طراحی شبکههای کریستالی
طراحی و ایجاد ساختارهای پیچیده و بسیار ریزی که در طبیعت بدون اعمال نیروی خارجی و تنها بر اثر برهمکنشهای داخلی بین مولکولها ساختار خود را منظم میکنند فرایندی بسیار دقیق و پیچیده است.
به گزارش روز چهارشنبه ايرنا به نقل از 'Designer lattice' و انجمن فيزيك ايران، اگرچه امروزه با پيشرفت علوم ميتوان ذرات را طوري شكل داد كه انواع متفاوتي از برهمكنشها را با يكديگر داشتهباشند، اما وقتي اين ذرات در تماس با هم قرار ميگيرند، پيشبيني نوع ساختاري كه شكل خواهد گرفت، بسيار دشوار و تقريباً غيرممكن است.
دو مقاله در مجله Physical review letters چاپ شده که برای طراحی چنین ساختارهایی، روشهای نظری خوبی ارائه دادهاند.
ازنظر نظری مطالعه اندرکنشهای موجود در یک ساختار خاص، برای ایجاد ساختاری شبیه به آن روش مفیدی است و در اغلب موارد پس از انجام این مطالعه محققان از شبیهسازیهای کامپیوتری برای طراحی آن ساختار استفاده میکنند. اریک ادلوند(Erik Edlund) و همکارانش روش جدیدی را برای طراحی چنین ساختارهایی به کار گرفتهاند.
آنها به جای توصیف برهمکنش ذرات در فضای مکان، در فضای اندازهحرکت کار کردند و پتانسیل بین ذرات را بخ دست آوردند. آنها با این روش توانستند شکل هندسی حالت پایه انرژی را پیدا کنند و به عنوان تأییدی بر روش خود پتانسیلی را که برای ایجاد یک شبکه مثلثی پیوسته لازم بود بدست آورند.
در مقاله دوم که توسط همین گروه ارایه شدهاست، به این سوال پاسخ دادهشده است که وجود نوع خاصی از برهمکنش بین ذرات منجر به تشکیل چه نوع ساختارهایی میشود؟
برای پاسخ به این سؤال ادلوند و همکارانش مدلی را ارایه دادند که کمترین انرژی ساختاری را که برهمکنش بین ذرات آن همسانگرد است پیشبینی میکند.
آنها نشان دادند كه چنين پتانسيلي به يك الفباي محدود براي ساختارهاي ممكن منجر ميشود.