قطار هایی به سوی دیار باقی!!!
روزگاری قطار جزء امن ترین روشهای مسافرت در ایران محسوب می شد اما طی دو سال اخیر تنها روش مسافرت امن نیز به شدت نا امن شده است.
سرویس اقتصادی افکار نیوز - ایران در ازای هر ۱۰۰هزار نفر ۴۱ نفر در حوادث جاده ای کشته می شوند که از این لحاظ در رده کشورهای پر حادثه محسوب می شویم.
از طرفی سوانح هوایی نیز در کشور بالاست. ۹سانحه هوایی تنها طی سال ۸۸ گواه این موضوع است.
در چنین شرایطی روزگاری قطار جزء امن ترین روشهای مسافرت در ایران محسوب می شد اما در دو سال اخیر تنها روش مسافرت امن نیز به شدت نا امن شده است.
تردید در امنیت حمل و نقل ریلی اولین بار فروردین ماه ۸۸ به طور جدی در ذهن مردم مورد سوال قرار گرفت. ۱۹ فروردین ۸۸ دو واگن قطار باری از ریل کاشان – قم خارج شد که علتش را سرعت بالای قطار اعلام کردند.
به گزارش سرویس اقتصادی افکار نیوز، اگر سرعت بالای این قطار باری توجیح اولین سانحه سال ۸۸ اعلام شد، دو ماه بعد این توجیح دیگر قابل قبول نبود. چرا که خروج قطار بم – زاهدان در ۱۹ خرداد همان سال و درست در روز افتتاح، تعجب همه را برانگیخت. این که چطور می توان قطاری با سرعت ۲۰ کیلومتر در ساعت که به صورت نمایشی حرکت می کند را واژگون کرد، خود از عجایب روزگار است!
هنوز این شاهکار مهندسی حمل و نقل ریلی از اذهان پاک نشده بود که باز در کمتر از دو ماه بعد یعنی ۲۷ مهر ماه، سانحه بعدی برای قطار مسافربری تهران کرمان در حوالی روستای شیرینآب کاشان رخ داد. درپی این حادثه چندین سالن از این قطار جدا شد اما خوشبختانه تلفات جانی در پی نداشت.
اما به فاصله دو ماه بعد دیزل قطار مسافربری میانه - تهران مقارن ساعت ۴۵/۲۳ دقیقه چهارشنبه شب ۲۶ آذر ماه درایستگاه کرج از ریل خارج شد که باز هم خوشبختانه به مسافرین آن آسیبی نرسید ولی باعثتوقف قطارهای این مسیر شد.
اما بالاخره آن حادثه دلخراش تنها ۶۰روز بعد در سوم بهمن ۸۸ اتفاق افتاد. طی این حادثه قطار توربوترن مشهد - تهران در ایستگاه آزادور شهرستان جغتا از ریل خارج و واژگون شد. متاسفانه این حادثه بیش از ۲۲ مجروح و ۸ کشته برجای گذاشت و علت بروز این حادثه در ابتدا سرعت بالا و بعدا عامل انسانی تشخیص داده شد.
هنوز زخم ایجاد شده از این سانحه التیام نیافته بود که در ۲۷ بهمن، دو واگن از قطار خرمشهر – تهران که جزء قطارهای انتقال کاروان راهیان نور بود دچار اتش سوزی شد که یکی از سالنهای قطار در ایستگاه ملکآباد قبل از ایستگاه اراک متوقف و مسافران به سالنی دیگر منتقل شدند.
خوشبختانه مسئولان قطار در حوالی شهرستان شازند بین ایستگاههای ملکآباد و اراک متوجه سانحه میشوند که سانحه در واگنهای۳ و ۴ اتفاق افتاده است. وگرنه خدا می دانست که چه فاجعه دیگری به وجود می آمد.
به این ترتیب سال ۸۸ حمل و نقل ریلی کشور با ۶ حادثه خطرساز به پایان رسید.
اما سال ۸۹ اولین حادثه ریلی در ۱۲ اردیبهشت اتفاق افتاد. در این حادثه دو واگن قطار باری مخصوص حمل گازوئیل که برای بارگیری عازم اهواز بود در ورودی شهر رباط کریم از ریل خارج شد. مدیرکل راه آهن استان تهران علت این حادثه را انحنای ایجاد شده در ریل به علت تغییر مسیر ریل، خالی بودن مخازن قطار و کاهش سرعت قطار درنزدیکی ایستگاه که موجب ضربه زدن واگن ها به هم و خارج شدن قطار از ریل شده است، بیان کرد.
سپس فقط یک ماه بعد در ۲۹ تیر ماه باز هم خروج قطار باری خط آهن محور جنوب حد فاصل درود - اندیمشک حادثه آفرید و بر اثر این سانحه ۷ واگن باری حامل پودر سنگ از ریل خارج و ۵۰ متر خط این محور تخریب شد و این مسیر باعثبسته شدن ۴ ساعته خط آهن تهران - جنوب شد.
اگر سال ۸۸ به فاصله هر دوماه یک سانحه اتفاق می افتاد از شاهکارهای مدیریتی آنکه در سال ۸۹ فاصله بین سوانح به ساعت رسید! در ۲۴ مهرماه دو قطار مسافربری تهران - مشهد و بالعکس در ایستگاه راه آهن دامغان به فاصله چند ساعت از خط خارج شدند.
قطار اول با ۴۱۵ مسافر بلافاصله پس از ترک ایستگاه دامغان در فاصله ۵۰۰ متری ایستگاه دچار سانحه شد. طی این حادثه یک واگن از ۶ واگن این قطار مسافربری از خط خارج شد که خوشبختانه به مسافران قطار توربوترن مشهد - تهران صدمه ای وارد نشد. هنوز چند ساعتی از این سانحه نگذشت که در همین ایستگاه و در ریل روبرویی دو واگن انتهایی قطار عادی مسافری تهران به مشهد از ریل خارج شدند.
این سوانح ریلی در حالی صورت می گیرد که هزینه بلیط طی همین دوسال افزایش چشمگیری داشته است و دیگر قطار چون گذشته وسیله ای ارزان قیمت برای مسافرت محسوب نمی شود.
به این ترتیب به نظر می رسد تنها این هواپیماهای فرسوده نیست که مسافران را به دیار باقی می فرستد بلکه حمل و نقل ریلی نیز توانایی حمل مسافر به دیار باقی را دارد!