روزه قدمتی به وسعت تاریخ دارد
رئیس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به اینکه همه روزه داران با هر شرایطی به بخشی از تقوا دست می یابند گفت: ماه رمضان و روزه داری جامعه اسلامی موجب افزایش ضریب مهربانی و رحمت و کاهش ضریب گناه در جامعه است.
حجت الاسلام عبدالکریم بهجت پور رئیس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: خداوند در سوره بقره روزه را بعنوان یک برنامه عبادی در تمام ادیان معرفی کرده است و فرموده است: روزه بر شما مقرر شده است همان گونه که بر کسانى که پیش از شما [بودند] مقرر شده بود.
وی افزود: روزه از اول بوده، هر زمانی که دین خدا بوده، دستورالعملی از طرف خدا بر زبانی یکی از انبیا جاری شده مسئله روزه جز برنامه های عبادی قلمداد شده است.
بهجت پور در رابطه با ویژگی روزه گفت: قرآن به شرح ویژگی روزه حضرت مریم پرداخته و به طور طبیعی این روزه به دین یهود و قوم بنی اسرائیل مربوط می شده است. این روزه همراه با سکوت بوده و در قرآن آمده است: من امروز نیت روزه کردم و نمی توانم با دیگران صحبت کنم(سوره مریم آیه ۲۶).
وی درباره آثار روزه یادآور شد: روزه برای حالت خویشتنداری توان کنترل و مدیریت انسان را بر خود بالا می برد. چرا که انسان روزه دار هم از خوردن حرام اجتناب می کند هم حلال و خود را هم از حلال کنترل می کند و هم از حرام. این امر قدرت خویشتنداری را در انسان ایجاد می کند که به تعبیر قرآنی از آن با عنوان تقوا یاد می شود.
رئیس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی اظهار داشت: در پایان آیه ۱۸۳ بقره وقتی قرآن عبارت امیدواریم که از روزه به تقوا برسید آمده به این معنا که هدف قرآن از روزه داری تقوا بوده است. این روزه اگر فردی باشد تقوای فردی حاصل می شود، وقتی ماه رمضان تمام مسلمانان با هم روزه می گیرند تقوای جمعی حاصل می شود.
وی در رابطه با تقوای اجتماعی اظهار داشت: تقوای اجتماعی موجب می شود ضریب تقوا و خویشتنداری در جامعه بالا می رود و ظرفیت تازه ای از تقوا و خویشتنداری به انسان داده می شود. در مجموع کارهای بد کاهش یافته و کارهای نیک به طور عام مضاعف می شود. در ماه رمضان ضریب گناه در جامعه پایین و مهربانی و رحمت بالا می رود. ضریب خویشتنداری افزایش یافته و دست شیطان در جامعه بسته می شود.
رئیس پژوهشکده دانشنامه نگاری دینی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی تأکید کرد: روزه یک تقوای حداقل است که به طور حتم برای روزه داران حاصل می شود. اما توجه به توصیه هایی چون روزه با ذکر، دعا، شب بیداری، کنترل زبان و چشم سقف تقوا را بالا می رود.