یکی از مدیران صنعت پتروشیمی اعلام کرد:
۲۱%ظرفیت واحدهای پتروشیمی خالی است
در حالی ۲۱ درصد ظرفیت واحدهای پتروشیمی خالی است که این رقم معادل تولید چهار یا پنج مجتمع بزرگ پتروشیمی میشود.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا، علي يزداني ـ مديرعامل سازمان منطقه ويژه پتروشيمي ـ از بزرگترين چالشهاي صنعت پتروشیمی كشور را كمبود خوراك، كيفيت خوراك و قیمت آن دانست و گفت: بر اساس گزارش سال ۹۰ بين ۲۰ تا ۲۱ درصد از ظرفيت صنعت پتروشیمی خالي است و یکی از علتهای اصلی این موضوع، مربوط به خوراك است چه خوراكهاي گازي و چه خوراكهاي مايع.
او با بیان اینکه ظرفیت خالی در مناطق مختلف متفاوت است، توضیح داد: در سرزمین اصلی(مثل اراک، اصفهان، شیراز، خارگ، بجنورد) وضعیت بهتر است به گونهای که در آنجا حدود شش درصد ظرفیت خالی داریم و سهم کمبود خوراک در این شرکتها در مجموع حدود ۰.۶ درصد است. این درحالی است که درصد تولید به ظرفیت در عسلویه(با سهم خوراک حدود ۱۵ درصد) حدود ۸۲ درصد و ظرفیت خالی بدون استفاده آن ۱۸ درصد است.
به گفته وی در ماهشهر مشکل بیشتر است به طوریکه با سهم ۲۹ درصدی خوراک در این منطقه، ۲۱ درصد ظرفیت آن خالی است یعنی حدود ۵/۳ میلیون تن.
یزدانی با اشاره به اینکه علیرغم تلاشهای صورت گرفته در سالهای پیش، روند بر طرف کردن این مشکل کند است، گفت: طبق آخرین گزارشها، تولید مواد پتروشیمی ۷۹ درصد ظرفیت اسمی بوده و در حال حاضر ۲۱ درصد ظرفیت خالی در کشور وجود دارد.
مدیرعامل سازمان منطقه ویژه پتروشیمی با اعلام این که سال گذشته حدود ۹ میلیون و ۷۰۰ هزار تن ظرفیت خالی پتروشیمی در کشور وجود داشته است، یادآور شد: این رقم معادل تولید چهار تا پنج مجتمع بزرگ پتروشیمی میشود.
وی با تاکید بر این که خالی ماندن ظرفیت واحدهای پتروشیمی مربوط به نبود خوارک است، اظهار کرد: وقتی به جزییات میپردازیم میبینیم حدود ۳.۵ میلیون تن یا ۳۵ درصد از ۹ میلیون یا ۱۰ میلیون تن کمبودی که نسبت به ظرفیت اسمی داریم، مربوط به خوراک است که این موضوع نیز ربطی به تحریم ندارد.
مدیرعامل سازمان منطقه ویژه پتروشیمی برای حل مشکل خالی ماندن ظرفیت واحدهای پتروشیمی گفت: شرکت ملی نفت و شرکت ملی گاز ایران باید در کنار صنعت پتروشیمی کشور تکلیف خوراک را معلوم کنند.
او با بیان این که حدود ۲۰ تا ۲۲ درصد اشکالات فرآیندی و حدود ۲۵ تا ۲۶ درصد اشکالات تعمیراتی موجب خالی ماندن ظرفیت واحدهای پتروشیمی شده است، ادامه داد: در این دو بخش هم صنعت پتروشیمی باید از بخش خصوصی کمک بگیرد؛ چرا که اگر یکسری اشکالات فرآیندی سالهای سال در مجموعه پتروشیمی است، یا صنعت با اشکالات تعمیراتی در درون یا بیرون از خود مواجه است در کشور بخش خصوصی توانمند داریم که میتواند آنها را برای پتروشیمی حل کند، مشروط به اینکه صنعت با بخش خصوصی تعامل بیشتری داشته باشد.
** چالش دیگر؛ قیمت خوراک
وی قیمت خوراک را هم چالش دیگر صنعت پتروشیمی دانست و گفت: در تعیین قیمت خوراک نباید نگاه کلان باشد این در حالی است که شرکتهای تامین کننده خوراک صنعت پتروشیمی به این مقوله نگاه بخشی دارند.
به گفته یزدانی با روند فعلی قیمتگذاری خوراکها، الان واحدهایی که خوراکهای مایع استفاده میکنند یا در نقطه سربهسر هستند یا به سمت نقطه زیان حرکت میکنند.
او ادامه داد: وقتی صنعت پتروشیمی سهم ۴۰ تا ۵۰ درصدی در صادرات غیر نفتی و نقش ۵۵ درصدی را در صادرات صنعتی کشور داراست، این رفتارها اصلا زیبنده این صنعت نیست، باید تمام بخشهای کشور در این راه همگام صنعت پتروشیمی باشند و مهمترین گام آنان باید این سه موضوع باشد اول اینکه خوراکهای مورد نیاز صنعت را به موقع و به اندازه و با کیفیتی که مورد درخواست صنعت پتروشیمی است تامین کنند، دوم اینکه تضمین بدهند که این خوراکها را به مدت حداقل ۱۵ سال تامین خواهند کرد و سوم اینکه قیمت این خوراکها منطقی و متضمن منافع دو طرف و تامین کننده سودی مشابه سود تولیدکنندگان در کشورهای
رقیب باشند.
به گفته او در كشورهاي رقيب مانند عربستان و قطر قراردادهاي بلندمدت خوراك با قيمت مشخص بسته ميشود.