تبلیغات
کد خبر: ۱۲۳۲۵۵

فهمی هویدی:

مرسی مراقب باشد در دام آمریکا و سعودی نیفتد

به گزارش افکارنیوز، روزنامه کیهان نوشت: فهمي هويدي خواستار اهتمام ويژه دولت جديد مصر به روابط با ايران شد و آن را از افتادن در دام آمريكا يا وهابيت سعودي برحذر داشت.
این تحلیلگر برجسته و باسابقه مصری با اشاره به سفر محمد مرسی به عربستان و مطرح شدن اینکه «مصر و عربستان دو حامی میانه رو اسلام سنی هستند»، نوشت: البته این اظهارنظر را فقط روزنامه الاهرام از مرسی نقل کرد که شاید از سر لغزش زبان یا با توجه بوده است.
وی با برحذر داشتن از افتادن در دام مجادلات مذهبی، در روزنامه «الشروق» نوشت: چنین سخنانی ورود به قطب بندی های مذهبی و چالش با ایران است که باید اجتناب شود. براساس اطلاعات من مسئولان آمریکایی از مصر پس از انقلاب مطالبات مشخصی را خواسته اند، آنها به مسئولان مصری ابلاغ کرده اند که اگر این مطالبات را انجام دهند در گنج ثروت کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به روی آنها بازخواهد شد و آنها را از بحران اقتصادی نجات خواهد داد. موضوعی که ذهن مرا به خود مشغول کرد این است که مواضع شیعیان در چنین حالتی چه خواهد بود، می دانیم که در منطقه الشرقیه عربستان شیعیان زندگی می کنند، همچنین می دانیم که بیش از ۶۰ درصد مردم عراق شیعه هستند و اکثریت جمعیت بحرین را شیعیان تشکیل می دهند، همچنین ۳۰ درصد از جمعیت کویت شیعه است و در لبنان نیز شیعیان قدرت عظیمی در اختیار دارند که در هزاران محاسبه سیاسی فعالند. این در حالی است که جهان عرب متشکل از طوایفی است که اگر چه شیعی نیستند ولی به آنها گرایش دارند، مثل اباضی ها در عمان، زیدی ها در یمن، علوی ها در سوریه، دروزی ها در لبنان که برخلاف مسیحی ها که اختلافات طایفه ای دارند این ها هیچ اختلافی با یکدیگر ندارند.
فهمی هویدی تصریح کرد: این موضوع را درک می کنم که عربستان در یک معرکه تمام عیار با شیعیان و با ایران در افتاده است. وهابیتی که بر این کشور مستولی است از قرن نوزدهم تاکنون خصومتی شدید با شیعیان داشته است. کما این که ریاض از زمان آغاز انقلاب اسلامی در ایران در سال ۱۹۷۹ همواره علیه ایران موضع داشته است. این درگیری با هماهنگی نزدیک عربستان با سیاست های آمریکا در منطقه دنبال می شود که تلاش دارد ایران را در تحریم و محاصره قرار دهد. اما مواضع مصری ها کاملا فرق داشته است، به ویژه الازهر که روابطی کاملا متفاوت با مذهب شیعه اثنی عشری دارد. در بدترین حالت هیچ گاه این روابط به هیچ نوع خصومتی نرسیده است. بله، اختلاف وجود داشته، اما هیچ گاه به زد و خورد یا خصومت نرسیده است. مذهب تشیع همواره در الازهر در چارچوب بررسی فقه مقارن مورد مطالعه قرار گرفته است. به گونه ای که محمود شلتوت، امام اکبر الازهر تبعیت از مذهب تشیع را مجاز شمرده و آن را کاملا شرعی دانسته است. در مصر دعوت از تقریب بین مذاهب شده و در این رابطه مجله «رساله الاسلام» منتشر می شود که در آن علمای هر دو طرف در آن می نویسند. همچنین وزارت اوقاف دایره المعارف اسلامی ای را منتشر کرده که در آن مذهب شیعه را استثنا نکرد، و به طور کامل به اصول این مذهب با احترام کامل اشاره شده است. ما نباید رو به عقب برگردیم.
به گزارش «دیپلماسی ایرانی» وی در ادامه این مقاله تحلیلی نوشت: غیراز بعد مذهبی، درباره روابط سیاسی قاهره و تهران، باید بگویم هنوز سیاست خارجی مصر اسیر نگرش نظام سابق است که همواره تلاش داشته برقراری این رابطه را از دریچه منافع آمریکا دنبال کند، در حالی که لازم است پس از انقلاب مصر این سیاست تغییر کرده و اراده مصری بر آن حاکم شود و آثار تسلط آمریکایی و اسرائیلی بر آن دیگر مشاهده نشود. ایران شیعی بزرگترین حامی جنبش سنی حماس محسوب می شود، جنبشی که فقط در رسانه های اسرائیلی و آمریکایی آن را تندرو توصیف می کنند، بنابراین به روشنی دیده می شود که تا چه اندازه فساد اندیشه در مطرح کردن دیدگاه های مذهبی در خطابه های سیاسی مشاهده می شود. با علم بر این که میانه روی فقط شامل حال سنی ها نمی شود، در میان شیعیان اثنی عشری نیز جریان های معتدل وجود دارند.
این تحلیلگر برجسته مصری در پایان نوشت: یک قرائت بی طرفانه از سفر مرسی به عربستان این است که وی یک خطای کلامی در این رابطه مرتکب شده است، اما من معتقدم که کشورهای بزرگ باید بر ضرورت حمایت از حقوق ملت فلسطین توافق کنند، چرا که تنها میانه روی اسلامی است که می تواند از این موضوع حمایت کند. این را هم مخفی نمی کنم که من رایحه عدم بی طرفی در رویارویی مسائل مذهبی که در هیچ چارچوبی قابل توجیه نیست را احساس می کنم. مساله ای که در حقیقت با سیاست ایرانی و نه مذهب شیعی درگیر است. اگر این برداشت صحیح باشد، من این سوال را می پرسم که آیا پرزیدنت مرسی با رضایت خود وارد این درگیری شده یا وادار به ورود به آن شده است؟
یادآور می شود آمریکا و رژیم سعودی به همراه رسانه های وابسته تلاش گسترده ای را به کار بستند با استفاده از حربه های «تهدید»، «تطمیع» و «انتشار مطالب کذب» از زبان مقامات جدید، چهره انقلاب ملت مصر را ملکوک و مخدوش نشان دهند و این در حالی است که آنها ضربه بزرگ و سهمگین را از به زیر کشیدن دیکتاتور وفاداری چون حسنی مبارک خورده اند و این ضربه به هیچ نحو جبران پذیر نیست.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات