عادل عبدالمهدی ، نخست‌وزیر سابق عراق گفت که دولت آمریکا برای ممانعت از طرح پارلمان مبنی بر اخراج نیروهای این کشور از عراق دست به همه کاری زد.

عبدالمهدی در گفت‌وگو با یک مجله عراقی گفت که آمریکایی‌ها با ترور شهید قاسم سلیمانی  ، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خطوط قرمز را زیر پا گذاشتند.

او گفت که «شهید سلیمانی -خدا رحمتش کند- همواره [یک هدف] مکشوف بود و به راحتی می‌شد او را هدف قرار داد. ولی تصمیمی از سوی آمریکایی‌ها در این سطحی که در فرودگاه بغداد اتفاق افتاد، وجود نداشت. ایران هم خطوط قرمزی داشت و هر دو طرف به خطوط قرمز نزدیک نمی‌شدند. ولی آنچه در دولت من اتفاق افتاد این بود که دولت آمریکا قواعد رفتارها و روابط را تغییر داد. ما گفتیم که ما بخشی از سیستم تحریم‌ها [علیه ایران] نیستیم و بخشی از [جریانی] که با کشوری وارد رویارویی شده است، هم نیستیم؛ چرا که با آن روابط دیپلماتیک داریم. ما این مسائل را به آمریکا گفتیم».

او  گفت: «شهید سلیمانی خط قرمزی بود که آمریکا از آن عبور کرد و ترور ابومهدی المهندس عبور از همه خطوط قرمز بود.»
 

مداخله آمریکایی‌ها در امور عراق و فشار برای دشمن با ایران

عبدالمهدی گفت که بعد ده ماه از تشکیل کابینه متبوع خود آمریکایی‌ها گفتند که در قضیه ایران یا باید با ما باشید یا ضد ما که ما گفتیم: «"بابا ما وجداناً نمی‌تونیم با شما یا ضد شما باشیم" عراق به عنوان یک دولت همواره موضع و جایگاه متوازنی بین دو طرف داشت و اصل "یا با من باش یا علیه من باش" باعث می‌شود که من سمت ضدیت با همسایگانم بروم که این مسئله غیرممکن است و یا اینکه با تو ضدیت کنم که این مسئله هم مقدور نیست. عراق دولتی است که الزامات داخلی و خارجی خاص خود را دارد. آن‌ها (آمریکایی‌ها) به ما گفتند که گزینه‌ای جز اینکه یا با ما یا علیه ما باشید، ندارید. لذا بعد از مدتی سیاست‌های دولت ترامپ مبنی بر فشار و اذیت که نیاز به براهین عقلی ندارد، آغاز شد».

پاسخ‌های عبدالمهدی به پامپئو: منطقی باشید!

نخست وزیر سابق عراق ادامه داد: «من دائماً با مقامات ارشد [آمریکا] از جمله وزیر خارجه آقای پامپئو در ارتباط و تماس بودم. به او می‌گفتم شما برای ما کشور دوستی هستید و من کشور همسایه‌ای (ایران) دارم. چگونه می‌توانم با شما علیه آن بایستم یا با همسایه خود ضد شما باشم یا می‌گفتم تو پنج هزار مایل از من دور هستی ولی من تاریخ [مشترک] پنج هزار ساله با ایران دارم چگونه ضد ایران باشم و از این حرف‌ها. این مسائل غیر منطقی است. شما باید باید وضعیت عراق را در نظر داشته باشید. بیطرفی به این معنا نیست که در کنار یکی علیه دیگر باشی، این مسئله ممکن نیست. برداشت من این است که آمریکایی‌ها با این کارهایشان بسیاری از قدرت‌ها را به صف دشمنی و خصومت با خود سوق می‌دهند».

جایگاه شیعیان در عراق

عبدالمهدی درباره جایگاه شیعیان در عراق نیز گفت که شیعه در عراق تنها نه کلمه مذهبی و نه اکثریت جمعیتی است بلکه به مثابه ثقل بزرگی در تاریخ، فرهنگ عمومی و سنت‌هاست و صدام هنگامی که خواست خود را به نسب امام حسین (ع) وصل کند، این مسئله مسئله عادی‌ای نبود. بلکه نشان میدهد که حاکم در عراق میخواهد با اکثریت هم‌ذات‌پندای کند کما اینکه خلفایی مانند مأمون اینگونه بودند.

این چهره عراقی تصریح کرد: «در هر کشور دنیا اگر منافع اکثریت تضمین نشود آن کشورها نمی‌توانند، ثبات پیدا کنند.»

نخست وزیر سابق عراق ضمن درخواست از جریان‌های سیاسی کشورش برای تجدید نظر نسبت به خود گفت: «جریان‌های سیاسی نباید در جستجوی قدرت باشند تا مانعی برای پیشرفت نظامی سیاسی در عراق شوند.» 

عبدالمهدی جنگ خیابانی در عراق را در شرایط کنونی این کشور بعید دانست و گفت: «شاید درگیری‌هایی عشایری یا سیاسی رخ دهد، اما همان هم محدود خواهد بود».

نخست وزیر سابق عراق افزود: «در اکتبر ۲۰۱۹ ( قبل از استعفا) حرف و حدیث‌ها از جنگ شیعی- شیعی و سقوط نظام حاکم بر عراق بود اما این اتفاق رخ نداد.»

قصد نخست‌وزیری ندارم

عبدالمهدی با بیان اینکه هیچ تمایلی برای نخست وزیر شدن در دولت بعدی عراق ندارد، افزود: «پس از اعتراضات اکتبر درس‌های سختی گرفتیم و مفاهیمی که پیش از آن مقدس بودند، خرد شدند.»

عبدالمهدی همچنین تاکید کرد که توافق کشورش با چین در زمینه‌های مختلف امکان ایجاد زیرساخت‌های یکپارچه و کاملی را برای عراق فراهم می‌کند. او ضمن درخواست از دولت فعلی عراق (کاظمی) برای تکمیل آنچه در دولت او آغاز شده بود، گفت: «نمونه توافق با چین، مقدمه ایجاد شرکایی با منافع متقابل بود.»

عبدالمهدی افزود: «ما در اندیشه هند و ژاپن بودیم (ما قبلاً در این زمینه تفاهم نامه‌ای به ژاپن ارائه داده‌ایم) و همچنین به کره جنوبی و سایر کشورها هم به عنوان واردکنندگان عمده نفت عراق فکر می‌کردیم, علاوه بر کشورهای غربی که می‌توانند به این روش که ما آن را نفت برای بازسازی می‌نامیم، توجه کنند.»