به گزارشافکارخبر، خوش آب و هوا، دنج و اکازیون… خوراک بالای شهر نشین‌ها و مرفهین.. مگر می‌شود اگر پولش را داشته باشی جاهایی مثل کلاردشت و گردنه حیران را رها کنی و درآن جا ویلاسازی نکنی… چه چیزی بهتر از داشتن یک آلونک از نوع متمولانه‌اش در بهترین مناطق و سر سبزترین نقاط کشور ایران… اینکه جایی باشد تا در ایام فراغت و رفاه زمانه، دلت را به دریا بزنی و روحت را فارغ از روزهای پردغدغه شهر، در این جور جاها بگذرانی و طراوت چند روزه زندگی در این ویلاها را با دنیا عوض نکنی… البته اگر مدیر باشی و یا صاحب مقام هم می‌توانی راحت‌تر کارت را به پیش ببری مثلا ممکن است در گوشه، کناری نفوذی بزنی و به دور از تشریفات معمول و داستان‌های تکراری خرید و… کاری کنی کارستان… اینکه زمین بکر خدا را از آن خود کنی… هرچند غیرقانونی اما شیک و مجلسی!… آن وقت است که می‌شوی یکی از مجموعه زمین‌خوارانی که هر از گاهی خبرش در گوشه و کناری رسانه‌ای می‌شود و برای چند روز، جزئی از اخبار روزنامه‌هاست و دست آخر هم این جریان فراموش می‌شود… تا خبر زمین‌خواری بعدی.


رقابت افشاگرانه
هرچند واژه زمین‌خواری برخی مدیران را نمی‌توانیم مختص به زمان و دوره خاصی بدانیم و باید آن را به مثال عادتی دانست که ترکش موجب ضرراست(!) البته برای عده‌ای معدود(چرا که خود عادت زمین‌خواری، سالیان سال است که ضررهایی را متوجه مردم مظلوم از همه جا بی خبر کرده است) اما می‌توان رسانه‌ای شدن اخبار آن را مختص زمان‌هایی دانست که بازی‌ها و رقابت‌های سیاسی و جناحی برخی مدیران با یکدیگر نتیجه اش آن می‌شود که بخواهند، همدیگر را با افشا کردن اخبار زمین‌خواری یکدیگر، رسوا کنند و به خیالشان با انجام این کار رقیب قوی پنجه را برزمین بزنند گاهی هم مسئولین از این مدل افشاها می‌توانند به عنوان خط و نشان و یا گروکشی بهره ببرند، به هر حال هر از چندگاهی زمین‌خواری یک مقامی، زبانزد خاص و عام می‌شود و آن وقت است که مردم با حسرت و آه می‌گویند فلانی را که فلان مقامی داشت، زمین‌خوار از آب درآمد…


فاز جدید زمین‌خواری
با روی کار آمدن دولت یازدهم، جریان فسادهای پشت سر هم برخی دولتمردان دهم بودند که یکی پس از دیگری برای ملت افشا می‌شد و مفتضحانه حیرت و تعجب ایرانیان را به همراه داشت، هر چند که اینگونه فسادها در دوره‌های مختلف و دولت‌های گوناگون همواره رخ می‌دهد، اما در میان تمام فسادهای موردی، زمین‌خواری‌های متعدد و پشت سرهم است که در این چند ماهه نقل محافل شد و همین موضوع مسبب آن که بار دیگر همه نگاه‌ها به سمت این برود که چرا زمین‌خواری‌ها از صحنه سیاسیون ایران رخت برنمی‌بندد… بخصوص بعد از این که در برخی از این زمین‌خواری‌ها، پای برخی از نمایندگان مجلس سابق به میان آمد و حتی " صفر نعیمی رز " نماینده آستارا، در گفتگویش با آفتاب یزد خبر داد که یکی از وزیران سابق هم در زمین‌خواری گردنه حیران نقش دارد!… وقتی به پای زمین‌خواری‌های مملکت، مهر مسئولین بلندپایه دولت گذشته خورد، این موضوع وارد فاز جدیدی شد. زمین‌خواری اخیر که به زمین‌خواری منطقه " حیران " معروف است حتی تا چند روز مجلس را به صحنه جدل نمایندگان مجلسی تبدیل کرد که هر یک، دیگری را در این تخلف متهم می‌کردند.


حالا جالب است بدانید که در مجلس نهم که اکنون بعضی از اعضایش، ناگهان پایشان به موضوع برخی از زمین‌خواری‌ها باز شده است دوسالی هست که کمیته‌ای در کمیسیون اصل۹۰، به راه افتاده است به نام کمیته بررسی زمین‌خواری.. کمیته‌ای که مسئول بررسی بحثزمین‌خواری‌هاست…
مگر می‌شود؟


حالا محمد علی پورمختار رئیس کمیسیون اصل ۹۰ با بیان اینکه جمع‌بندی‌ها در خصوص زمین‌خواری‌ها در این کمیسیون، در حال آماده شدن است می‌گوید: " این گزارش را حداکثر تا یک ماه آینده ارائه خواهیم کرد. "


اما مطمئنا زمین‌خواری مطلب و یا نکته‌ای نیست که بخواهد در همین چند روزه و چند ماهه روی داده باشد، که اکنون کمیسیون اصل ۹۰ قراراست در جمع بندی تا یک ماه دیگر گزارشی را در این زمینه بدهد.


پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که چرا با وجود مسبوق به سابقه بودن این نوع فسادها، تشکیل چنین کمیته‌ای از نزدیکی‌های دولت یازدهم در مجلس شروع شده است و اساسا کاربرد آن تا به امروز چه بوده است؟، آن هم در حالی که برخی از نمایندگان مجلس سابق و امروز، خودشان همدیگر را متهم به زمین‌خواری می‌کنند؟


استان‌های هدف زمین‌خواری
محمدعلی پور مختار ضمن بیان این مطلب که ۵ استان در زمینه زمین‌خواری مکان‌های هدف هستند و زمین‌خواران نوعاً در آنجا فعالیت می‌کنندمی گوید: " در استان‌های مختلف از جمله تهران، مازندران، البرز، گیلان و اردبیل که بحثگردنه حیران هم در حال حاضر در این استان مطرح است، بیشتر ین زمین‌خواری‌ها صورت گرفته است. "


وی درباره این سوال آفتاب یزد که مجموعه آمارهای زمین‌خواری که در کمیسیون بررسی شده است و قرار است تا درگزارش یک ماهه دیگر ارائه شود مربوط به چه تاریخی است و در چه سالهایی رویداده به ما می‌گوید: " در کمیته بررسی، بیش از آنکه با آمارها سر و کار داشته باشیم بررسی کیفی موضوع زمین‌خواری همچون دلایل و عوامل زمین‌خواری، نقش دستگاه‌های مختلف در زمین‌خواری، بررسی عملکرد دستگاه‌های مسئول به عنوان متولیان پیشگیری و مبارزه با این موضوع و همین طور ارائه راهکارهای حل مشکل زمین‌خواری مطرح می‌شود. "


پس با این اوصاف، اساسا نحوه برخورد این کمیته با زمین‌خواری‌هایی که این روزها در مناطق مختلف سرو صدایش درآمده است، چیست و اساسا کمیته‌ای که تنها دو یا سه سال از عمرش بیشتر نمی‌گذرد در این مدت چه کرده تا از زمین‌خواری‌های مسئولین دولت قبل جلوگیری کند؟


واقعیات عینی ما را وادار کرد
پورمختار در اینباره به ما می‌گوید: " ما قرار نیست به صورت موضوعی به مسائل زمین‌خواری بپردازیم مثلا در زمین‌خواری گردنه حیران همان اتفاقات و شیوه‌ای روی داده است که در مازندران و تهران افتاده است. "


از او می‌پرسیم که چرا با این همه سال که از تخلفات زمین‌خواری می‌گذرد، عمر تشکیل چنین کمیته‌ای در مجلس کوتاه مدت است، که به آفتاب یزد پاسخ می‌دهد: " این تشخیص کمیسیون اصل ۹۰ بوده که با واقعیت‌های عینی که در سالهای قبل به شکل شدیدی با آن مواجه شدیم ضرورت تشکیل چنین کمیته‌ای را احساس کردیم در حال حاضر در بحثزمین‌خواری، خطرهایی چون خطر زیست‌محیطی، از بین رفتن منابع ملی، جنگل‌ها، مراتع و تغییر فضای بیت‌المال و اشغال جایگاه‌هایی چون مزارع کشاورزی، سبب شده است تا بخش‌های مختلف کشور را مورد تهدید قرار بدهد و همین موضوع بود که باعثشد تا ما بخواهیم به طور ویژه با تشکیل این کمیته به این موضوع بپردازیم. "


