مقایسه انبیا در قران و کتاب مقدس
قصه ظهر جمعه را خيلي دوست داشتم و دارم. از سالها پيش به اين برنامه گوش ميكردم، چون قصه بود. قصه، هنر است. هنري كه اگر با محتواي خوب باشد، انسان را به خدا ميرساند. همه از اين هنر استفاده ميكنند تا اهداف خود را بهتر در ذهن مخاطب بنشانند. از نويسندگان و گويندگان بدانديش گرفته تا خدا، پيامبران الهي و مؤمنان نيكانديش. در كتابهاي مقدس، پيامبران و راويان الهي، به قصههاي واقعي تاريخ ميپردازند تا مفاهيم والاي تربيتي و اخلاقي را در آن بگنجانند. قصههاي قرآن را خواندم و حظ فراوان بردم. تصميم گرفتم، همين قصهها را در كتاب مقدس هم بخوانم. تفاوتها زياد بود و بسيار عجيب. از
اين كه ديدم كتاب مقدس در مقابل قصههاي هدايتبخش و پالوده قرآن، قصههايي سرگرم كننده و گاه آلوده را آورده است، شگفتزده شدم.
در قرآن کریم، خداوند آدم را از بهشت میراند؛ چون ترک أولی کرد طه / ۱۱۷؛
اما در کتاب مقدس، آدم به زمین فروافکنده میشود، چون از درخت معرفت نیک و بد خورد؛ چرا که خداوند نمیخواست، انسان به نیک و بد آگاه شود؟(پیدایش۳:۱-۲۴).
در قرآن کریم، ابراهیم علیهالسلام در مناظرهای شجاعانه با حاکم مصر، او را به خداوند دعوت میکند:
آیا از[حالِ] آن کس که چون خدا به او پادشاهی داده بود[و بدان مینازید، و] با ابراهیم درباره پروردگارش محاجّه[می] کرد، خبر نیافتی؟ آن گاه که ابراهیم گفت: «پروردگار من همان کسی است که زنده میکند و میمیراند.» گفت: «من[هم] زنده میکنم و[هم] میمیرانم. ابراهیم گفت: «خدا[ی من] خورشید را از خاور برمیآورد، تو آن را از باختر برآور.» پس آن کس که کفر ورزیده بود، مبهوت ماند. و خداوند قوم ستمکار را هدایت نمیکند. بقره / ۲۵۸؛
اما در کتاب مقدس، از این شجاعت خبری نیست و برعکس ابراهیم از ترس جانش، همسر خود را به همان حاکم مصر پیشکش میکند، به طوری که بعداً، حتی حاکم مزبور هم، ابراهیم را برای این کار، ملامت میکند.(پیدایش ۱۲:۱۰-۲۰).
در قرآن کریم، خداوند با ابراهیم عهد میبندد و او را پیشوا قرار میدهد، اما وقتی ابراهیم آن را برای تمام فرزندانش تقاضا میکند، خداوند میگوید: عهد من به فرزندی که ستمگر باشد، نمیرسد؛ لذا عهد خدا شامل تمام فرزندان ابراهیم نمیشود:
…[خدا به ابراهیم] فرمود: «من تو را پیشوای مردم قرار دادم.»[ابراهیم] پرسید: «از دودمانم[چطور]؟» فرمود: «پیمان من به بیدادگران نمیرسد.» بقره / ۱۲۴؛
اما در کتاب مقدس، خدا در عهد خود با ابراهیم، او را پدر امتها معرفی کرده که پادشاهان از وی به وجود می آیند و میگوید: این عهد با فرزندان او نیز به صورت دائمی است و تمام فرزندان ابراهیم را شامل می شود، چه ستمگر باشند، چه نباشند.(پیدایش ۱۷:۴-۱۱).
قرآن کریم در قصه لوط میگوید:
به لوط حکم و دانش دادیم … و همانا لوط از پیامبران بود. أنبیاء / ۷۴ و صافات / ۱۳۳.
و نیز میفرماید:
لوط در زمره کسانی است که خدا هدایتشان نموده، پس به روش آنها اقتدا کن… انعام / ۹۰؛
اما بر اساس کتاب مقدس، حضرت لوط علیهالسلام شراب نوشیده، سپس در حال مستی با دخترانش …. آنان نیز هر کدام پسری به دنیا آوردند که نسب بعضی از أنبیا به آنان میرسد؛ مانند داوود، سلیمان و عیسی علیهمالسلام؛ حال آن که به حکم خود کتاب مقدس، افراد حاصل از … اهل نجات نیستند!(پیدایش ۱۹:۳۱-۳۸).
قرآن کریم در قصه داوود میفرماید:
ما سلیمان را به داوود بخشیدیم؛ چه بنده خوبی! زیرا همواره به سوی خدا باز میگشت(و به یاد خدا بود). ص / ۳۰؛
اما کتاب مقدس در قصهی داوود میگوید: داوود علیهالسلام با زن اوریا زنا کرد. آن زن حامله شد. حضرت داوود نیز شوهر آن زن را کشت و.. سلیمان علیهالسلام از این زنا متولد شد.(سموئیل دوم ۱۱:۲-۲۷ و ۱۲:۹-۱۲).
در قرآن کریم، هارون یار و یاور موسی است و پیوسته به موسی برای هدایت مردم به سوی خدا، کمک میکند:
و به یقین[ما] به موسی کتاب[آسمانی] عطا کردیم، و برادرش هارون را همراه او دستیار[ش] گردانیدیم. فرقان / ۳۵؛
اما در قصه موسی در کتاب مقدس، هارون گوساله میسازد و خود با بنی اسرائیل گوسالهپرست میشود.(خروج ۳۲:۱-۹).
در قصه سلیمان علیهالسلام، قرآن میفرماید:
سلیمان کافر نشد، بلکه شیاطین کفر ورزیدند. بقره / ۱۰۲؛
همچنین قرآن سلیمان را بندهای مؤمن معرفی میکند:
و به راستی به داوود و سلیمان دانشی عطا کردیم، و آن دو گفتند: ستایش خدایی را که ما را بر بسیاری از بندگانِ باایمانش برتری داده است نمل / ۱۵؛
اما کتاب مقدس در قصهی خود، درباره سلیمان میگوید: زنان سلیمان، در آخر عمر او، دلش را از خدا برگرداندند و او بتپرست گردید. لذا خشم خداوند بر سلیمان بر افروخته شد و آنچه را خداوند به او امر فرموده بود، به جا نیاورد.(اول پادشاهان ۱۱:۱-۱۳).
بر اساس قرآن در قصهی سلیمان، سلیمان فقط خدا را در نظر دارد و به امور دنیایی فریفته نمیشود:
و چون[فرستاده] نزد سلیمان آمد،[سلیمان] گفت: آیا مرا به مالی کمک میدهید؟ آنچه خدا به من عطا کرده، بهتر است از آنچه به شما دادهاست.[نه،] بلکه شما به ارمغان خود شادمانی مینمایید نمل / ۳۶؛
اما در کتاب مقدس، سلیمان به شدت شیفته و فریفته زن، طلا و سایر امور دنیایی می شود.(اول پادشاهان ۱۰:۱۵-۲۹ و ۱۱:۱-۳).
بر اساس قصهی قرآن، زنان از سلیمان تأثیر میگیرند و با ارتباط با سلیمان به خداوند ایمان میآورند:
…[ملکه] گفت: پروردگارا، من به خود ستم کردم و[اینک] با سلیمان در برابر خدا، پروردگار جهانیان، تسلیم شدم نمل / ۴۴؛
اما طبق روایت کتاب مقدس، سلیمان از زنان تأثیر میپذیرد و حتی در این راه ایمانش را از دست میدهد.(اول پادشاهان ۱۱:۲-۵).
در قرآن کریم، نوح به عنوان پیامبری به دور از هر آلایش معرفی می شود:
و به او(ابراهیم) اسحاق و یعقوب را بخشیدیم، و همه را به راه راست درآوردیم، و نوح را از پیش راه نمودیم،.. و اینگونه، نیکوکاران را پاداش میدهیم أنعام / ۸۴۹۰ و نیز ر. ک: صافات / ۸۰ و ۸۱؛ نساء / ۱۶۳ و آلعمران / ۳۳۳۵؛
اما در قصه کتاب مقدس، نوح علیهالسلام شراب نوشیده و از شدت مستی عریان شد و پسرانش ردایی را روی او افکندند، تا برهنگی پدر نمایان نباشد.(پیدایش ۹:۲۰-۲۵).
در قرآن کریم، أیوب به عنوان فردی شکیبا معرفی میشود:
… ما او را شکیبا یافتیم. چه نیکوبندهای! به راستی او توبهکار بود. ص / ۴۴؛
ولی در کتاب مقدس، أیوب پیوسته نفرین، گله و شکایت میکند و فردی بیصبر و ناشکیبا است.(أیوب۳:۱-۲۶).
قطعاً پیامبران الهی از افترائاتی که کتاب مقدس بر آنها بسته است، پیراستهاند؛ اما اگر این قصهها را با قرآن مقایسه کنیم، به سادگی برتری قرآن بر سایر کتابها را درمییابیم، و اینکه کدام یک به کلام خدا نزدیکتر است و کدام به کلام بشر؟ کدام خوبی را میآموزند و کدام، بدآموزند؟
مشهور است که یکی از شخصیتهای علمی برجسته مسیحی گفته: پادشاه یا کشیش، زمانی که یک گناه کبیره انجام دهد از جایگاه پادشاهی یا کشیشی عزل میشود.
به نظر شما عجیب نیست که پیامبر لازم نیست خود را از انجام گناه کبیره حفظ کند، اما شرط کشیش یا پادشاه این است که گناه کبیره مرتکب نشود؟
اگر کسي بخواهد فرزندش را نزد معلمي بگذارد تا درس زندگي بياموزد و اخلاق نيک و رفتار مناسب و پسنديدهاي بيابد ، آيا ميتواند به شخصيتهاي برجسته كتاب مقدس اعتماد کند و آنان را به عنوان معلم هدايت برگزيند؟