شناخت کابل فیبر نوری و نکات آن
اگر شما هم یکی از افرادی هستید که نیاز به خرید کابل فیبر نوری پیدا کرده اید در این مقاله با کلینیک فیبر نوری همراه باشید تا مهمترین نکاتی که باید هنگام انتخاب بهترین گزینه را باید در نظر داشته باشید بدانید.
اگر شما هم یکی از افرادی هستید که نیاز به خرید کابل فیبر نوری پیدا کرده اید در این مقاله با کلینیک فیبر نوری همراه باشید تا مهمترین نکاتی که باید هنگام انتخاب بهترین گزینه را باید در نظر داشته باشید بدانید. کابل فیبر نوری، نوعی کابل است که به طور عمده در حوزه مخابرات استفاده میشود و برای انتقال و دریافت اطلاعات با سرعت بالا به کار میرود. به دلیل اینکه به عنوان بستری امن برای انتقال اطلاعات شناخته میشود و با استانداردهای معتبر مطابقت دارد، خرید کابل فیبر نوری نیاز به توجه ویژهای دارد.
اهمیت فیبر نوری در صنعت مخابرات
ضخامت کابل فیبر نوری تقریباً یک اینچ است، اما با این ضخامت ناچیز، توانایی انتقال و برقراری هزاران تماس صوتی به صورت همزمان و بدون مشکل را دارد. اهمیت کابل فیبر نوری آنچنان در صنعت مخابرات بالا می باشد که به عنوان تنها راه حل زیرساخت ارتباطات بین کشور ها و حتی بین اقیانوس ها مورد استفاده قرار میگیرد. اگر هر یک از این کابل های اصلی بین اقیانوس ها قطع گردند تمامی تماس های بین المللی و حتی اینترنت جهانی دچار اختلال می شود.
ساختار تشکیل دهنده
این کابل از سه قسمت تشکیل شده است؛ هسته، لایه پوشش دهنده و رویه نهایی. هسته از جنس شیشه ساخته شده است و محل عبور امواج نوری است. لایه پوشش دهنده هسته را درون خود جای میدهد و نوری که از هسته به بیرون تابیده میشود را به داخل هسته بازتاب میدهد. رویه نهایی از جنس پلاستیک ساخته شده است و در برابر شرایط طبیعی مانند باد، باران و رطوبت مقاومت و استحکام خود را حفظ میکند. به عبارت دیگر، بافر به عنوان لایه محافظ کابل فیبر نوری شناخته میشود.
تعریف سیم و کابل
سیم و کابل انواع مختلفی دارند؛ برخی از آنها در برق و الکترونیک و برخی دیگر در حوزه مخابرات برای انتقال و ارسال اطلاعات و فایلها به کار میروند. البته نکات و اهمیتی که کابل های دیتا دارند بیشتر از کابل های معمولی است. زیرا تکنولوژی که برای کابل های داده استفاده شده بسیار پیچیده تر بوده و قاعدتا از نکات و جزئیات بیشتری برخوردار است. بنابراین در هنگام خرید این کابل ها و همچنین در هنگام نصب و راه اندازی و کابل کشی باید به نکات فراوانی دقت نمود.
بطور کلی باید به یاد داشت که سیمها به عنوان زیرشاخههای کابلها محسوب میشوند و نمونههای کوچکتری از آنها هستند. سیمها و کابلها از نظر نوع و جنس تفاوتهایی دارند؛ به موارد زیر توجه کنید:
- سیمها و کابلهای ساخته شده از جنس مس.
- سیمها و کابلهای ساخته شده از جنس آلومینیوم.
- سیمها و کابلهای ساخته شده از ترکیب فلزات مانند مس و آلومینیوم.
- کابل های فیبر نوری
چگونگی عملکرد
کابل های فیبر نوری با استفاده از پالسهای نوری تولید شده توسط لیزرهای کوچک یا الایدیها برای انتقال سیگنالهای ارتباطی مورد استفاده قرار می گیرند. این کابلها، شامل یک یا تعداد بیشتری رشتههای بسیار باریک از شیشه بوده که هر کدام از آنها دارای قطری کمتر از موی انسان هستند. هسته، قسمت مرکزی هر رشته است که مسیر حرکت نور را فراهم میکند. هسته یا نام دیگر آن کور فیبر نوری با یک لایه شیشه به نام روکش (cladding) احاطه شده است تا از هدررفت سیگنال جلوگیری کند و مانعی برای حرکت نور در طول کابل نشود.