آهنگ زمین‌خواری همواره می‌نوازد!
پورمختار با تاکید بر اینکه آهنگ زمین خواری همواره و در همه زمان‌ها و دولت‌ها ادامه دارد، در پاسخ به این پرسش ما که با توجه به کیفی وکلی بودن مباحثدر کمیته مذکور چگونه انتظار دارید تا در زمینه مهار زمین خواری موفق عمل کنید، می‌گوید: " البته ما موارد جداگانه زمین خواری را هم برحسب موضوع بررسی کردیم و برای برخی از آنها هم پیگیری‌هایی شده و اقدامات اجرایی مناسبی در این زمینه صورت گرفته است ولی باید بپذیریم، اینکه ما بتوانیم رویه واحدی را برای حل موضوع زمین خواری پیگیری کنیم بسیار مثمرثمر خواهد بود. "


وی می‌افزاید: " اگر نیاز به قانونگذاری یا اصلاح قانون در این زمینه است باید وضع شود، همین طور اگر احتیاج به ایجاد ساختاری برای پیشگیری از زمین خواری و همین طور نظارت بر اقدامات صورت گرفته در برابر این تخلف است باید این ساختار شکل بگیرد، ساختاری که می‌تواند در هر یک از قوای سه گانه باشد و یا اینکه به صورتی مستقل به فعالیت بپردازد. "


نقش درمانی ندارد؟!
پورمختار در پاسخ به این سوال آفتاب یزد که آیا می‌پذیرید کمیته بررسی زمین‌خواری نقش درمانی چندانی ندارد؟ پاسخ می‌دهد: " هرچند نوعا این کمیته نقش پیشگیری دارد ولی امیدواریم که راههای درمان را هم ارائه بدهد. "


نیاز به ایجاد ساختار جدید داریم
رئیس کمیسیون اصل ۹۰ با بیان اینکه در قانون نقاط خلائی بین وظایف دستگاه‌ها، در بحثزمین‌خواری وجود دارد و همین موضوع ممکن است باعثبروز فساد شود ادامه می‌دهد: " نیاز به ایجاد ساختاری برای حفاظت از منابع و تقویت آن داریم، فرمانداران و بخشداران هم در این زمینه نقش بسیار مهمی می‌توانند داشته باشند. "


رئیس کمیسیون اصل ۹۰ ادامه می‌دهد: " درباره برخی زمین‌خواری‌های موردی رسیدگی‌ها و برخوردهای خوبی شده است. " وی به زمین‌خواری‌های متعدد در دماوند اشاره می‌کند و می‌گوید که پرونده‌ها تشکیل شده و بازداشت‌هایی هم در این زمینه صورت گرفته است.


پورمختار درباره زمین‌خواری گردنه حیران هم به ما می‌گوید: " زمین‌خواری در گردنه حیران موضوع جدیدی بوده و درحال پیگیری است. "


رئیس کمیسیون اصل ۹۰ اعلام می‌کند که در بحثزمین‌خواری حیران هم موضوع دخالت مسئولان سابق مورد بررسی است.


این نماینده مجلس ادامه می‌دهد: " وقتی هر نوع سوءاستفاده‌ای که در بحثزمین‌خواری‌ها درحال انجام است را بررسی می‌کنیم بالاخره نقش مسئولان در زمین‌خواری‌ها هم مطرح و همکاری‌ها و حمایت‌ها و زمینه سازی‌هایی که این مسئولان در دوره‌های مختلف و دستگاه‌های اداری ما انجام داده اند هویدا می‌شود، اگر مسئولان و مقامات، در زمین‌خواری‌ها نقش نداشتند که اصلا این پدیده اتفاق نمی‌افتاد! "


هرچند نمی‌شود امید چندانی به این کمیته‌ها و بررسی‌ها در جهت جلوگیری از اتفاقات آینده زمین‌خواری داشت اما این طور که پورمختار هم می‌گوید پیداست که همیشه پای حداقل یک مقام مسئول در زمین‌خواری‌ها در میان است، مسئولی که می‌تواند به قول صفر نعیمی نماینده آستارا وزیر دولت گذشته هم باشد!


یا شاید هم به قول مصطفی افضلی‌فرد سخنگوی کمیسیون اصل۹۰ که درگفتگویی اشاره کرده بود: ‌ " در بعضی مناطق به حدی زمین‌خواری گسترش یافته که دیگر زمینی برای زمین‌خواران نمانده و آنها به جای زمین باید یکدیگر را بخورند. "