قیمت طلای جهانی امروز دوشنبه ۸ تیر ۱۴۰۵

 بازار جهانی طلا هفته جدید را با افت قیمت آغاز کرد؛ افتی که در فضایی آمیخته از نگرانی‌های تورمی، احتمال افزایش نرخ بهره و تحولات سیاسی میان ایران و آمریکا رقم خورد. تضعیف آتش‌بس شکننده میان دو کشور و همزمان، انتشار اخبار مربوط به ازسرگیری مذاکرات، جهت‌گیری بازار فلز زرد را تغییر و فشار فروش را افزایش داد.

افت قیمت طلا در معاملات آسیایی

قیمت طلا در معاملات روز دوشنبه آسیا در بحبوحه نگرانی‌های جدید درباره تورم و افزایش نرخ بهره، پس از تبادل آتش میان ایران و آمریکا در آخر هفته که آتش‌بس شکننده را تضعیف کرد، کاهش یافت. با انتشار گزارشی مبنی بر توافق هر دو طرف برای توقف حملات و برگزاری مذاکرات بیشتر در این هفته، قیمت شمش طلا نیز کاهش یافت.

بر این اساس، قیمت طلای فوری در آغاز معاملات، با ۰.۸ درصد کاهش به ۴۰۵۵.۵۰ دلار در هر اونس رسید، در حالی که معاملات آتی طلا با ۰.۷ درصد کاهش، ۴۰۶۹.۲۵ دلار در هر اونس قیمت‌گذاری شد. طلا در لحظه تنظیم این گزارش با قیمت ۴۰۶۴ دلار داد و ستد می‌شود و پس از یک نوسان افزایشی، دوباره نزولی شده است.

فشار سیاست پولی و دلار قوی بر بازار طلا

طلا هفته گذشته در بحبوحه نگرانی‌های فزاینده مبنی بر افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو آمریکا در اواخر امسال، به پایین‌ترین حد خود در هشت ماه گذشته رسید. توافق اخیر صلح آمریکا و ایران به کاهش برخی نگرانی‌ها در مورد تورم ناشی از انرژی کمک کرد؛ به‌ویژه با توجه به اینکه قیمت نفت در هفته گذشته به شدت کاهش یافت و به سطوح قبل از جنگ بازگشت.

با این حال، فلز زرد همچنان تحت فشار دلار قوی و بازده بالای اوراق خزانه‌داری قرار دارد. داده‌های CME Fedwatch نشان می‌دهد بازارها احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو تا پایان سال ۲۰۲۶ را بیش از ۳۰ درصد برآورد می‌کنند. انتشار داده‌های قوی تورم در ایالات متحده و همچنین سیگنال‌های مثبت از جلسه ژوئن فدرال رزرو نیز به تشدید نگرانی‌ها درباره ادامه سیاست‌های انقباضی پولی دامن زده است.

کاهش همزمان قیمت سایر فلزات گرانبها

سایر فلزات گرانبها نیز در اوایل روز دوشنبه با کاهش قیمت مواجه شدند. در این میان، نقره نقدی با ۱.۳ درصد افت به ۵۸.۴۴۳۵ دلار در هر اونس رسید و پلاتین نقدی نیز با ۱.۱ درصد کاهش، ۱۶۲۲.۳۴ دلار در هر اونس معامله شد.

به‌طور کلی، نرخ‌های بهره بالاتر برای طلا و سایر فلزات گرانبها نشانه‌ای منفی تلقی می‌شود، زیرا افزایش هزینه فرصت، جذابیت سرمایه‌گذاری در دارایی‌های بدون بازده را در مقایسه با اوراق بدهی کاهش می‌دهد.