تبلیغات
کد خبر: ۸۰۶۹۶

رقابت برای نسل جدید هواپیماهای آینده!

اخیرا ناسا اعلام کرده با سه تیم صنعتی قراردادی را برای پژوهش بر روی هواپیماها در سال ۲۰۲۵ به امضا رسانده است. این هواپیماها باریک تر خواهند بود و آلودگی های کمتری را تولید می نمایند.

رقابت برای نسل جدید هواپیماهای آینده!

به گزارش افکار نیوز به نقل از هیتنا، محققینی از سه شرکت بویینگ، لاکهید مارتین و نورتروپ گرومن سال گذشته را صرف مطالعه بر روی چگونگی بهینه کردن هواپیماهای آینده کرده اند. آنها با مطالعه بر روی پرنده هایی که از سال ۱۹۹۸ به بعد تولید شده قصد دارند هواپیمایی را توسعه دهند که ضمن ۵۰ درصد صرفه جویی در مصرف سوخت، ۷۵ درصد آلودگی کمتری را تولید نماید. همچنین این طرح موجب می شود ۸۳ درصد از اعتراضات مردم مناطقی که تحت تاثیر سر و صدای فرودگاه ها هستند کاسته شود.
به گزارش گروه هوافضای هیتنا چالش اصلی این سه شرکت دستیابی همزمان به تمامی اهدافی که ناسا بدنبال آن است می باشد. ارزش این قرارداد مبلغی کمتر از ۱۱ میلیون دلار است و در این پروژه ناسا تنها نتایج نهایی را دریافت خواهد کرد و خود را درگیر پیچیدگی های طراحی نمی کند. شرکت بویینگ در گذشته در مورد هواپیمایی با بال و بدنه یکپارچه فعالیت هایی را انجام داده است. پرنده کنترل از راه دور X - ۴۸ در مقیاس کوچک ساخته و در تونل باد مرکز لنگلی ناسا تست شده و حتی پرواز آزمایشی را نیز پشت سر گذاشته است. اما این طرح فعلی ناسا با پرنده X - ۴۸ که دارای موتور توربوفن است تفاوت دارد. در این طرح جدید موتور در بالاترین نقطه قسمت بالایی بدنه قرار دارد و توسط دو دم عمودی در دو سمت احاطه شده است. این دو دم سبب می شود صدای تولید شده از موتور تا حد زیادی ایزوله شود. در این پرنده وزن کل بسیار کاهش می یابد و در ساخت بدنه از سازه کامپوزیتی استفاده شده است تا سر و صدای تولید شده از بدنه کاهش یابد. همچنین برای کنترل جریان از روش کنترل جریان آرام هیبریدی استفاده شده است. در این روش سطوح به گونه ای طراحی می شوند که پسا کاهش یابد. همچنین در این پرنده پهنای بال زیاد می باشد تا مصرف سوخت بهینه شود.
لاکهید مارتین با رویکرد متفاوتی به این طرح نگاه می کند. آنها از یک پکیج بال خلاقانه در طرح خود استفاده کرده اند. پیکربندی این بال بدین صورت است که قسمت جلویی آن به نیمه پایینی هواپیما متصل است(درست مانند یک هواپیمای بال پایین) و در گوشه خود به بال عقبی پرنده متصل می شود. گفته می شود لاکهید مارتین سه دهه بر روی این طرح کار کرده و هم اکنون مشغول یکپارچه سازی این سیستم با سازه کامپوزیتی سبک وزن می باشد. ضمنا آنها با همکاری رولز رویس از یک موتور توربوفن منحصر به فرد استفاده می کنند که طبق اعلام طرفین جریان کنارگذری حدود ۵ برابر موتورهای فعلی را دارد که این خود یک جهش در گذشتن از محدودیت های موتورهای توربوفن می باشد.
نورتروپ گرومن در این میان به یک هواپیمای قدیمی با نام B - ۲ که حدفاصل سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ توسط این شرکت ساخته شده رجوع کرده است. این هواپیما دارای چهار موتور توربوفن با جریان کنارگذر است که توسط رولز رویس ساخته شده و این موتورها در سطح بالای بال ها قرار داده شده است. حال این شرکت قصد دارد با استفاده از مواد کامپوزیتی و روش کنترل جریان این هواپیما را بهینه کند. همچنین در طرحی که نورتروپ گرومن ارائه داده از دم پایدار کننده استفاده نمی شود.
ناسا بر این باور است با توجه به اینکه کار را به سه شرکت صنعتی توانمند سپرده نتایج خوبی از آن دریافت خواهد کرد. حال باید منتظر ماند و دید چه نتایجی از این پروژه نصیب ناسا خواهد شد!

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات