ازدواج کودکان، دردی در جستجوی درمان
" زنی نگون بخت هستم، که از رسم ناشایست ازدواج زودهنگام در هندوستان زجر می کشم. این ازدواج همهء خوشحالی کودکی ام را از من گرفت و بین من و چیزهای که دوست داشتم، تحصیل و تکامل ذهنی، بدون اینکه تقصیر خودم باشد فاصله انداخت. " این متن، بخشی از نامه ای است که توسط یک زن هندی به نام روخمابی در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۸۸۵ به یک روزنامهء هندی نوشته شده است.
به گزارش سرویس بین الملل افکارنیوز به نقل از الجزیره،این درد فقط مربوط به رخمابی نیست، صدها و یا هزاران نفر مانند او، حالا نیز در هندوستان وجود دارند. براساس آمار یونیسف بیشتر از ۴۰ درصد ازدواجهای زودهنگام جهان در هندوستان رخ می دهند.
بیشتر از ۶۰ میلیون زن بیست تا بیست و چهار ساله در جهان با داشتن سنی کمتر از هجده سال ازدواج کرده اند که قسمت اعظم این افراد در غرب آفریقا و سپس در جنوب آسیا می باشند.
کشیش دسموند تتو که در سال ۲۰۱۲ در هند بوده است می گوید: " این عمل باعثمی شود که میلیونها دختر حق شادی کردن در کودکی را از دست بدهند. دردناک است که این موضوع زیاد مورد توجه قرار نمی گیرد. ولی ما در صدد آن هستیم که از این عمل ناشایست جلوگیری کنیم. "
براساس آماری که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد در برابر هر یک زنی که در مناطق شهری در زیر سن هجده سال ازدواج می کند سه زن در مناطق روستایی وجود دارد.
تبعیض جنسی در این رویداد کاملا پیداست چرا که این اتفاق بیشتر برای دختران روی می دهد تا پسران. لورا دیکینسون، یکی از فعالان مخالف این عمل می گوید: " این اتفاق بیشتر در جوامعی رخ می دهد که زن را کم ارزشتر از مرد می پندارند و به دخترانشان به عنوان وظیفه و زحمتی اضافه می نگرند. " او در ادامه می گوید که تغییر این روند در والدین کار ساده ای نیست ولی باید به آنها فهماند که دخترانی که از ازدواج زودهنگام دور نگاهداشته شوند و تحصیلات بالاتری کسب کنند بیشتر می توانند به جامعه و خانوادهء خود خدمت کنند و در اجتماع افرادی قوی تر و ضربه ناپذیرتر هستند.
جانا ابردوف از دیگر فعالان این موضوع می گوید: " گونه ای از تبعیض جنسی این است که به زن و دختر به عنوان شهروند دست دوم نگاه شود و به آنان این اجازه داده نشود که در مورد آیندهء خود تصمیم بگیرند. "
فقر نیز یکی از دلایل اصلی ازدواج زودهنگام دختران است چرا که ازدواج دختر باعثدریافت پول و برخی مزایای دیگر از طرف داماد برای خانوادء عروس می شود.
زایمان قبل از سن هجده سالگی از عواقب اینگونه ازدواجها می باشد؛ براساس گفتهء یونیسف در سال ۲۰۱۲،۲۲ ردصد زنانی که در حال حاضر در هند بین ۲۰ و ۲۴ سال سن دارند در زیر سن ۱۸ سالگی یک زایمان داشته اند. یونیسف اعلام کرده است که: " این کودکان مادر می شوند پیش از آنکه از نظر بدنی و روحی آمادگی آن را داشته باشند. " این نوع حاملگی در بسیاری از موارد به مرگ مادر و کودک می انجامد. ۴۰ درصد این مادران یکی از فرزندان خود و معمولا فرزند اولشان را از دست می دهند.
آبردوف می گوید: " برای دختران زیر ۱۵ سال احتمال مرگ در هنگام زایمان ۵ برابر دختران ۲۰ ساله است. همچنین در زیر سن ۱۸ سال نیز احتمال آسیب جسمانی در هنگام زایمان بسیار زیاد است. "
قانون ممنوعیت ازدواج کودکان در سال ۲۰۰۵ تصویب شد که براساس آن مجازاتی مطابق با دو سال زندان و مبلغی در حدود هزار و نهصد دلار از تخطی کنندگان گرفته می شد. اما این قانون تا کنون در بسیاری از نقاط جهان اجرا نشده است.
اینطور که پیداست می باید ابتدا از بعد فرهنگی بر روی والدینی که مرتکب چنین اعمالی می شوند کار کرد و سپس به قربانیان اینگونه ازدواج کمک کرد تا از شرایط روحی و بهداشتی بهتری بهره مند شوند.