سال تولید ملی کشاورزی؛ محور توسعه
۱۰۰ هزار تن سیبزمینی دور ریخته شد
در سال «حمایت از تولید ملی، کار و سرمایه ایرانی» انتظار میرود از محصولات کشاورزی به عنوان تولید و سرمایه ملی حمایت شود اما خبر از دورریختن ۱۰۰ هزار تن سیبزمینی به گوش میرسد؛ محصولی که برای تولید هر کیلوی آن حدود ۶۰۰ تومان هزینه آب، سم، کود، بذر و کارگر صرف میشود.
به گزارش افکارنیوز، حسن محمدي ـ رييس اتحاديه سيبزمينيكاران ـ با بيان اين خبر به ايسنا اظهار كرد: كشاورزان ۱۰۰ هزار تن سيبزميني را به عنوان بذر بالاجبار كشت كردند اما به دليل نداشتن بازار و مازاد بر مصرف كشور اين ميزان توليد جذب نشد و كنار جادهها و رودخانهها دور ريختند كه فاجعه زيست محيطي در بر دارد.
وی با بیان اینکه مستندات دوریخته شدن این میزان محصول موجود است، گفت: ۱۵ هزار تن از این محصول در استان همدان، ۲۰ هزار تن در استان کردستان و هفت هزار تن در استان فارس، شش هزار تن در استان اصفهان و بخشی دیگر در استان گرگان تولید شده بود.
محمدی تصریح کرد: اکنون شش هزار تن سیبزمین در استان اصفهان در سردخانه مانده و کشاورز قادر به پرداخت حق سردخانهدار نیست؛ بهطوری که سردخانهدار فقط از کشاورز کرایه حمل این محصول برای دورریختن را خواسته است!
رییس اتحادیه سیبزمینیکاران تصریح کرد: این مشکلات به دلیل نداشتن الگوی کشت، تناوب زراعی و بذر سالم است.
محمدی تاکید کرد: مسوولان نه برای کشاورز، بلکه برای حفظ منابع پایه آب و خاک، انرژی و محیط زیست از خواب غفلت بیدار شوند چراکه در حال حاضر هیچ ابزاری برای ساماندهی این محصول وجود ندارد و کشاورز رها شده است؛ هر کس به هر اندازه که بخواهد، میکارد و منابع را نابود میکند، اما عدهای انگشتشمار از این محصول به ثروت میرسند.
این درحالی است که برای تولید هر کیلو سیبزمینی بیش از ۸۶۰ لیتر آب نیاز است لذا تولید هر کیلوگرم سیبزمینی حدود ۳۰۰ تومان هزینه آبیاری دارد. غیر از هزینه آبیاری هزینه مصرف نهادههای کود و سم و بذر و دستمزد کارگری به این مبلغ اضافه میشود که به گفته تولیدکنندگان قیمت تمام شده این امور در تولید هر کیلو سیبزمینی ۳۰۰ تومان است لذا برای تولید هر کیلو سیبزمینی حدود ۶۰۰ تومان هزینه میشود.
۱۸۰ هزار هكتار سطح زيركشت محصول سيبزميني در كشور وجود دارد كه از هر هكتار آن به طور متوسط ۲۵ تن محصول برداشت ميشود و سالانه ۴.۵ تا پنج ميليون تن سيبزميني در ايران توليد ميشود كه تقريبا مازاد مصرف كشور بوده و به دليل نداشتن الگوي كشت اين محصول هرساله با مشكل بازار مصرف مواجه است، چرا كه در سالي با افزايش قيمت مواجه شده و در ويترين مغازههاي ميوهفروشي جاي ميگيرد و سال بعد به دليل افزايش سطح زير كشت آن از سوي كشاورزان با افزايش و مازاد توليد مواجه ميشود؛ بهطوري كه در زمين ميماند و حتي برداشت آن توجيه اقتصادي ندارد.