به گزارش افکارنیوز،

آیا یخچال اولین مکانی است که بعد از رسیدن به خانه از سر کار به آن مراجعه می ­کنید؟ شما مستحق یک وعده دل­چسب بعد از یک روز شلوغ کاری هستید، درست است؟ اگرچه خوردن یک­ وعده مختصر خیلی ته­ بندی نمی­ کند . جالب است بدانید طبق یک مطالعه جدید، شما می ­توانید هورمون­ های گرسنگی را سرزنش کنید. محققان دریافته ­اند که در شب، ما تغییراتی در سطوح هورمون ­هایی که بر میزان اشتها تاثیر می ­گذارند، تجربه می­ کنیم که می­ توانند موجب پرخوری ما شوند.

همان­گونه که انتظار داریم، استرس و استعداد پرخوری مواردی هستند که در پرخوری شبانه تاثیر می ­گذارند. اما ممکن است پاسخی برای این مشکل وجود داشته باشد: پیش از این زمان در طول روز غذا بخورید.

مطالعه انجام شده توسط محققان دانشکده پزشکی جان هاپکینز در بالتیمور و دانشکده پزشکی کوه سینای ایکان در نیویورک، به تازگی در مجله بین المللی چاقی منتشر شده است. این پژوهش شامل ۳۲ بزرگسال از سنین ۱۸ تا ۵۰ سال که دارای اضافه وزن بودند، می شد.

تقریباً نیمی از شرکت­ کنندگان یک تشخیص از استعداد بی­ نظمی در مصرف غذا را دریافت کرده بودند که به عنوان مراحلی از خوردن غیر­قابل کنترل که معمولاً موجب افزایش وزن می ­شود، تعریف می گردد.

هر یک از موضوعات در دو آزمایش مورد بررسی قرار گرفت. اولین آزمایش از شرکت­ کننده میخواست تا به مدت ۸ ساعت تا پیش از دریافت یک وعده غذایی مایع، متشکل از ۶۰۸ کالری در ساعت ۹ صبح، هیچ غذایی مصرف نکند.

برای آزمایش دوم، بار دیگر از شرکت ­کنندگان درخواست شد تا به مدت ۸ ساعت چیزی نخورند اما این ­بار، وعده غذایی را در ساعت ۴ بعد از ظهر مصرف کردند.

هر زمان از روز چه تاثیری بر اشتها دارد؟

حدود ۱۳۰ دقیقه بعد از هر وعده غذایی، تمام شرکت­ کنندگان تحت آزمایش استرس قرار گرفتند. این آزمایش از افراد می­ خواست هنگامی که حالات صورتشان ضبط می­ شد، یک دست را در یک سطل آب سرد به مدت ۲ دقیقه قرار دهند.

شرکت ­کنندگان ۳۰ دقیقه بعد از این ­که تست استرس آغاز شد، به یک بوفه متشکل از غذا و نوشیدنی که شامل پیتزا، کوکی، چیپس، آب­نبات و آب بود، دعوت شدند.

محققان هم­چنین نمونه­ های خون از افراد تهیه کردند و سطوح کورتیزول به عنوان هورمون استرس، هم­چنین گرلین و پپتید YY به عنوان هورمون ­های گرسنگی مورد بررسی قرار گرفتند.

از افراد خواسته شد تا پیش از هر­ آزمایش، میزان گرسنگی و سیری خود را گزارش دهند.

هدف کلی از این تحقیق، تعیین این موضوع بود که چگونه زمان بر اشتها تاثیر می ­گذارد و این ­که آیا استرس نقشی را ایفا می ­کند یا خیر.

محققان گزارش می­ دهند:

“دیر­هنگام غذا خوردن در روز، امری شایع است و استرس می تواند آن را تحریک کند. در مورد این ­که چگونه زمان و استرس با یک­ دیگر بر اشتها و در کنار آن بر وزن بدن تاثیر می ­گذارند، مطالب اندکی به ­دست آمده است. این ­ها ممکن است تأثیرات مهمی در افراد مستعد پرخوری که مایلند در هنگام شب و یا تحت تاثیر استرس پرخوری کنند، داشته باشند.”

استرس، گرسنگی را در طول شب افزایش می ­دهد

به­ طور کلی، پیش از هر آزمایش، شرکت ­کنندگان میزان گرسنگی بیش­تر و سیری کم­تری را در هنگام شب نسبت به صبح گزارش می ­کردند.

سطوح گرلین، هورمونی که اشتها را تحریک می ­کند، بعد از مصرف وعده های غذایی در بعد­ از ­ظهر در مقایسه با وعده صبح بالاتر گزارش شده، در حالی که سطوح پپتید YY، هورمونی که اشتها را کاهش می ­دهد، در هنگام شب کم­تر گزارش شده است.

به­ محض مقایسه افراد بالغ با اختلال پرخوری با افراد فاقد این شرایط، تیم دریافت که تنها افراد بالغ با این اختلال میزان سیری کم­تری را در شب تجربه کرده ­اند.

علاوه­ بر ­این، افراد مبتلا در مقایسه با افراد فاقد اختلال هم­چنین سطوح گرلین بالاتری در هنگام شب و سطوح پایین­ تری را در هنگام صبح داشتند.

در حالی که مصرف غذای بوفه در هر دو گروه مشابه بود، محققان خاطرنشان می ­کنند که افراد مبتلا به اختلال از دست دادن کنترل، پرخوری بیش­تری را نسبت به سایر افراد نشان دادند.

با بررسی نتایج آزمایش استرس، تیم متوجه شد که در هر دو زمان صبح و عصر، همه افراد یک افزایش سطح تدریجی را در میزان کورتیزول و گرلین تجربه کرده ­اند، این در حالی است که سطح این هورمون­ ها در عصر بالاتر بودند.

آن ­ها می­ گویند که این یافته نشان می­ دهد که استرس ممکن است تاثیر بیشتری در هنگام شب نسبت به عصر بر گرلین داشته باشد.

محققان مجموعا بر این باورند که نتایج مطالعاتشان نشان می­ دهد که ما بر اساس تغییر در هورمون ­هایمان بیش­تر مایل به پرخوری هستیم و این استرس و افراط در خوردن از پیش موجود، ممکن است خطر را بدتر کند.

نویسنده نخستین مطالعه، سوزان کارنل، متخصص بخش روانپزشکی و علوم رفتاری در جان هاپکینز، یادآوری می ­کند که راهی برای جلوگیری از تسلیم شدن در برابر وسوسه­ شامگاهو پرخوری شبانه وجود دارد.

او می گوید: “خبر خوب این است که با داشتن این دانش، مردم می­ توانند برای کاهش خطر پرخوری از طریق خوردن غذا در زمان مناسب ­تر گام بر­دارند و یا اقدامات متناوبی را در جهت مقابله با استرس بیابند.”