تبلیغات
کد خبر: ۲۸۰۷۹

بدهکار هزار میلیارد تومانی، طلبکار شد!

خبرگزاری کار(ایلنا) که در پوشش حمایت از کارگران فعالیت می کند، ضمن مصاحبه با یکی از افراد نزدیک به اصلاح طلبان، فرد دانه درشتی را که یک هزار میلیارد تومان بدهی بانکی معوقه دارد، «قهرمان ملی» خواند!

به گزارش افکار،کیهان نوشت:محمدرضا سبز عليپور به عنوان رئيس مؤسسه اي موسوم به مركز تجارت جهاني ايران شناخته مي شود و در دولت اصلاحات باني برخي مراودات خارجي اصلاح طلبان بود. وي در مصاحبه با ايلنا درباره يك بدهكار بانكي كه داراي بدهي معوقه هزار ميليارد توماني است، گفت او نه تنها مفسد نيست بلكه انساني قابل احترام و كارآفرين و در كل يك قهرمان ملي است!

سبزعلیپور ادامه داد: فرد مورد نظر طی چهل سال گذشته طبق اعتراف جناب آقای آقامحمدی بهترین صنایع را در رشته کاری خود نه تنها در سطح ایران بلکه در سطح خاورمیانه و حتی جهان احداثکرده است. بهترین محصولات را تولید و به سراسر دنیا صادر کرده، بیش از ۵۰۰۰ نفر کارگر، کارمند، مهندس و مدیر ارشد در کارخانجات و شرکتهای او مشغول به کار هستند.
شما قضاوت کنید وقتی که یکی از کارخانجات این مرد بزرگ هر سه ماه بیش از ۱۰۰۰ میلیارد تومان مواد اولیه نیاز دارد پس آیا مبلغ ۱۰۰۰ میلیارد تومان وام تنخواه گردان برای صنایع ایشان خیلی زیاد است که چنین آن را بزرگ می کنند و تحویل جامعه می دهند؟
وی همچنین گفت: «در سایر کشورهای جهان هر کسی بتواند بیشترین وام را از بانکها اخذ و آن را در راه سالم سرمایه گذاری کند نه تنها از وی قدردانی می شود بلکه تخفیف هایی نیز در سود تسهیلات به وی اعطاء می شود اما در کشور ما به دلیل نبود برنامه ریزی صحیح در شبکه اعتباری بانکها و سیستم انقباضی مؤسسات پولی و در نتیجه عرضه کم و تقاضای زیاد برای دریافت تسهیلات، موجب شده تا هر کسی که موفق به دریافت وام از بانک ها شود زیر ذره بین قرار گرفته و سریعاً انگشت اتهام به سوی وی نشانه رود بدون آنکه بررسی شود که تسهیلات دریافتی صرف چه اموری شده و آیا در رشد و توسعه اقتصاد کشور سرمایه گذاری شده یا خیر.»
با این اظهارات مغالطه آمیز که طی روزهای اخیر از سوی برخی افراد دیگر هم عنوان شده، لابد مردم و بانک مرکزی باید چیزی هم دستی به این جناب بدهکار هزار میلیارد تومانی و امثال وی بدهند! صاحبان این منطق سفسطه آمیز روشن نمی کنند که داشتن کارخانه و پرداخت شماری کارگر، توجیهی برای فرار از بازپرداخت بدهی های هزاران میلیارد تومانی می شود؟ یعنی به قول آقای سبزعلی پور باید آن هزار میلیارد تومان را نه بدهی بلکه «تنخواه گردان ناچیز» حساب کرد و بخشید؟! از کی تا به حال تأخیر در بازپرداخت بدهی های کلان بانکی و نپرداختن آن جزو شرایط احراز عنوان «قهرمان ملی» شده است؟
همچنین باید پرسید صرف «اخذ بیشترین وام بانکی» و عدم پرداخت آن در کجای دنیا مورد قدردانی واقع می شود؟ ضمن اینکه براساس استدلال نبوغ آمیز رئیس «مرکز تجارت جهانی ایران»، هرکس می تواند وام کلان بانکی بگیرد اما در ازای مطالبه اقساط، بلافاصله ادعا کند که آن وام را صرف رشد و توسعه اقتصاد کشور کرده و بنابراین بازپس نمی دهد! آیا امثال آقای سبزعلی پور حاضرند از کیسه و جیب خویش وام هایی این چنین پرداخت کنند؟ و آیا منطق اقتصادی در تجارت جهانی هم این گونه است؟!
فارغ از تشخيص مصداق فساد اقتصادي، واقعيت اين است كه پرداخت وام هاي بانكي- به مفهوم روشن وام يعني پولي كه قرض گرفته شده و در وقت تعهد شده بازپس داده مي شود- صرفاً به شرط بازپرداخت انجام مي شود و با هيچ توجيه و تأويلي نمي توان از تأديه آن طفره رفت.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات