ترامپ و مرضی به نام «جنون نام‌گذاری»

 گزارش‌ها حاکی است که دونالد ترامپ قصد داشت یک پروژه عظیم زیرساختی را گروگان بگیرد تا بتواند فرودگاه بین‌المللی واشنگتن-دالز و ایستگاه پن در نیویورک را به نام خود تغییر نام دهد. در نگاه اول، این اقدام ممکن است یکی دیگر از ترفندهای خودشیفتگی او به نظر برسد، اما وقتی در کنار سایر اقدامات ترامپ برای «خودخاطره‌سازی» قرار می‌گیرد، می‌توان آن را به عنوان تاکتیکی استبدادی برای تسلط بر ذهنیت عمومی نیز دید.

از اکتبر گذشته، ترامپ بودجه ۱۶ میلیارد دلاری پروژه ایجاد تونل‌های ریلی جدید بین نیویورک و نیوجرسی را مسدود کرده است. بهانه او بررسی انطباق پروژه با سیاست حذف «تنوع، برابری و شمول» در استخدام‌ها بوده است. این تعلیق بودجه تاکنون باعث از دست رفتن حدود ۱۰۰۰ شغل ساختمانی شده و هزاران شغل دیگر را به خطر انداخته است.شب جمعه، یک قاضی فدرال دستور داد تا دولت ترامپ بودجه را آزاد کند، در حالی که دعاوی حقوقی مربوط به پروژه ادامه دارد. این، خبر خوبی برای کارگران و شهروندان آمریکایی است، البته در صورتی که دولت به این حکم عمل کند.

ترامپ در ژانویه به چاک شومر، رهبر اقلیت سنا، گفته است تنها در صورتی بودجه را آزاد خواهد کرد که او با تغییر نام فرودگاه دالز و ایستگاه پن به نام ترامپ موافقت کند. شومر این درخواست را رد کرد، زیرا اختیار مستقیمی بر این مکان‌ها ندارد.این اقدام نمونه‌ای آشکار از سوءاستفاده از قدرت و تداخل منافع شخصی با منابع عمومی است؛ رئیس‌جمهور با دخالت بودجه‌ای که توسط کنگره تصویب شده، سعی دارد امتیازی نمادین برای خود کسب کند با وجود این که این امتیاز جنبه مالی برای او ندارد.

 
این رفتار ترامپ علاوه بر خودشیفتگی، پیامدهای عملی و سیاسی نیز دارد:نخست،‌ اختلال در پروژه‌های مهم عمومی و آسیب به اشتغال و اقتصاد محلی.دوم، تضعیف اعتماد عمومی به مدیریت منابع دولتی و مشروعیت نظام سیاسی.و نهایتا نمایش قدرت نمادین به جای ارائه سیاست‌های واقعی و موثر، که می‌تواند منجر به بحران‌های نهادی و اجتماعی شود.تمرکز ترامپ بر تغییر نام مکان‌ها و پروژه‌ها به نام خود محدود به این پروژه نیست.
 
او و متحدانش نام خود را بر مرکز کندی، مؤسسه صلح، کلاس‌های کشتی جنگی، سکه‌های یادبود، کارت‌های طلایی ترامپ و وب‌سایت دارویی دولت (TrumpRx) اعمال کرده‌اند و گزارش‌هایی حاکی از تمایل او برای نامگذاری تالار رقص کاخ سفید به نامش وجود دارد.این رفتار تنها نمایشی از خودشیفتگی شخصی ترامپ نیست؛ بلکه ابزاری سیاسی برای بزرگ‌نمایی قدرت و ایجاد حس تسلط نمادین توسط او است.تاریخ نشان می‌دهد دیکتاتورها و رهبران استبدادی مرز بین خود و دولت را محو کرده و از فرهنگ و نمادها برای مشروعیت‌بخشیدن به سلطه خود بهره می‌گیرند.