به گزارش افکارنیوز،

 رضا اردکانیان امروز در دومین کنفرانس دو سالانه اقتصاد آب که در اتاق بازرگانی ایران برگزار شد، گفت: تأمین حداقل نیاز پایه آبی کلیه آحاد کشور و همچنین اطمینان از اینکه تمامی مردم در تمامی نقاط دسترسی اقتصادی و فیزیکی به حداقل نیاز پایه آب را داشته باشند، از وظایف ذاتی دولت‌هاست و باید پذیرفت دیگر زمان دسترسی به منابع آب فراوان برای توسعه با هزینه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی اندک گذشته است.

وزیر نیرو بیان داشت: بسیاری از کشورهای جهان در حال ورود به مرحله مدیریت منابع آب بر اساس اقتصاد آب رو به رشد هستند که البته این بر پایه رقابت روزافزون برای بهره‌وری از آب استوار است.

اردکانیان بیان داشت: در حال حاضر با توجه به میزان مصارف آب و سرانه مصرف، ایران در گروه کشورهای مواجه با کمبود آب قرار دارد که ضرورت اهمیت و توجه بیشتر به مقوله اقتصاد آب واضح است.

وی گفت: این در حالی است که حتی صرف نظر از میزان کارآیی، سیاست‌های موجود کشور در زمینه مدیریت آب، این سیاست‌ها برای پاسخگویی به چالش‌های آتی فراروی آب مناسب و کافی به نظر نمی‌رسد.

وی افزود: آمارها نشان می‌دهد در شرایطی که فقط ۱۲ درصد مساحت ایران زیر کشت می‌رود، حدود ۹۰ درصد آب در بخش کشاورزی به صورت ناخالص مصرف می‌شود و بازدهی آن کمتر از ۴۰ درصد متوسط جهانی تولید محصول خشک به ازای هر مترمربع آب مصرفی است و فقط ۱۱ درصد تولید ناخالص کشور از راه کشاورزی بوده است.

اردکانیان اظهار داشت: سطح زیر کشت آبی کشور به ۸.۸ میلیون هکتار رسیده درحالی‌که ایران صرف نظر از سطح زیر کشت آبی، پنجمین کشور جهان است اما سی‌امین تولیدکننده محصولات آبی و این به معنای کارآمد نبودن سازوکارهای موجود اقتصاد آب در بخش کشاورزی است.

وزیر نیرو گفت: بخش عمده کشاورزی ما معیشتی است و نزدیک به ۹۲ درصد زمین‌های کشاورزی در روستاها خرده‌مالکی است و بیش از ۹۴ درصد از اقتصاد روستایی در ایران وابسته به کشاورزی و دامپروری است که با معیارهای اقتصادی و صنعتی دنیای پیشرفته امروز فاصله دارد.

وی افزود: از سوی دیگر تحمیل بار اشتغالزایی بخش آب و کشاورزی با سیستم فعلی علاوه بر آسیب جدی به منابع آبی، در اشتغالزایی هم موفق عمل نکرده است.

اردکانیان گفت: این در حالی است که در دنیای امروز بسیاری از کشورها مسیر توسعه را از تربیت اقتصاد غیر کشاورزی و روستایی آغاز کرده‌اند. در روستاهای کشور ما خوشبختانه این قابلیت وجود دارد که از طریق صنایع تبدیلی، گردشگری و صنایع دستی سهم اقتصاد غیرکشاورزی ارتقا یابد که البته مصرف آب بر آنها کمتر است.