به گزارش افکارنیوز، دیپلماسی انرژی ایران در دولت تدبیر و امید چرخشی ۱۸۰ درجه ای داشته است به طوری که همزمان با مذاکره و نشان دادن چراغ سبز برای بازگشت شرکت های اروپایی به صنایع نفت، گاز و پتروشیمی ایران، روند مذاکرات با کشورهای منطقه آمریکای جنوبی متوقف و یا پیشرفتی لاک پشتی دارد.

بر این اساس سال گذشته دفتر منطقه ای شرکت ملی نفت ایران در سانتاکروز اکوادر تعطیل شد و برخی از فعالیت‌های مشترک نفتی با کشورهای منطقه آمریکای جنوبی همچون ونزوئلا، اکوادر، بولیوی و نیکاراگوئه به حالت تعلیق درآمد.

رکن الدین جوادی معاون وزیر نفت سال گذشته با تائید تعطیل شدن دفتر شرکت ملی نفت ایران در آمریکای جنوبی، گفته بوذ: از بولیوی خارج شده‌ایم و دفتر بولیوی تعطیل شده است، ضمن آنکه بسیاری از دفاتر دیگر نفتی آمریکای لاتین به دلیل غیر اقتصادی بودن به تدریج تعطیل می شوند.

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران با اعلام اینکه سرمایه گذاری نفتی در منطقه آمریکای جنوبی واقعا توجیه اقتصادی نداشت و بیشتر به پشتوانه اهداف سیاسی دنبال می شد، تاکید کرده بود: شرکت ملی نفت ایران را باید اقتصادی اداره کرد نه سیاسی.

در همین حال برخی از مذاکرات شرکت‌های نفتی ایران در ونزوئلا هم متوقف شده است به طوری که محمدجواد شمس مدیرعامل پتروپارس با بیان اینکه مذاکرات با شرکت ملی نفت ونزوئلا " PDVSA " منجر به آغاز همکاری‌های مشترک بین دو طرف به منظور توسعه میادین نفتی این کشور نشد، اظهار کرده است: فعالیت‌های نفتی مشترک پتروپارس با ونزوئلا به طور کامل متوقف شده است.

اولتیماتوم جدید نفتی ایران به ونزوئلا

در ادامه توقف فعالیت‌های نفتی ایران در منطقه آمریکای جنوبی، تاخیرهای متعدد سرمایه گذاران ونزوئلایی در طرح ساخت پتروشیمی ونیران هم با واکنش مسئولان شرکت ملی صنایع پتروشیمی روبرو شده است.

محمود احمدی نژاد و هوگو چاوز، روسای سابق جمهوری اسلامی ایران و ونزوئلا هفت سال قبل در عسلویه کلنگ ساخت یک مجتمع پتروشیمی تولیدکننده متانول را به زمین زدند.

بر اساس این توافق تهران – کاراکاس که از آن به عنوان بزرگترین قرارداد در دست اجرای نفتی این کشور به شمار می رود قرار بود در مدت سه سال یک مجتمع تولید متانول با ظرفیت سالانه یک میلیون و ۶۵۰ هزار تن در سایت دوم منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس ساخته شود.

برای اجرای این پروژه پتروشیمیایی، پس از تاسیس شرکت مشترک " ونیران "، شرکت پتروشیمی بین‌الملل ایران ۴۹ درصد، سرمایه گذاری صنایع پتروشیمی یک درصد، پکی ون ونزوئلا ۴۹ درصد و شرکت سرمایه گذاری ونزوئلا(آی. پی. اچ. ال) یک درصد سهم این طرح را در اختیار گرفتند.

از سوی دیگر مطابق با برآوردهای انجام گرفته به منظور ساخت این مجتمع ۱.۶ میلیون تنی متانول به حدود ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه گذاری نیاز بود که مذاکرات متعددی در تهران و کاراکاس در خصوص نحوه تامین منابع مالی این پروژه پتروشیمیایی انجام شد.

با گذشت هفت سال از آغاز کلنگ زنی این پروژه پتروشیمیایی عسلویه تاکنون هیچگونه پیشرفت اجرایی حاصل نشده است که حتی تاکنون منابع مالی و اعتباری این طرح نفتی تامین نشده است.

احتمال اخراج ونزوئلایی‌ها از پتروشیمی ونیران

مرضیه شاهدایی در حاشیه برگزاری نمایشگاه ایران پلاست در پاسخ درباره آخرین وضعیت احداثمجتمع مشترک پتروشیمی بین ایران و ونزوئلا(ونیران) در در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، گفت: تاکنون کشور ونزوئلا هیچ گونه مشارکت مالی و فنی در روند احداثاین مجتمع پتروشیمیایی در عسلویه نداشته است.

مدیر طرح‌های شرکت ملی صنایع پتروشیمی با اعلام اینکه در شرایط فعلی تمامی فعالیت‌های فنی و مطالعاتی احداثاین مجتمع تولید کننده متانول با سرمایه گذاری ایران انجام شده است، تصریح کرد: در کنار ساخت پتروشیمی ونیران در عسلویه قرار بود که پروژه ای مشابه نیز با سرمایه گذاری ایران در ونزوئلا احداثشود که متاسفانه از این پروژه هم خبری نیست.

این مقام مسئول با اشاره به مکاتبات گسترده با طرف ونزوئلایی برای شتاب بخشیدن به روند مشارکت خود در ساخت این مجتمع پتروشیمی، اظهار داشت: با توجه به روند فعلی مشارکت ونزوئلا در ساخت پتروشیمی ونیران به احتمال زیاد در کمیته بررسی طرحهای پتروشیمی سرمایه گذار ونزوئلای این پروژه تغییر میخواهد کرد.

ایران و ونزوئلا در زمان هوگو چاوز ریاست جمهوری سابق این کشور در حوزه صنایع نفت، گاز و پتروشیمی همکاریهای متعددی همچون ایجاد شرکت نفتکش مشترک، توسعه میادین نفت و گاز دو کشور همچون فاز ۱۲ پارس جنوبی، دوبوکوبی ونزوئلا، ساخت پالایشگاه نفت در سوریه را آغاز کردند که هیچ یک از این توافقها تاکنون اجرایی نشده است.