اینجا عطر بهشت شامه‌ات را نوازش می‌دهد، مبهوتِ نگاهشان می‌شوی، نگاهی از جنس دلتنگی، چشم انتظاری، مهربانی، نا‌امیدی و بی‌قراری... کیلومتر‌ها دور‌تر از شهر، از شلوغی تهران هم خبری نیست، اینجا ناخودآگاه تنهایی به وجودت رسوخ می‌کند، اغلب پدران و مادرانی را می‌بینی که سال‌های آخر زندگی شان را بی انصافانه فقط می‌گذرانند. در غربت و تنهایی به پنجره اتاقی تهی از معرفت و خالی از گرمای آغوشی گرم خاطره بازی می‌کنند. اینجا کهریزک است... بهشتِ قدمگاه مادران و خلوتگاه پدران فراموش شده سرزمین من و تو. انگار یادشان رفته... یادشان رفته که بوسه بر پای پدر و مادر چه مرحمی بر قلب است، یادشان رفته که خاک پای پدر و مادر را باید سرمه چشمشان کنند، یادشان رفته که در همین دنیا هم می‌شود خاک بهشت را بر صورت کشید. جای فرزندان آنها، که یادشان رفته بهشت اینجاست، خالی...

کد خبر: 555907