انواع مختلف فیبر نوری چیست؟
دو نوع اصلی کابلهای فیبرنوری، کابلهای تک حالته و چند حالته هستند. کابلهای تک حالته از رشتههای بسیار باریک شیشه و یک لیزر برای تولید نور استفاده میکنند، در حالی که کابلهای چند حالته از الایدی برای این منظور استفاده میکنند. در شبکههای فیبرنوری تک حالته، روشهای متعددی مانند WDM (تقسیم و غلبه موج) برای افزایش ظرفیت انتقال ترافیک در طول کابل استفاده میشود. به روش هایی که دیتا را بر روی سیگنال سوار می کنند تا آن را عبور دهند مدولاسیون می گویند. با استفاده از مدولاسیون WDM، نور با طول موجهای مختلف ترکیب و جدا میشود تا بتوان ارتباطات متعددی را از طریق یک پالس نور انجام داد. کابل فیبرنوری چندین نوع مختلف دارد که از نظر شرایط و عوامل محیطی، نوع و فیزیک، مواد و ترکیبات ساخته شده و همچنین مقاومت در برابر اشعههای مختلف و حالت و نحوه کار هسته مرکزی متفاوت هستند.
اجزاء کابل فیبر نوری
اجزای کابلهای فیبر نوری در کل شامل سه بخش اصلی هستند: هسته، روکش داخلی و روکش بیرونی یا ژاکت. هسته بخشی است که سیگنالهای نوری ارسال شده از مرکز را به وسیله آن انتقال میدهد. قطر هسته بزرگتر، توانایی انتقال اطلاعات بیشتری را فراهم میکند. روکش داخلی بخشی است که سیگنالهای نوری را به درون هسته بازتاب میدهد و باعث میشود در هسته باقی بمانند. روکشهای بیرونی یا ژاکت معمولاً از چندلایه پلاستیکی ساخته شدهاند و کابل را در برابر آسیبهای احتمالی محافظت میکنند.
کابلهای فیبر نوری سینگل مد دارای قطر هسته کمتری هستند، بنابراین مقدار سیگنالهای نوری کاهش مییابد و ضریب تضعیف آن نیز کاهش مییابد. این مشخصات باعث میشود که این کابلها در شبکهها با مسافت زیاد، کالجها و دانشگاهها استفاده شوند.
کابلهای فیبر نوری مالتی مد دارای قطر هسته بزرگتری هستند که توانایی انتقال سیگنالهای نوری بیشتری را دارند. با این حال، این کابلها دارای ضریب تضعیف بالا هستند و بنابراین مناسب برای استفاده در شبکههای با مسافت طولانی نیستند. آنها به طور معمول در شبکههای انتقال اطلاعات، صدا و تصویر در مسافتهای کوتاه استفاده میشوند.
فیبر نوری از چه ساخته شده؟
مواد سازنده کابلهای فیبر نوری شامل شیشه و پلاستیک است. هستههای شیشهای دارای کمترین ضریب تضعیف در مسافتهای طولانی هستند، اما هستههای پلاستیکی از لحاظ قیمت اقتصادی تر هستند و در شبکههای عمومی ساده استفاده میشوند. با این حال، شیشه به عنوان بهترین جنس برای انتقال سیگنالهای نوری شناخته میشود و در بسیاری از کابلهای فیبر نوری، شیشه به عنوان ماده اصلی استفاده میشود. انتقال سیگنالهای نوری در کابل فیبر نوری به وسیله انعکاس درون شیشه انجام میشود و به هیچ منبع دیگری برای انتقال نیاز ندارد. در مسافتهای طولانی، سیگنالهای نوری تضعیف میشوند و برای انتقال بیشتر باید تقویت شوند، اما بسیاری از کابلهای فیبر نوری بدون نیاز به تقویت دوباره، مسافتهای 100 متر یا 60 مایل را طی میکنند.
انواع اساسی
کابل های فیبر نوری عموما دارای دو دسته کلی هستند. در نوع فیبر نوری یک حالته (SMF) یا نام دیگر آن سینگل مود از یک هسته بسیار کوچک و یک روکش محافظتی داخلی به نام کلدینگ و روکش های متفاوتی برای هر نیاز خاص تشکیل شده است و برای ارسال یک پرتو نور از فناوری لیزر پرقدرت استفاده میکند. اما در فیبر چند حالته (MMF) از یک هسته بزرگتر تشکیل شده است و از فناوری LED برای ارسال نور استفاده میکند. به طور خاص، نور از یک LED در زوایای مختلف وارد فیبر چند حالته میشود. از این نوع فیبر نوری چند حالته عموما در شبکههای محلی بسیار مورد استفاده قرار میگیرد زیرا از LED های ارزان قیمت استفاده میشود و قیمت کابل آن نیز ارزان تر است.
فواید و مزایا
کابل های فیبر نوری ظرفیت بیشتری نسبت به کابل مسی به لحاظ پهنای باند است. پهنای باندی که یک کابل فیبر نوری میتواند ارائه دهد، بسیار بیشتر از یک کابل مسی با ضخامت مشابه است. کابلهای فیبر نوری سرعتهای 10، 40 و حتی 100 گیگابیت بر ثانیه را پشتیبانی میکنند. همچنین، نور میتواند مسافتهای طولانی را بدون افت قدرت طی کند، بنابراین استفاده از کابلهای فیبر نوری نیاز به تقویت کنندههای سیگنال را کاهش میدهد. با توجه به این دلایل، اگر برای شما پهنای باند و سرعت انتقال داده مهم است حتما توصیه میشود که کابل فیبر نوری را خریداری کنید.
برای خرید کابل فیبر نوری، میتوانید از فروشگاه کلینیک فیبر نوری به بهترین قیمت و کیفیت خریداری کنید و یا با کارشناسان ما در دفتر تهران مشاوره رایگان تلفنی انجام دهید تا بهترین خرید و انتخاب را داشته باشید.
فیبر نوری NZ چیست؟
فیبرهای نوری به سه دسته فیبر نوری single mode (SMF)، فیبر نوری multimode (MMF) و فیبر نوری NZ تقسیم میشوند. فیبرهای نوری NZ یکی از زیرمجموعههای فیبر نوری single mode هستند که در بازار به نام فیبرهای NZ شناخته میشوند. اما امروزه این نوع فیبرهای single mode به صورت مجزا معرفی میشوند. انواع کابل فیبر نوری به لحاظ پوشش بیرونی عبارتند از:
- بدون مهار هوایی (ADSS)
- خاکی (OFC)
- خشک خاکی (OBUC)
- ژله فیلد خاکی (OBFC)
- ژله فیلد کانالی (OCFC)
- کانالی بدون ژله (OCUC)
- مهاردار هوایی (OSSC)
- داخلی (Indoor)
- خارجی (Outdoor)
کابل دراپ چیست و چه کاربردی دارد؟
دراپ کیبل یا کابل دراپ یک نوع کابل فییر نوری است که عموما برای کابلکشی فیبر نوری به مناطق مسکونی و اداری داخل و خارج ساختمان در پروژههای FTTH استفاده میشود. این کابل میتواند در داخل ساختمان و خارج ساختمان نصب شود. اگر روکش کابل دراپ LSZH یا LSOH باشد، مقاومت در برابر اشعه فرابنفش را دارد و در صورت سوختن، دود و گاز سمی هالوژن تولید نمیکند.
مزیت کابل فیبر نوری نسبت به کابل های مسی قدیمی
با توجه به این واقعیت که کابل فیبر نوری یا تار نوری، یک رشته باریک و بلند از مادهای شفاف مانند شیشه یا پلاستیک است که قادر است نوری را که وارد شده است، از طرف دیگری خروجی دهد، کابل فیبر نوری دارای پهنای باند بسیار بالاتر از کابلهای معمولی است و با استفاده از آن، امکان انتقال دادههای تصویر، صوت و سایر دادهها با پهنای باند بالا تا 10 گیگابیت بر ثانیه و بیشتر وجود دارد. به طور خلاصه، کابل فیبر نوری نوعی کابل شبکه است که از رشتههای شیشهای تشکیل شده است و برای استفاده در فاصله طولانی و برای شبکههای داده با عملکرد بالا و ارتباطات از راه دور طراحی شده است. در مقایسه با کابلهای مسی، کابل فیبر نوری دارای پهنای باند بیشتری است و قادر به انتقال دادهها در مسافتهای طولانیتر میباشد.
ساختار کابل فیبر نوری
یک فیبر نوری عموما شامل سه قسمت اصلی است. این قسمتها شامل مرکز یا هسته، لایه پوشش دهنده یا روکش، و رویه نهایی یا بافر هستند. هسته بخش اصلی فیبرنوری است که معمولاً از شیشه ساخته میشود، اما در برخی موارد از پلاستیک نیز استفاده میشود. لایه پوشش دهنده یا روکش، هسته را درون خود جای داده و نوری که از هسته به بیرون تابیده میشود را به داخل هسته باز میگرداند. رویه نهایی یا بافر از جنس پلاستیک ساخته شده است و به ژاکت هم معروف است. این لایه پوشش در برابر عوامل طبیعی مانند باد، باران و رطوبت مقاومت و استحکام خود را حفظ میکند. بافر به عنوان لایه محافظ کابل فیبر نوری شناخته میشود.
عملکرد این کابل
عملکرد کابل فیبر نوری بدین صورت است که کابل ها به عنوان یک مدیا یا انتقال دهنده ی سیگنال های نوری با استفاده از پالسهای نوری تولید شده توسط لیزرهای کوچک یا الایدیها، تولید شده اند و قادرند داده ها را بر روی سیگنال های نوری ارتباطی سوار کرده و با سرعت نور آن ها را انتقال دهند. این کابلها شامل یک یا تعداد بیشتری رشتههای شیشهای هستند که هرکدام با قطری کمتر از موی انسان هستند. هر رشته دارای یک هسته به نام core است که به نور اجازه میدهد در طول کابل حرکت کند و با یک لایه شیشه به نام cladding تحویل میشود که هدررفت سیگنال را کاهش میدهد.


