به گزارش افکارنیوز،

برخی بر این باور هستند که در جامعه کنونی و به دلیل اشتغال طیف گسترده‌ای از بانوان، مقررات مربوط به نفقه نیز، دستخوش تغییر شده است و عُرف، زنان شاغل را مستحق نفقه نمی‌داند.

اخبار اجتماعی- در این باره باید گفت که اولاً طبق ماده ۱۱۰۲ قانون مدنی، همین که نکاح به طور صحیح واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین از قبیل مهریه، نفقه، حُسن برخورد و معاشرت و تمکین، در مقابل یکدیگر برقرار می‌شود.

ثانیاً، بر اساس ماده ۱۱۰۶ همان قانون، در عقد دایم، نفقه زن برعهده شوهر است. صِرف برقراری رابطه زوجیت، مرد را مکلف به پرداخت نفقه می‌کند و در این زمینه، تمکین شرط استحقاق زن نسبت به نفقه نیست.

نفقه در شرایط عدم تمکین
اما در صورتی که زن از تمکین خودداری کند و به عبارت دیگر، ناشزه محسوب شود، حق او بر نفقه، معلق بر تمکین خواهد شد. از آن‌جا که طبق قانون و شرع، زنان ممنوع از اشتغال نیستند و تمام درآمد آن ها، مختص به خودشان است و تکلیفی به پرداخت هزینه‌های زندگی مشترک ندارند و از طرف دیگر، متن ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی به طور مطلق، تمامی زنان در عقد دایم را مشمول حکم عام نفقه قرار داده و در این باره در هیچ جایی قایل به تفکیک یا تخصیص نشده است، می‌توان گفت که قطع به یقین، زنان شاغل همچنان مانند زنان خانه دار، مستحق نفقه هستند.