تبلیغات
کد خبر: ۹۵۶۸۶

خاطره ای از کریستین امان پور

کامران نجف زاده، در وبلاگش خاطره ای از مصاحبه کوتاه خود با لری کینگ، مجری بازنشسته سی ان ان، نقل کرده است.

به گزارش افکارنیوز، يکبار يادم هست در نيويورک خواستم در فرصت يک دقيقه اي با لري کينگ مصاحبه کنم.به چشم بر هم زدني نشستم مقابلش و خيلي تند سوالم را پرسيدم.لري کينگ آمدجواب بدهد که خانم کريستين امان پور پريد وسط ماجرا.گفت:"اين کار شما خيلي غير حرفه ايست آقاي نجف زاده!شما بايد اول با دفتر سي ان ان در فلان جا هماهنگ کنيد.امکان ندارد بگذارم مصاحبه کنيد".بعدبلند نچ نچ مي کرد و مي خواست ما را بلند کند.يک خانم ديگري هم که فارسي زبان بود و همکارش با کمال احترام به خانم امان پور هر چه او مي گفت تکرار مي کرد و من محکم به صندلي ام چسبيدم.بعد از لري کينگ خواستند بلند شود و بدون هماهنگي حرفي نزند.پيرمرد تحويل نگرفت.

گفتم ببخشید دیگر ما حرفه ای نیستیم خانم. همین شکلی هستیم. دوباره سوالم را پرسیدم. لری کینگ اینقدر پیرمرد خوبی بود. قشنگ جواب داد.

بخواهی هماهنگ کنی یا هیچ وقت یا وقتی دیگر دیر شده به مقصد می رسی. من بارها تجربه کردم. صدبار با دفتر شیراک تماس گرفتم و بارها نامه دادم نشد. تا اینکه در یک نمایشگاه کشاورزی گیرش آوردم. گرچه محافظ های شیراک حسابی از خجالتم در آمدند وقتی می خواستم از اصل غافلگیری استفاده کنم. سوالم را به زور پرسیدم. شیراک هم جواب کوتاهی داد. تمام تنم کبود شداما مصاحبه را گرفتم.


مدیر برنامه ها می گویند راه این است، چاه این است…تو باید از راه دگر بروی برادر!با مسی هم همین شکلی مصاحبه کردم. باید از اصل غافلگیری استفاده کردبا کانتونا نشد. با زیدان نشد. با سارکوزی نشد. نامه نگاری های ما همه بیهوده بود. گرچه خبرنگارهای غربی لب تر کنند با رییس جمهور ایران مصاحبه می کنند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات