حسن سبحانی در گفتوگو با «افکارنیوز» متذکر شد:
واگذاری غیرواقعبینانه باشگاههای پرسپولیس و استقلال
عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران اعتقاد دارد ما فقط تصمیم میگیریم بخشهای مختلف را خصوصی کنیم و به اینکه متقاضی آن کیست، فکر نمیکنیم؛ این در حالی است که اداره کشور باید واقعبینانه صورت بگیرد.
- در حالی که تلاش دولت برای واگذاری پرسپولیس و استقلال در سال ۱۳۹۳ بینتیجه ماند، در روزهای گذشته سازمان خصوصیسازی نوبت اول از آگهی سومین مزایده پرسپولیس را منتشر کرد.
طبق آنچه که پیشبینی میشد، تغییری در قیمت پایه دو باشگاه رخ نداده است. قیمت پایهای که برای این دو باشگاه در نظر گرفته شده، ۲۹۰ میلیارد تومان است؛ مبلغی که در نگاه اول، بسیاری از کارشناسان را بر آن داشت تا این رقم را غیرکارشناسانه بدانند. بههرحال پاکتها در مزایده سوم، روز نهم اردیبهشت ۹۴ گشوده خواهد شد و این در حالی است که کماکان تردیدهایی در مورد حضور مشتریان در این جلسه نیز وجود دارد.
به باور برخی از کارشناسان و تحلیلگران اقتصادی، در انجام امر خصوصیسازی، به موضوع خریداران و نحوه خصوصیسازی دقت نمیشود.
حسن سبحانی، عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران در این باره با اشاره به واگذاریهای غیرواقعبیانه در کشور، به «افکارنیوز» گفت: به نظر من خیلی از قوانین ما در بسیاری از موارد متناسب با شرایط اقتصادی کشور نیست.
وی افزود: بدیهی است که خصوصیسازی امر خوبی است، اما نحوه انجام آن نیز اهمیت دارد.
سبحانی با بیان اینکه خصوصیسازی به این معناست که مردم کارشان را خودشان انجام دهند، تصریح کرد: هر کسی در شرایطی که مردم امکان تولید دارند، بگوید مردم تولید نکنند، شکی نیست که فکر مریضی دارد.
عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران متذکر شد: اما خصوصیسازی یک مفهومی است که بستر اجرای مناسب خود را میخواهد. برای مثال، موفقیت خصوصیسازی در انگلستان یا آمریکا به این دلیل بوده که آنها به لحاظ درجه توسعهیافتگی، سطوح بالای توسعهیافتگی را طی کردهاند و شفافیت فراوانی در اقتصاد آنها وجود دارد.
سبحانی افزود: اما وقتی این طرح به ایران میآید که شفافیت وجود ندارد و به لحاظ جامعهشناسی مردم و عده زیادی از افراد تفکر تجارتشان بیشتر از تولیدشان است، موفق نخواهد بود.
وی اظهار داشت: در حال حاضر احساس مردم این است که از طریق کاسبی، تجارت، خدمات و واسطهگری راحتتر میشود پول به دست آورد، بنابراین به جای اینکه به افزایش تولید یک بنگاه فکر کند، به تبدیل آن واحد به بیکاری و بعد از مدتی، فروش زمین به قیمتهای بالا میاندیشد.
عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران در ادامه تصریح کرد: من میخواهم بگویم که قانون باید متناسب با ساختار عینی و ذهنی مردم باشد، اما ما به دلیل اینکه این مسایل را بعضا نادیده میگیریم، در عمل موفق نیستیم و از کنار آن، مفاسد و گرفتاریهای زیادی بروز میکند.
سبحانی با بیان اینکه خصوصیسازی عبور با احتیاط از چراغ زرد راهنماست، گفت: باید قوانین بهگونهای باشد که برای یک دوره ۱۰،۱۵ ساله پیشبینی شود و در آن هم فقط به نفس واگذار کردن و پول گرفتن و در بودجه دولت خرج کردن فکر نکنیم.
وی تاکید کرد: ما باید به این موضوع فکر کنیم که این بنگاهها بعد از واگذاری به فعالیشان ادامه میدهند یا خیر تا اینکه در اجرا کمترین آسیب را داشته باشیم.
عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران با بیان اینکه ما حتی به خریداران در واگذاریها دقت نمیکنیم، تصریح کرد: ما فقط تصمیم میگیریم بخشهای اقتصادی را خصوصی کنیم و به اینکه متقاضی آن کیست، فکر نمیکنیم.
سبحانی با ذکر مثالی متذکر شد: در همین روزها باشگاههای ورزشی را میخواهند بفروشند. هفتهها میگذرد و اعلام میکنند خریدار ندارد. این معنایش چیست؟ یعنی ما فروشندهای هستیم که کالای خودمان را حتی بدون این که خریدار دارد یا ندارد، عرضه میکنیم. به عبارتی، این اقدام ما تا این اندازه غیرواقعبینانه است.
وی با بیان اینکه ممکن است تقاضا وجود داشته باشد، اما قیمتی که اعلام میشود، مورد قبول واقع نشود، اظهار داشت: من میخواهم بگویم اداره کشور باید واقعبینانه صورت بگیرد و غیرواقعبینانه اگر عمل کنیم، موفق نمیشویم.