به گزارش افکارنیوز،

بیماری حرکت یکی از مشکلاتی است که می‌تواند شیرینی یک سفر را به کام شما تلخ کند. به گفته «جان گلدینگ» استاد روان شناسی کاربردی دانشگاه «وست مینستر» آسیب پذیری کودکان ۸ تا ۱۲ سال، به بیماری حرکت بیشتر است.

اخبار اجتماعی- بزرگ سالانی که از میگرن رنج می‌برند نیز به این بیماری آسیب پذیرتر هستند. فصل سفر‌ها شروع شده است و گرمای هوا نیز هر روز بیشتر می‌شود به همین دلیل راه‌های عملی مقابله با این مشکل آزاردهنده را در ادامه می‌خوانید.

پرهیز از عوامل تحریک کننده
پرواز با هواپیما های کوچک شرایط بدتری نسبت به پرواز با هواپیما‌های بزرگ ایجاد می‌کند. اگر در یک قایق هستید، سعی کنید در وسط قایق که حرکت کمتری دارد قرار بگیرید. درخودرو، صندلی کنار راننده جای بهتری است. بدترین جا، صندلی عقب است، زیرا مشکل‌تر می‌توان بیرون از پنجره را دید.

چشم دوختن به افق
عامل ایجاد بیماری حرکت، همخوانی نداشتن چیزی که چشم می‌بیند با اطلاعات حرکتی است که ازمرکز تعادل گوش داخلی به مغز ارسال می‌شود.

گلدینگ می‌گوید: «چشم دوختن به افق می‌تواند کمک کننده باشد، زیرا در این حالت شما مناظر بیرونی کمتری می‌بینید و بنابراین ناهمخوانی کمتری برای مغز شما ایجاد می‌شود.» مطالعه و نگاه کردن به گوشی همراه مشکل را تشدید می‌کند. «لویزا مردین» مشاور در زمینه مشکلات شنیداری- تعادلی می‌گوید: «سعی کنید سرتان را ثابت نگه دارید. صحبت کردن با دیگران کمکی نمی‌کند، زیرا تکان دادن سر، کاری است که معمولا همراه با صحبت کردن انجام می‌دهیم.»

مشخص شده است که گوش دادن به موسیقی می‌تواند به کاهش مشکل کمک کند. مصرف نیکوتین و غذای سنگین قبل از سفر، بیماری حرکت را تشدید می‌کند.

اقدامات دارویی 
گلدینگ می‌گوید: «مصرف دارو‌های بدون نسخه مثل هیوسین و آنتی هیستامین‌ها می‌تواند مفید باشد.»،
اما این دارو‌ها تاری دید و خواب آلودگی ایجاد می‌کنند. داروی دیگر، «سیناریزین» است که عوارض جانبی کمتری دارد. این دارو بهتر است دو ساعت قبل از سفر مصرف شود.

بعد ازایجاد حالت تهوع، مصرف قرص بی فایده است، زیرا در این حالت دارو نمی‌تواند به خوبی جذب شود. پچ‌های دارویی جایگزینی برای دارو‌های خوراکی هستند (شیوه‌هایی مانند چسب، سوزن‌های نانو که دارورسان تلقی می‌شوند)، اما باید با تجویز پزشک مصرف شوند. به برخی افراد مصرف زنجبیل را توصیه می‌کنند، اما شواهد ضعیفی برای تایید مفید بودن زنجبیل وجود دارد. همچنین شواهدی برای اثبات کارایی مچ بند‌هایی که ادعا می‌شود از بیماری حرکت جلوگیری می‌کنند، وجود ندارد. (همه موارد باید با تجویز پزشک باشد.)

سازگاری با شرایط
موثرترین رویکرد بلندمدت، رویکرد «خوگیری» است که توسط ارتش استفاده می‌شود. در این رویکرد، فرد مرحله به مرحله در معرض مشکل قرار می‌گیرد. او وارد مسیری می‌شود که ممکن است در آن کمی بیمار شود. سپس پیمودن مسیر برای مدتی متوقف و بعد دوباره آغاز می‌شود و به تدریج مدت زمان حرکت افزایش پیدا می‌کند.

این کار به مغز کمک می‌کند به علایم عادت کند و خود را با آن‌ها وفق دهد. با این حال، انجام این کار برای افراد معمولی مشکل است. همچنین به گفته گلدینگ خوگیری مشکل را در شرایط خاصی برطرف می‌کند. اگر شما معمولا درصندلی عقب خودرومی نشینید، با تمرین خوگیری، درخودرو دیگردچار بیماری حرکت نمی‌شوید، اما این تمرین از بروز بیماری حرکت در دریا جلوگیری نمی‌کند.

تنفس کنترل شده
به گفته گلدینگ کنترل تنفس می‌تواند نیمی از تاثیرگذاری دارو‌ها را داشته باشد. در واقع واکنش استفراغ، باعث توقف پیام عصبی برای تنفس می‌شود. در مقابل، اگر شما توجه تان را روی تنفس متمرکز کنید، می‌توانید از واکنش استفراغ جلوگیری کنید. گلدینگ، تمرین تنفس منظم ومداوم را پیش از سفر توصیه می‌کند.