آینده نگری اصل مهم در ازدواج دانشجویی
ازدواج دانشجویییکی ازشیوه های همسر گزینی است که چند سالی در دانشگاه های کشور رواج پیدا کرده است.
به گزارش افکار نیوز به نقل از تهران امروز,دانشجويان با توجه به سوابق تحصيلي آشنايي مقدماتي با هم پيدا كرده و ازدواج ميكنند. اما متاسفانه در ميان دروس دانشگاهي، درس مهارتهاي زندگي و زناشويي وجود ندارد و فقط يك واحد درس تنظيم خانواده در دروس دانشگاهي گنجانده شده است.
همچنین درسی به نام شکوه همسر داری نیز قرار است از امسال به دروس دانشگاهی اضافه شود. اما نکته مهم این است که گنجاندن مواد درسی مرتبط با خانواده و همسر گزینی در مواد درسی دوره تحصیل هیچ تاثیری در زندگی آینده جوانان ندارد و فقط در محفوظات آنها خلاصه می شود، ولی می توان از برگزاری کارگاه های آموزش خانواده بعد از ازدواج به عنوان یکی از روش های مناسب برای دوام زندگی زناشویی نام برد.
یکی از مزیت های ازدواج دانشجویی، ازدواج در سن مناسب است، اما تبعیت از قاعده هیجان رفتاری یکی از دلایل بروز شکست در ازدواج های دانشجویی است. از سوی دیگر معمولا بعد از پایان تحصیلات سلیقه و ذائقه بسیاری از جوانان عوض شده و دچار اختلاف دیدگاه می شوند این در حالی است که زندگی بعد از ازدواج دانشجویی در دوران تحصیل توام با صفا و ساده زیستی بوده و دوام مناسبی دارد اما دوام این ازدواجها بعد از اتمام تحصیل ضعیف شده و ممکن است منجر به اختلافات رفتاری شود.
طلاق در ازدواج های دانشجویی در حدود یک الی دو درصد بوده اما در مورد دوام زندگی اینگونه زوج ها بعد از اتمام تحصیلات پژوهش جامعی انجام نشده و از آنجا که خود اینجانب در پیش از ۱۰ دانشگاه بعد از ازدواجهای دانشجویی کارگاه های آموزش زندگی و مهارت ها را برگزار کردهام، با دیدگاه های جوانان آشنایی کامل دارم و از خود آنها شنیده ام که اختلاف سلیقه در مورد ادامه تحصیل،
فرزندآوری، اشتغال یا بازگشت به نزد خانواده ها به زاد بوم جوانان می تواند مبنای اختلاف و طلاق شود. اختلافات دیدگاه های خانواده ها بعد از اتمام تحصیل و عزیمت فرزندان نزد آنها پر رنگ تر شده و در بسیاری از اوقات منجر به جدایی زوجین می شود.
در هر حال آموزش مهارتهای زندگی آن هم نه در قالب یک درس یا یک کتاب در دانشگاه ها، پیشبینیهای اشتغال و مساعدت در تامین مسکن زوجین دانشجو میتواند از اختلافات بعدی و طلاق جلوگیری کند، در غیر این صورت فارغ التحصیلان دانشگاه ها مثل بقیه افراد جامعه از محیط اجتماعی تاثیر خواهند پذیرفت و ضمانت دوام زندگی آنها ضعیف خواهد شد به گونه ای که ۵ تا ۱۰ درصد این
زوجها در ده سال اول بعد از اتمام تحصیل از یکدیگر جدا
می شوند، این گروه افرادی هستند که بدون مشاوره، آینده نگری و ارزیابی با یکدیگر ازدواج کرده اند و فکر می کنند همیشه در دوران دانشجویی باقی می مانند اما وقتی بعد از دوران تحصیل با مسئله اشتغال، نظام وظیفه و مسکن مواجه می شوند، توان مقابله با مشکلات زندگی را ندارند.