آیا مشکل کارمندان ایرانی تعطیلات است؟
نگاهی به روزهای تعطیل تقویم در ایران و جهان؛
شفاف: رفتن به تعطیلات یا داشتن اوقات فراغتی که انسان در آن فراغ از کارهای روزمره به استراحت بپردازد، امری واجب و از دیرباز مورد توجه بوده است. این تا اندازه اهمیت داشته که ادیان الهی نیز هر یک، روزتعطیلی را برای پیروان خود تعیین کردهاند.
با پیشرفت انسانها در دوره مدرن، نیاز به تعطیلات بیشتر و انجام تفریحات برای انسانهای خسته از فعالیت جسمی و فکری، بیشتر شد. از همین رو بود که هنری فورد - رئیس شرکت اتومیبل سازی فورد - برای اولین بار پیشنهاد دو روز تعطیلی را در سال ۱۹۲۶ عنوان کرد و شرکتش این طرح را اجرا کرد. در سال ۱۹۲۹ یکی دیگر از شرکتها از این اقدام فورد استقبال کرد و پس از دهه چهل میلادی بود که این مدل در دیگر کشورها نیز مورد تقلید قرار گرفت. پس از آن تاریخ بود که ساعت کاری کارمندان، تعطیلات آخر هفته آنها، مرخصی کارمندان در طول سال و… مطرح شد و این طرح و مدل به ایران نیز رسید.
در سالهای اخیر انتقادات فراوانی به تعداد بسیار تعطیلات رسمی کشور و نابسامانیهایی که در این خصوص وجود داشته انجام شده است و رهبر انقلاب نیز در سخنان خود از این موضوع گلایه داشتهاند و خواهان کم شدن تعداد تعطیلات بودهاند.
در این سالها همواره لبه تیز انتقادات به تعداد بالای تعطیلات رسمی در مقایسه با دیگر کشورهای جهان و لزوم بازبینی در آن مطرح شده است. اما آقای احمدی نژاد، این بار در حاشیه سخنرانی خود در میان روسای آموزش و پرورش مناطق، گریزی به تعداد تعطیلات کشور زدهاند و با انتقاد از کسانی که از تعداد بالای تعطیلات در ایران شکایت دارند عنوان کرد «بنابرهمین موضوع ما عدهای را مامور کردیم که گزارشی از میزان تعطیلات کشورهای دیگر نیز تهیه کرده و مقایسهای با تعطیلات خود داشته باشیم. در گزارشی که از این موضوع در شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه شد کمترین میزان تعطیلات متعلق به
کشوری بود که هم اکنون در خلیج عدن قرار داشته و با مشکلات بسیاری روبرو است و پس از آن کمترین تعطیلات در ایران وجود دارد.»
البته در سخنان دکتر احمدینژاد مانند همیشه نکات گنگ و دوپهلویی وجود دارد که پرداختن به آنها خالی از فایده نیست:
۱ - آقای احمدینژاد اشاره کردهاند «گزارشی از میزان تعطیلات کشورهای دیگر» تهیه شده است. این کشورها کدام هستند؟ چه ملاکهایی در انتخاب آنها دخیل بوده است؟ مقایسه چگونه بوده است و… اگر ملاک ایشان منطقهای باشد، شاید این گفته ایشان صحت داشته باشد، اما اگر در سطح جهان باشد کشورهای دیگری نیز هستند که نسبت به ایران تعطیلات بیشتری دارند، مانند فنلاند و امریکا و…
۲ - به احتمال فراوان منظور آقای احمدینژاد از کشوری واقع در خلیج عدن، یمن بوده است که ایشان مستقیما به آن اشاره نکردهاند. آیا ایران که قرار است تا سال ۱۴۰۰ با توجه به برنامه چشم انداز، در خاورمیانه کشور بدون بدیلی باشد باید میزان تعطیلات خود را با کشوری مانند یمن مقایسه کند که از نظر اقتصادی درآمد روزانه برخی از مردم آن زیر یک دلار است.
۳ - آیا میزان پیشرفته بودن یک کشور با میزان تعطیلات آن سنجیده میشود یا بایستی عوامل دیگر را هم در نظر آورد؟ کارمندان کشوری مانند چین تا اواسط دهه ۹۰ میلادی در هفته دو روز تعطیل بودند، اما با توجه به شکوفایی اقتصادی این کشور و تلاش مضاعف آنها برای تبدیل شدن به قدرت اقتصادی برتر جهان، تقریبا یک روز از تعطیلیهای آنها حذف شد. در حال حاضر حتی ساعات کار چینیها به ۱۰ ساعت در روز نیز میرسد و این در حالی است که در اکثر کشورها عرف ۸ ساعت کار در روز تعریف شده است. مردمان ژاپن نیز که از دیرباز به سخت کوش بودن شهره بودهاند، و میزان ساعات کاری آنها به ۱۰ ساعت در
روز میرسد.
۴ - در کنار موارد ذکر شده در بالا، بارها انتقاد شده است که بازده کار ایرانیان با توجه به ساعات کاری آنها بسیار پایین است و تحقیقات چندی نیز انجام شده است که پرده از آن برداشته است. حال برای تبدیل شدن به کشوری قدرتمند در منطقه بایستی میزان تعطیلات خود را افزایش دهیم…
این سخنان احمدینژاد به مانند سخنان او در روز پرستار برای استخدام کلیه پرستاران، یا اعطای وام یک میلیونی به فرزندان متولد شده، یا برنامه مدیریت برای جهان و...در مقام سخن باقی مانده است. احمدینژاد با معطوف کردن نگاهها به نقاط دیگر معمولا به چیزهای دیگر میاندیشد. باید دید این بار او چه شگفتی خواهد آفرید؟