به گزارش افکارنیوز،

به نقل از کوثرخبر، گران سنگ های تراورتن، مس، روی و سرب که از دل شهر گیوی استخراج شده و به دیگر شهرها و استانها صادر می شود، این در حالی است که خود اهالی و البته مسئولان شهرستانی هیچ بهره ای از این گران سنگ ها نمی برند.

اما این تنها مشکل شهر گیوی نیست، گران سنگ های تراورتن و ... این شهر به شهرها و استانهایی همچون اصفهان صادر می شود و در مقابل کاشی و سرامیک اصفهانی رده خارج و یا درجه 5 عاید اهالی گیوی می شود تا شهری که با معادن سرشار، از کم ارزش ترین وسایل ساختمانی بهره مند شود.

نکته قابل تامل این است که نه تنها اهالی شهر گیوی از این صنایع و معادن بی بهره اند بلکه اعتباراتی که برای بهبود وضعیت معیشتی مردم به شهرستان اختصاص داده می شود بخشی از آن برای بهبود، زیرسازی و آسفالت جاده های منتهی به این معادن اختصاص می یابد؛ جاده روستای نیلق که کارگاه پرلیت در آن مسیر فعال است مصداق این عمل مسئولین امر است.

با وجود داشتن آب، خاک، هوا، سنگ و بسیاری از منابع مساعد و مناسب، هنوز چرخ هیچ کارخانه ای در شهرستان کوثر نمی چرخد و این باعث شده است که همگان کوثر را شهرستان محرومین بشناسند؛ و البته این وایه انچنان تکرار شده که مردم به این محرومیت عادت کرده اند.

شهر گیوی با وجود غنای بسیار در فرآوری محصولات معدنی در سطح استان اردبیل، با مشکلات بسیاری مواجه است و سالهاست بهره برداری از این فرآوری ها که می تواند در تولید اشتغال، سرمایه گذاری و توسعه استانی بیشترین نقش را داشته باشد، مغفول مانده است؛ درحالیکه دیگران بهره مندی کافی و لازم را از این معادن می برند.

تنوع معادن سنگ های زینتی، برخورداری از معادن سنگ های گران قیمت و معادن شناسایی شده مس، روی و سرب، موید وضعیت بسیار مناسب و قابل توجه شهر گیوی در حوزه معدنی است.

رودخانه گیوی جایی به فاصله چند متری از مرکز شهر، و یا رودخانه پرآب قزل اوزن از جمله منابعی هستند که می تواند در کنار ظرفیت های معدنی غنی، علیرغم ایجاد صنعت در سطح شهرستان مهاجرت و بیکاری را نیز ریشه کن کند.

 

خروج گران سنگ ترین تراورتن ها از دل گیوی بدون هیچ نفعی