به گزارش افکارنیوز،

شهردار جدید تهران برای سومین بار در یکسال کاری شورای شهر پنجم انتخاب شد. «پیروز حناچی» که پیشتر در انتخاب شهردار دوم یعنی افشانی هم به عنوان یکی از کاندیدا‌ها مطرح بود، این بار در رقابت با «سید عباس آخوندی» وزیر مستعفی راه و شهرسازی دولت دوازدهم توانست با کسب ۱۱ رای و تنها یک رای بیشتر از رقیب خود  به عنوان شهردار انتخاب شود.

هرچند عدم انتخاب آخوندی رو باید به فال نیک بگیریم، اما انتخاب پیروز حناچی به عنوان شهردار تهران نیز حرف و حدیث‌های خاص خود را دارد. اولین سئوالی که پس از انتخاب سومین شهردار تهران مطرح می‌شود این است که مدیریت «شهردار جدید» چقدر دوام و بقا خواهد یافت؟ طی ۱۵ ماه دو شهردار و یک سرپرست به صندلی شهرداری تهران تکیه زده‌اند و حالا بیم آن می‌رود که اپیدمی شهرداران چند ماهه گریبانگیر پیروز حناچی شود.

حناچی از جمله مدیرانی است که مانند «محمد علی افشانی» مدیر ملی محسوب نمی‌شود. حسن سوابق اجرایی حناچی این است که در حوزه کاری شهرداری فعالیت کرده است. در سوابق کاری وی می‌توان به معاون نظام مهندسی و اجرای ساختمان وزارت مسکن و شهرسازی، دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری کشور، عضو شورای عالی ترافیک، رئیس مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی معماری و شهرسازی وزارت مسکن و شهرسازی، معاون معماری و شهرسازی و دبیر شورایعالی معماری و شهرسازی ایران اشاره کرد.

حناچی سابقه معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران را نیز در کارنامه خود دارد. اما همه این سوابق بسیار کوچکتر از حوزه شهرداری تهران بوده و حناچی بیشتر یک مدیر مکمل بوده است تا یک مدیر بالادستی و مستقل.

حناچی چقدر در بهشت دوام می‌آورد؟

برخی از فعالین سیاسی نیز معتقدند حناچی افکار عمومی را به یاد «محمد علی نجفی» شهردار اول شورای شهر پنجم می‌اندازد که به بهانه بیماری بعد از ۷ ماه حضور پرحاشیه و بی دستاورد ساختمان بهشت را ترک گفت. نجفی این روز‌ها درگیر حاشیه ازدواج دومش است وبسیاری از جمله «فاطمه دانشور» عضو سابق شورای شهر تهران مطرح می‌کنند که بهتر شد که نجفی در پست شهرداری نماند. حالا نگرانی بی ثباتی و عدم دوام مدیریت در پایتخت که ۱۵ ماه است که بسیاری از کار‌ها را مختل کرده است، بازهم بر سر این شهر سایه می‌افکند.

از سوی دیگر، نگرش لیبرالی حناچی و اینکه گفته می‌شود وی گزینه رئیس دولت اصلاحات برای این پست بوده است نگرانی دیگری برای تهران به وجود می‌آورد. لیبرالی اداره کرده شهر تهران با توجه به بافت آن وهمچنین مجموعه حوزه‌های مالی و ... ممکن است مسبب مشکلات دیگری شود. اظهارات حناچی به عنوان معاون فنی و عمرانی شهر تهران نشان می‌دهد که وی طرفدار هزینه زا کردن تهران است. پیشتر بسیاری از اصلاح طلبان از جمله «غلامحسین کرباسچی»، «محمد علی نجفی»، «محسن صفایی فراهانی»، «محمد حسن ملک مدنی» و ... عنوان کردند که بایستی با بالابردن هزینه‌ها شهر، پایتخت را اداره کرد.

حناچی هم در دیماه سال گذشته همین نظریه را با عنوان اخذ عوارض تردد از بزرگراه‌هایی که در دوره جدید ساخته می‌شود، مطرح کرد. وی با بیان اینکه دریافت عوارض تردد از بزرگراه‌ها در بسیاری از شهر‌های دنیا انجام می‌شود گفت: «دریافت عوارض از پروژه‌هایی که در آینده احداث خواهد شد در دستور کار قرار می‌گیرد.».

حناچی چقدر در بهشت دوام می‌آورد؟

اما دو روز بعد از فشار افکارعمومی وی در گفتگو با مهر ضمن کوتاه آمدن از موضوع خود گفت: «اخذ عوارض از بزرگراه‌ها در دستور کار نیست و هنوز در این رابطه به پیشنهاد روشنی دست پیدا نکرده ایم.»

رقابت تنگاتنگ و سیاسی در شورای شهر تهران برای انتخاب شهردار یک رقابت کاملا سیاسی و حزبی بود. در انتخابات اخیر که یک کاندیدا ۱۱ رای و کاندیدای دیگر ۱۰ رای کسب کرد؛ بنابراین شهردار جدید رای متزلزلی از شورای شهری دارد که تماما اصلاح طلب است و این نشان از دو دستگی شورا در انتخاب شهردار دارد.

دیروز روزنامه سازندگی نزدیک به حزب کارگزاران از رقابت لیبرال‌ها در شورای شهر گزارش داده بود. روزنامه آرمان دیگر روزنامه نزدیک به این حزب اصلاح طلب نیز در تیتر‌های یکی که این چند روز با آن روزنامه را منتشر می‌کرد، از لابی بازی، سیاسی بازی و عدم ثبات مدیریتی در شهر تهران گلایه کرده بود. این نشان می‌دهد که تکنوکرات‌ها از ابتدا قافیه را به لیبرال‌ها در این رقابت کاملا سیاسی باخته بودند و رای میانه شورای شهر که با اختلاف یک نفر شهردار تعیین شده است، اختلاف سیاسی زیادی میان اعضای شورای وجود دارد که در آینده شهردار را نیز با چالش جدی روبرو می‌سازد.

حناچی چقدر در بهشت دوام می‌آورد؟

پیشتر جهان نیوز درباره شیوع بیماری «مدیریت گذری» در کلان شهر تهران هشدار داده بود، نجفی (شهردار)، مکارم حسینی (سرپرست)، افشانی (شهردار) و اینک حناچی که در مدیریت او مسائل مختلفی وجود دارد، این مسئله را بیشتر پررنگ می‌کند. درواقع با این روند پیش بینی می‌شود که شهرداری تهران دوباره دچار بی ثباتی مدیریتی و خالی شدن صندلی تهران شود، موضوعی که تا به امروز شهروندان تهرانی را با مشکل زیادی مواجه کرده است و آینده کلانشهر تهران که مدیریت پیچیده و برنامه ریزی شده‌ای را می‌طلبد، بحران زاست.