقسیم می‌شوند که عبارتند از:
۱. «باستانی» مانند گنوسیزم؛
۲. «قدیمی» مانند تصوف، کابالا، رهبانی مسیحی؛
۳. «جدید» مانند انرژی درمانی، عرفان حلقه، اکنکار و فنگ‌شویی؛
۴. «پست مدرن» که بر شخص‌محوری متکی است.

* ویژگی مشترک فرقه‌های شیطانی و عرفان‌های کاذب چیست؟

عرفان‌های کاذب دارای مشخصاتی هستند که با شناخت آنها راه شناسایی آنها در دنیای امروز آسان‌تر می‌شود، وی‍ژگی‌های شاخص آنها بر این قرار است:
۱. کرامت‌گرا هستند، این در حالی که کرامت آنها مبنای دینی ندارد.
۲. جادوگرایند، سحر و جادو در آیین‌های رازوارانه باستانی از جایگاه و اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است، در حقیقت این آیین‌های زنجیره‌ای به دلیل عدم وجود عنصر عقلانیت و تکیه بر دانش و بینش علمی از جادوگری برای رفع مشکلات گوناگون‌شان استفاده می‌کردند.
۳. ریاضت‌گرا
۴. قطب‌گرا که بیشتر در عرفان‌های کاذب امروزی به چشم می‌خورد که شخص‌محور هستند و بیشتر خطر از جانب اینها احساس می‌شود، مانند عرفان حلقه که رهبری این فرقه را شخصی به نام «م. ط» بر عهده دارد، در این قسمت شخص «قطب» به جای «نبی» قرار می‌گیرد و به ترویج اعتقادات منحرف و خرافی خود می‌پردازد.
۵. منزوی یا انزوا‌گرا به طور مثال عده‌ای مردم از شهر «ت» به شهر «ط» مهاجرت کرده‌اند و با تأسیس روستایی به نام «منتظران مهدی» انزوا را اختیار کرده و می‌گویند به عشق امام زمان(عج) به این شهر آمده، در حالی که با اهل محل معاشرت نداشته و از آب، برق و گاز استفاده نمی‌کنند و کاملاً درون‌گرا هستند که این انزوا طلبی آنها جای بسی تامل است!
۶. ابتذال‌گرا، بررسی مذاهب اسراری در انواع آن نشان می‌دهد که ابتذال و حرکات حیوانی از ارتباطات خاص، نامتعارف و سخیف جنسی تا خونریزی، تجاوز، قتل و نوشیدن شراب از ویژگی‌های این دست فرقه‌ها بوده است، جالب اینجاست که این بساط کهنه طی قرن‌ها هویت خود را از دست نداده و همچنان به فرقه‌هایی همچون «شیطان پرستی» و «تصوف» منتقل شده است، به طوری که در شیطان پرستی موضوع تجاوز و مناسک جنسی در پرستش شیطان مورد توجه قرار دارد و همواره به اجرا در آورده می شود، ‌ البته در تصوف هم‌جنس بازی در طول تاریخ تا هم اکنون در گزارش‌های علمی و تاریخی آورده نشده است، حتی گروهی از اهالی تصوف تلاش بسیاری به کار می‌برند که حافظ شاعر بلند آوازه ایرانی را یک صوفی و دارای گرایش هم‌جنس‌گرایانه معرفی کنند که البته بنا بر ادله تاریخی، سیر منطقی و عقلانی در سرگذشت این ستاره درخشان ادب ایرانی بدون تردید این ادعا گزافه‌ای بیش نیست.
۷. رازگرا حفظ رازهای مشترک فرقه‌ای به عنوان یکی از مقدس‌ترین و اصلی‌ترین مسئولیت‌ها محسوب می‌شود که در صورت افشای راز عواقب سنگین آن را متحمل می‌شدند به طور مثال فرد افشا کننده راز در محلول اسید کلریدریک می‌ریختند تا تمام بدنش تجزیه شود و چیزی از آن باقی نماند. البته باید گفت یکی از مشخصه‌های اصلی در فرقه‌های گنوسیزم جشن‌های رقص‌آمیز جنون‌آمیز بود که در چندین قرن بعد به تشکلی با اندک تغییرات در تصوف اسلامی و با عنوان «سماع» تجلی پیدا کرد که فلسفه‌بافی و غیر عقلانی فراوانی نیز در حاشیه آن باز تولید و عرضه شد.

* لطفاً در خصوص گنوسیزم توضیحات بیشتری ارائه ‌دهید.

