جای خالی توسعه حمل و نقل ریلی
۶۰۰میلیارد تومان برای فرودگاهی با یک پرواز روزانه!
هادی قوامی، نماینده مردم اسفراین در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون برنامه و بودجه، می گوید: «بنا نیست ما در کشور در همه امور متخصص شویم و همه تولیدات را در همه زمینه ها داشته باشیم. قطعا باید متناسب با توانمندی ها حرکت کنیم.»
ایرانی ها به همان اندازه که از صنایع ساخت خودروی ایران ناراضی هستند، از صنایع هوایی نیز دل خوشی ندارند.
به گزارشافکارنیوز؛ درکنار مردم عادی، بسیاری از کارشناسان تاکید می کنند که در هیچ جای دنیا، هیچ کشوری وجود ندارد که در تمام صنایع به خودکفایی رسیده باشد و یا به تکنولوژی کامل آن صنعت رسیده باشد. اکنون در حالی منابع صرف صنعت زیان ده هواپیمایی می شود که صنایع ریلی که دارای ظرفیت بیشتری نسبت به صنعت هوایی است و جای پیشرفت زیادتری دارد، تقریبا رها شده و در حد صنعتی سنتی باقی مانده است.
هادی قوامی، نماینده مردم اسفراین در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون برنامه و بودجه، می گوید: «بنا نیست ما در کشور در همه امور متخصص شویم و همه تولیدات را در همه زمینه ها داشته باشیم. قطعا باید متناسب با توانمندی ها حرکت کنیم.»
وی تاکید می کند: «اگر ما در صنعت ریلی و گسترش حمل و نقل ریلی چه در داخل کلان شهرها که به صورت مترو است یا در بین شهرها که به صورتراه آهن و حمل و نقل ریلی است، سرمایه گذاری ویژه ای انجام و آن را گسترش دهیم قطعا مسیر توسعه کشور نقطه عطفی خواهد یافت.»
قوامی در تشریح مزایای توسعه صنایع ریلی افزود: «در این صورت بهای حمل و نقل را به یک سوم کاهش خواهد یافت و مشکلات کم خواهد شد. بنابراین این یک نیاز فعلی برای ایران است.»
به عقیده نماینده مردم اسفراین در مجلس شورای اسلامی: «اگر در بین مسیرهای تهران مشهد، تهران تبریز یا تهران به هر نقطه ای قطارهای برقی توسعه یابد، به طور مثال زمان سفر از تهران به مشهد ۳ساعت کاهش خواهد یافت. در این صورت ضمن اینکه سفر ایمن تر خواهد بود، مشکلات آن نیز کم خواهد شد.»
وی ادامه می دهد: «به طور مثال در خراسان شمالی فرودگاهی احداثشده است که روزانه یک پرواز از آن انجام می شود. محل این فرودگاه یا هزینه ساخت این فرودگاه بالغ بر ۶۰۰میلیارد تومان با در نظر گرفتن ارزش زمین آن است. از این فرودگاه یک پرواز بیشتر در روز انجام نمی شود و این یک پرواز هم به دلیل کوهستانی بودن منطقه، اغلب با مشکل روبروست و در کل این فرودگاه توجیه اقتصادی ندارد. امثال این فرودگاه در کشور فراوان است. درحالیکه اگر ارزش فعلی همین فرودگاه که بالای ۶۰۰میلیارد تومان است در اختیار صنایع ریلی استان قرار می گرفت، می توانستیم شبکه ریلی استان را به شبکه اصلی وصل کنیم.
درنتیجه نیازهای حمل و نقل صنایع استان مثل پروشیمی سیمان یا فولاد و غیره و حتی محصولات کشاورزی با استفاده از صنایع ریلی انجام می شد. در این صورت هزینه حمل و نقل یک سوم هزینه حمل و نقل جاده ای می شد. حمل و نقل مسافری نیز همینطور. همچنین فاصله بجنورد تا تهران نیز هشت و نیم الی ۹ ساعت خواهد شد.»
عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس می افزاید: «از سوی دیگر تقاضا برای این صنایع بیشتر است و مشکلات آن کمتر است. ما فرودگاهی احداثکرده ایم که از ۷ روز هفته تنها ۵روز آن پرواز دارد و این ۵ پرواز در نهایت ۶۰ مسافر را جابجا می کند. اما قطار مسافری با ۲۰واگن و هرواگن نیز ۶۰ مسافر را در نظر بگیرید. این ۶۰ مسافر به ۲۰۰ مسافر افزایش می یابد و ظرفیت حمل و نقل مسافر افزایش می یابد.
درنتیجه توجیه اقتصادی برای سرمایه گذاری های اصلی در استان ایجاد می شود. به طور مثال در این صورت می توان سنگ آهن را از راه ریلی از خواف به استان انتقال بدهیم و در استان به کندله و کنستانتره تبدیل کنیم. در این صورت بسیاری از سرمایه گذاری ها و اشتغال را در استان افزایش، هزینه حمل و نقل کاهش، می یابد. اینها نقطه عطفی در مسیر توسعه کشور خواهد بود.»
وی تاکید می کند: سرمایه گذاری و توسعه صنایع ریلی یک مبالغه نیست بلکه یک بررسی کارشناسی شده است و هزینه خیلی از این فرودگاه های فاقد توجیه اقتصادی در جای درست مصرف خواهد شد، بهره وری افزایش خواهد یافت و جمعیت زیادی در هر استان از این خدمات بهره مند خواهند شد. درنتیجه شرایط را برای تامین نیازهای حمل و نقل بهتر و کاراتر خواهد کرد.