- گنوسیزم نام زنجیره‌ای از فرق قدیمی است که نقش به‌سزایی در شکل بخشی بر بسیاری از جریان‌های فکری، عرفانی و عقیدتی را بر عهده داشته است، از قدیمی‌ترین جریان‌های عرفانی است که پراکندگی نشانه‌های آن چه به لحاظ جغرافیایی و چه به لحاظ ادیانی که در مناطق مختلف پدید آمده‌اند، قابل تشخیص است.
گنوسیزم، در قرون اول و دوم قبل از میلاد و نیز در قرون اول تا سوم پس از میلاد در سوریه، فلسطین و بین‌النهرین و مصر وجود داشته و به دلیل اینکه در همه این فرق، نوعی معرفت باطنی و روحانی وجود دارد، می‌توان از آن به کشف، اشراق و شهود تعبیر کرد. این مکاتب بعضاً قرن‌ها پیش منقرض شده‌اند و آثار خود را به فرقه‌ها و یا گروه‌های فکری دیگر انتقال داده‌اند، گروه دیگری از آنان با اندک تغییری صرفاً خود را در قالب‌های جدیدتر باز تولید کرده‌اند و بخشی دیگر کاملاً نابود شده و از میان رفته‌اند.
گنوسیزم از تعمیدیان صائبی که هم اکنون با جمعیت ۷۰ هزار نفری به عنوان آیینی الهی و پذیرفته در اسلام تا تصوف به عنوان یک جریان چند زیست معرفتی و عقیدتی و عموماً التقاطی، شیطان پرستی و شر پرستی به عنوان انحرافاتی محض از مسیر توحید و یگانه پرستی را شامل می‌شود، بیشتر فرقه‌های گنوسی مسیحی بوده‌اند، برخی از آنها از قبیل «مانویت» و فرقه‌های «صبیها» با همه تأثیرپذیری از مسیحیت با تردید می‌توان آنها را مسیحی قلمداد کرد.
پیروان این آیین گمان دارند که به حقیقت و کل دست یافته‌اند، به اعتقاد آنان حقایق الهی فقط برای‌ ایشان آشکار شده و این حقیقت الهی در اصل در زمان‌های گذشته به نحوی اسرار آمیز بیان شده و از طریق افرادی ویژه که به دانستن آن تشرف یافته بودند، ‌نسل به نسل منتقل شده است، مثلاً گنوسی‌های مسیحی بر آنند که آگاهی خود را از یکی حواریون مسیح یا حتی از مریم علیها‌السلام و از عیسی علیه‌اسلام به صورت وحی و الهام در حال عروج آموخته‌اند، گنوسیزم آیین‌های مختلفی دارد که بنا بر پایه‌گذار آنها تقسیم می‌شوند، مانند گنوسی‌های شمعونی(شمعون)، ‌ والنتینی‌(والنتین)، بازیلیدسی و مرقیونی(مرقیون) که همه آنها در دامن عیسویت رشد کردند که هرگز مدعی نهاد دینی گسترده‌ای نبودند.

* در خصوص فرقه‌های قدیمی به کابالا اشاره داشتید، ‌ در این خصوص توضیح بفرمایید.

در تلفظ عبری «قبالیسم» یا آیین قبالا است که تصوف یهودی است که با تکه‌برداری از گنوسیزم، ‌تصوف اسلامی و در آمیختن آن با معرفت شناسی عبرانی به عنوان آیین شدیداً سری تشکیل شد، اگر بخواهیم عنوانی را برای تصوف یهودی برگزینیم، عنوان «دین سری» زیباترین توصیف برای آن خواهد بود، ‌جادوگری وجه بسیار قوی در کابالیسم دارد و این نوع رهبانیت خاص یهودی توانسته است به شدت جامعه یهودیان به خصوص یهودیان سرزمین‌های اشغالی را خرافه‌گرا کرده و آن را به چالش بزرگ برای رژیم اشغالگر اسرائیل تبدیل کند، رویکرد اهالی سرزمین‌های اشغالی به قدری نسبت به سحر و جادو گسترده است که حضور یک جادوگر کابالیست می‌تواند وضعیت ترافیک و تردد مناطق عمده‌ای از شهرهای آنجا را با مخاطره روبه‌رو کند.
امروزه تفکرات کابالیسم و تصوف اسلامی در فلسفه، هنر، تئاتر، شعر و نمایش نفوذ کرده‌اند و به این ترتیب در جذب افراد می‌کوشند، به طور مثال تصوف اسلامی را در آثاری چون «تذکرة الاولیاء» عطار نیشابوری و یا در فیلم‌های اکران شده در سینما مانند «چارچنگولی» مشاهده می‌کنیم.

* با توجه به اینکه شما در صحبت‌هایتان به خطر عرفان کاذب پست‌مدرن که بر شخص‌محوری متکی است، اشاره کردید، چرا در این عصر که حجم اطلاعات و آگاهی‌ها بالاست، افراد به راحتی جذب این فرقه‌های انحرافی می‌شوند؟

بیشتر این افراد که رهبری فرقه‌ها را بر عهده دارند؛ سه تا هدف را برای گمراهی و اغوای مردم دنبال می‌کنند؛ یکی سودجویی مالی است دیگری لذت‌جویی است که عمدتاً خانم‌ها هدف آنها هستند و تخلیه روانی نیز از دیگر عوامل است که بیشتر افراد مدعی از ناراحتی‌های روانی به شدت رنج می‌برند و فلج اجتماعی هستند و در جستجوی آرزوی بر باد رفته خویش به این امور دست می‌زنند.

* چرا گرایش بانوان در پیوستن به این محافل و عرفان‌های کاذب چشمگیر و در خور توجه است؟

از جمله دلایل به موارد زیر می‌توان اشاره داشت:
۱. معنویت گرا هستند؛
۲. آسیب‌پذیرترند؛
۳. به شدت عاطفی هستند؛
۴. زودتر اغفال می‌شوند؛
۵. آگاهی کمتری دارند؛
۶.مقاومت و بدبينيشان كمتر است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات